Waarschijnlijk de komende dagen het nieuws en het gesprek van de dag. De 10 km race op het ijs tijdens de spelen. Sven Kramer de ‘gedoodverfde’ winnaar komt op deze rit, al hoe wel de snelste tijd neergezet met lege handen te staan. Een koude douche voor zo wel de schaatser als al de supporters daar aanwezig en kijkers thuis voor de buis. Zijn rondetijden waren goed, alles verliep volgens verwachting. En dan, 1 misstap, 1 verkeerde beslissing (door een andere die hij blindelings opvolgde) en het was gebeurd. De rit reed hij uit in de snelste tijd.. Dus toch een terechte winnaar? Dan volgt de beslissing door de scheidsrechter. Gediskwalificeerd!!
Ik heb nauwelijks wat van de spelen gezien en gevolgd, hooguit via de nieuwsberichten. Ik was even afgestemd op de sportzender en heb juist deze race voor een gedeelte gevolgd. Er gingen allerlei gedachten door mij heen. Niet over de sport en het verlies van Sven hoor. Alhoewel ik me in kan denken dat je er verschrikkelijk van baalt. Jaren lang er naar toe geleefd. Je lichaam door alle zware trainingen klaargemaakt voor dit moment. En er blijft niets van over…. Nee ik dacht natuurlijk over het geloof. Want daarop is mijn leven afgestemd. Afgestemd op Jezus.
Mijn eerste gedachte was.. de rol van de scheidsrechter…, de beslissing… en het wegblijven van de reacties van omstanders. Want blijkbaar berust iedereen zich in het besluit van de scheidsrechter. Het is toch duidelijk? Sven heeft een verkeerde baan gekozen, i.p.v. de buitenbaan schaatste hij op de binnenbaan. Maar lieve mensen, denk ik dan , Sven heeft verder toch een geweldige rit gereden? Hij reed toch de snelste tijd? Die ene verkeerde keus in een bocht, is de straf dan niet te zwaar? Je zou toch nooit meer aan een wedstrijd deel gaan nemen? Als een scheidrechter zo’n hard oordeel geeft, een scheidsrechter die je de hele race niet ziet.. Al je inspanningen in de race is voor niets geweest! Het gaat toch om het goud?? Nu heeft hij niets dan een nare herinnering..
Dit beeld wil ik nu even doortrekken naar het geloof. Het geloof en ons leven is zoals Paulus verwoord ook een wedloop. Een race. En in ons leven weten we ook wel personen op te noemen die deze race goed doorlopen. Ze vallen op door al hun goede daden. De zorg voor de medemens. Geen misstappen. Misschien denk u zelfs over u zelf op deze manier. Ik doe toch goed in mijn leven? En dan aan het eind van de race..De (scheid)rechter, Jezus!! Ja, u ziet Hem tijdens uw leven misschien niet met uw ogen, maar ook wij hebben te maken met een rechter. Alleen er is een groot verschil tussen de scheidsrechter tijdens de wedstrijd van Sven en de rechter die wij allen aan het eind van de rit tegenkomen.
De Rechter waar ik het over heb, Jezus, weet van onze misstappen. Hij weet dat we zelf op eigen kracht niet het goud, het eeuwige leven kunnen behalen. Daarom is deze Rechter op aarde gekomen om zelf te boeten voor onze onrechtvaardigheden. Voor onze misstappen. Hij is zelf onschuldig, maar heeft onze zonden op zich genomen, door zich te laten kruisigen. Daar hing hij, arm geworden, geen klederen om zich heen , verlaten door de mens , verlaten door God. Deze Rechter is weer opgestaan uit de dood, is gezien door honderden getuigen!!. Hij is weer gegaan tot Zijn Vader, daar waar Hij ook vandaan komt. Want Jezus is God maar heeft hier geleefd als mens onder de mensen. En het mooie is dat de Rechter voor u die misstappen door de vingers wil zien. Dus alles wat u hebt misdaan, het wordt u vergeven. En u krijgt ondanks de misstappen tijdens de race toch het goud, het eeuwig leven. Dat kan als u nu, tijdens uw leven kiest voor Jezus. Hij is dan niet langer uw rechter maar uw advocaat. Hij pleit u vrij van alle ongerechtigheden. Maar u moet wel zelf die stap nemen. U moet zelf de keus maken om uw leven te geven aan Jezus. U moet zelf sterven om daarna echt leven te ontvangen. Het kost je dus alles. Net als een topsporter die het lichaam traint om kampioen te worden. Maar u bent daarna wel verzekerd van het goud!!!

Iedereen neemt gelaten de beslissing van de scheidsrechter tijdens de verloren race van Sven op zich. Nergens proef ik boosheid. De scheids heeft toch het recht om zo te oordelen?
Als ik dan soms mensen hoor praten over het oordeel die God zal geven over mensen die geen keus hebben gemaakt in hun leven voor Jezus, dan wordt er wel druk geargumenteerd. Er wordt wel gereageerd van: dat is toch niet eerlijk, alleen diegene die kiezen voor Jezus ook al zijn het personen waarvan je weet het zit niet helemaal goed, hij of zij is oneerlijk in het leven maar zij krijgen wel het goud…Of andersom, je kent mensen die hun hele leven opofferen voor anderen, hun hele ziel en zaligheid daar in leggen, die zouden dan verloren gaan, omdat ze niet gekozen hebben voor Jezus?? JA, inderdaad. Dat is de principe van God. Dat is het recht van de Rechter. NIEMAND als mens heeft van nature recht op de overwinning, NIEMAND als mens is van nature zonder zonde, behalve Jezus. De hele wereld gaat gebukt onder de zonde als gevolg van de scheuring tijdens het maken van verkeerde keuzes door de eerste mensen hier op aarde. Dus ook al doe je je hele leven goed, je kan onmogelijk zonder ingrijpen van hogere hand de zonden die aan je kleven door de gebrokenheid van de wereld van je afschudden. De spelregels in het leven zijn voor ieder duidelijk, ze staan geschreven in het Woord. En we krijgen zelfs een persoonlijke coach in ons leven doordat de Heilige Geest, de Geest van God in ons komt wonen. Want de Geest overtuigd ons van zonde en van de Waarheid, dat Jezus is de Zoon van God. En let wel, deze coach zal nooit een foute beslissing maken, deze coach zal er voor zorgen dat je de eindstreep haalt en de beloning ontvangt, het eeuwige leven. Met God/ Jezus in je leven zal je race ALTIJD uitdraaien op een overwinning.

Evangelisatieteamfriesland