Ken je ook wel van die periodes in het leven van: het gevoel van ‘het gaat niet meer’… Je voelt je rottig. Je wilt eigenlijk tegen alles en iedereen aan schoppen. Een gevoel van machteloosheid! Dat de ziekte, de zwakte of in welke situatie je ook verkeerd je in je greep heeft. Dat kan toch niet als je christen bent?? Dan is alles toch goed en kun je alles dragen? Nou, toch niet. Ook bij christenen, misschien juist bij christenen is het leven (soms) zwaar om te vechten tegen vele verzoekingen. En mag je dan niet het gevoel van binnen hebben dat je het even niet ziet zitten? Natuurlijk wel. We zijn en blijven tenslotte mens….
Te vaak en te gemakkelijk wordt er gedacht en verwacht dat je als christen een vroom en blij gezicht moet trekken en dat je niet moet klagen en helemaal niet pessimistisch zijn. Nou vergeet het maar.
Ook bij mij persoonlijk zit het soms tegen; oude kwalen steken de kop op en dan gisteren de klap op de vuurpijl dat gevoel tegen iedereen en alles aan willen schoppen. En ja, het siert een mens natuurlijk niet maar ik kom er in ieder geval eerlijk voor uit…

Tegen de avond was er een mogelijkheid om even de rust op te zoeken. In de auto en rijden, maar,.. waar naar toe? Zonder dat ik het eigenlijk besefte kwam ik aan bij de pier waar de lijndienst vaart voor het brengen van mensen van en naar het eiland. Daar gestopt, met heerlijke rust om me heen, vergezicht over de wadden en de avondzon op mijn gezicht kon ik mijn gedachten laten gaan. Ik opende de bijbel bij de laatste hoofdstukken van Daniel (toevallig?) ,las deze en overpeinsde het, bevestigend dat de komst van Jezus niet lang meer op zich laat wachten. En ik weet dat ik verlang naar dit moment, dat we Jezus zullen zien. Ook bij mij overweldigt de ‘druk’ van de tijd en maatschappij. Ja zeker, in combinatie van het wachten, het zien van toenemen van chaos, verval en angst onder de mensheid beïnvloed ook mijn gemoedsrust.

Ik besloot te blijven tot aan de zonsondergang, dit duurde nog bijna 2 uren. Heerlijk, deze tijd, de vergezichten en het samenzijn met God.

De daarop volgende dag merkte ik dat de heling was begonnen. De rust neemt weer plaats in mij. Tevens blijdschap en geduld.

In Jakobus 5 lezen we het volgende:
7 Hebt dus geduld, broeders, tot de komst des Heren! Zie, de landman wacht op de kostelijke vrucht des lands en heeft geduld, totdat de vroege en late regen erop gevallen is.
8 Oefent ook gij geduld, sterkt uw harten, want de komst des Heren is nabij
9 Broeders, zucht niet tegen elkander, opdat gij niet onder het oordeel valt; zie, de Rechter staat voor de deur.
10 Broeders, neemt tot een voorbeeld van gelatenheid en geduld de profeten, die in de naam des Heren hebben gesproken.
11 Zie, wij prijzen hen zalig, die volhard hebben; gij hebt van de volharding van Job gehoord en gij hebt uit het einde, dat de Here deed volgen, gezien, dat de Here rijk is aan barmhartigheid en ontferming.

Hierin wordt dus aangemoedigd om geduld te hebben. Er staat letterlijk langdurig geduld hebben. Wij moeten dus ook geduld oefenen.
En zoals het bij Job goed is gekomen,zo ook bij ons. Want inderdaad de Here is rijk aan barmhartigheid en ontferming.
Niet neerslachtigheid maar blijdschap moet in ons zijn.

In Joh 17 lezen we de woorden van Jezus in het Hoge Priesterlijk gebed:
13 Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf mogen hebben.

De blijdschap die in Jezus was….Jezus weet van ons zwoegen, van de leed in de wereld. De verzoekingen die wij moeten ondergaan. Sterker nog, niemand is ooit zo sterk verzocht als Jezus. En dus weet Jezus ook dat we de blijdschap nodig hebben om staande te blijven. Om niet neerslachtig te worden.

In Rom 14,17 lezen we waaruit het Koninkrijk van God bestaat:
“Want het Koninkrijk Gods bestaat niet in eten en drinken, maar in rechtvaardigheid, vrede en blijdschap, door de heilige Geest”.

Blijdschap is dus een stemming die behoort tot het Koninkrijk van God. Blijdschap verkrijgen we van de Heilige Geest. Dus vanaf het moment van geloven in Jezus is de Heilige Geest in ons komen wonen en met de HG dus ook de blijdschap. Als we dus de HG de ruimte in ons geven zal ook de blijdschap kunnen toenemen.

En hoe maken we blijdschap volkomen?

Fil 2,2 maakt (dan) mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven,

Door eensgezind te zijn. mmh…Daarin hebben wij als mensen nogal veel te leren. En ja, vooral onder de christenen. Er lijkt soms nergens meer meningsverschillen te zijn dan onder christenen. Wat zijn wij goed om op andere christenen te letten en het oordeel te vellen. Ja, we zijn nog verre van het stadium: eensgezindheid en dus verre van volkomen blijdschap.

Toch moeten we elkaar blijven aanvuren blijdschap te hebben en om geduldig te zijn. Juist wij hebben ALLE reden blij te zijn. Ooit komt die dag, en dit duurt niet lang meer, dan komt Hij terug, de Leeuw van Juda. Onze Heer en Meester. Onze Redder. Hij die het al heeft volbracht.
Wij zijn vrijgekocht, door het bloed van Jezus gereinigd en geheiligd. Deze Jezus die Zijn leven heeft geofferd voor jou en mij. Deze Jezus komt terug, vrede en gerechtigheid zal hij uiteindelijk brengen, Halleluja!. Dat stemt mij tot blijdschap. Dat geeft mij nieuwe moed en nieuwe kracht om geduldig op Hem te wachten.

Volhardend in gebed,volhardend in het lezen van Zijn Woorden,volhardend in geloof en verwachting.

Jij ook??Mocht je twijfelen aan de Heilige Geest in je. Verlang je naar meer. Naar de kracht van de HG? Naar geluk en genade? Vraag je oudsten je te zalven zoals we kunnen lezen in psalm 23.
Neem bij afwijzing of het niet zijn aangesloten bij een gemeente contact met ons op. Vanuit ons team komen we graag om te bidden en te zalven. Ervaar de kracht , het gelukkige gevoel tijdens de zalving. Velen zijn u voor gegaan en zijn bemoedigd en opgebouwd naar huis gegaan.