op mijn 4e jaar ben ik mijn moeder verloren mijn vader bleef achter met 4 kinderen,waarvan ik de jongste was.
Mijn vader 38 jaar hertrouwde met het dienstmeisje van 16 jaar
Dat werd voor ons een ramp en heeft een diep litteken achter gelaten op mijn 2 broers en mijn zus.
Wij werden wel christelijk opgevoed dwz bidden bij het eten,christelijk school,cattegesatie,gedoopt op 1e kerstdag toen ik 6 weken oud was.
Maar op zondag naar de kerk gaan deed mijn vader niet meer omdat hij het druk had met zijn transsportbdrijf enz.
Dus las je wel je bijbel wat me als kind boeide!
Ook vond ik het fijn om de psalmen en gezangen te leren wat later op school goed van pas kwam.

Mijn jeugd is normaal verlopen dwz wel heel streng opgevoed,een pak slaag was in die tijd normaal dus dat heeft geen sporen achter gelaten.
Wel de geestelijke pijn want wat kan je anders verwachtten van een stiefmoeder die net zo oud was als mijn zus!!
Maar goed er werden in die loop der jaren nog heel wat kinderen beboren uit deze 2e moeder, nl 7 waarvan er 2 zijn overleden.
Dat heeft wel een diepe indruk op me gemaakt en ik heb daar nog steeds last van, dwz mijn moeder stierf op een zonnige dag toen een stiefzusje op mijn vaders verjaardag wat ook een warme dag was, hier kom ik later nog op terug!
Ik leerde mijn man kennen toen ik 16 jaar oud was en hij 15 dat gebeurde stiekem want ik mocht niet van mijn vader met jongens omgaan, dus ik had 2 jaar verkering toen ik het huis uitvluchte omdat ik het aan mijn vader vertelde.
Ik ben toen op kamer gaan wonen voor 2 jaar en daarna met mijn vriend gaan samen wonen toen ik een huisje kreeg.
In die tijd stond mijn geloof op een laag pitje dwz geen bijbel meer inkijken,wel dat je wist dat God bestond.
Later toen ik getrouwd was en er geen kinderen kwamen ben ik naar een specialist gegaan voor onderzoeken enz.dat was geen pretje,het was heel pijnlijk en dat duurde totaal 6 jaar toen het me teveel werd. ik had kunstmatige insiminaties ondergaan en dat lukte ook niet.
Toen ben ik in het uitgaans leven beland omdat mijn man graag wilde uitgaan met vrienden,kijk het is ook mijn keuze als je mee gaat maar…ik kon niet tegen laat naar bed gaan was snel moe dus..werd me voor gesteld om speed te gebruiken(harddrugs) wat me goed op de been hield.
Na weekenden stappen met softdrugs harddrugs enz glij je snel weg!Maar mijn man nog harder!
In die tijd had ik weer contackt met mijn pa en kwam daar thuis ook omdat ik met mijn stiefbroer veel uitging.
Mijn vader stimuleerde me om mijn rijbewijs te halen ipv roken enz,dus ik stopte met uitgaan en de drugs na 2 jaar gebruik.
Dat lukt me aardig en ik haalde mijn rijbewijs in 8 lessen.
Ondertussen heeft mijn man zelf een donor voorgesteld die een kind bij mij zou verwekken,wat gelukt is!
Ik ging ook weer op God vertrouwen toen ik zwanger was en wat me wel pijn deed is dat ik met mijn man een afspraak had dat niemand ervan afwist hoe dit is gegaan.
Dit was een belofte die wij aan elkaar hadden maar…met grote gevolgen, na de geboorte van mijn zoon kwam ik er achter dat Kor ondertussen drugs spoot.
Mijn wereld storte in want Kor en ik hadden afgesproken dat als ik een kind zou krijgen hij stopte met drugs en ik was zo naief omdat te geloven!
Nou ja er kwamen jaren van ellende,mishandelingen,ik was toen van plan om me dood te rijden met mijn zoon,maar wat ik niet door had was dat God dat voorkwam!
Ik liep bij een psycoloog die na vele gesprekken me voorstelde om eens een joint te roken voor de spanning.
Dit had hij niet tegen een dove gezegd en…dat werden 12 jaar nonstop roken iedere avond nadat mijn zoon op bed lag en Kor de hort op ging om te scoren.

Als ik terug lees in dagboekjes uit die tijd dan blijf ik God om hulp roepen,en Hij kwam mij te hulp!
in december 1986 kwam ik in een bioscoop wat ook een pinkstergemeent bleek te zijn.
Daar ben ik uiteindelijk tot bekering gekomen maar mijn blowen ging nog wel 4 jaar door tot..ik me zo ging schamen
Dat ik op 29-03-1992 echt stopte wat moeilijk was maar met de hulp van God lukte me dat,want vanaf die dag heb ik nooit meer gebruikt!
Kor mijn man ook maar hij bleef wel een onderhouds dosis methadon gebruiken tot zijn overlijden.
Er werd later nl CF (taaislijmziekte) geconstateerd iets waar je niet oud mee wordt!
Naarmate de jaren werd hij minder en moest ik hem gaan verzorgen dwz uitkleden, wassen,rolstoel uit en in de auto, enz.
dat vergde veel van me en hij waardeerde dat ook omdat hij me vergeving vroeg voor de vele slechte jaren met hem.
Kor geloofde en vertrouwde op God in alles en heeft ook jaren voor de stichting”Voorkom” gewerkt toen zijn gezondheid het nog toe liet.
Als je op een gegeven moment jaren niet meer de deur uit komt omdat Kor het niet meer kon opbrengen dan is dat heel moeilijk maar ik bleef op God vertrouwen en werd in alles gedragen in die zware tijd met ziekenhuis opnamens, wij zaten ondertussen al in een andere kerk de “Nazarener” in vlaardingen.
Wij hebben ons als 1e laten dopen iets wat niet mogelijk was in onze vorige kerk.
Uit eindelijk is Kor op 04-11-03 overleden na 38 jaar samen lief en leed te hebben gedeeld.
Ik ben mijn zoon kwijt geraakt iets wat net zo’n pijn doet als het overlijden van harry, hij is er achter gekomen dat hij een andere vader heeft,en ik ben nu de vieze slechte moeder in zijn ogen.
Het is te begrijpen dat ik een grote fout gemaakt heeft en zijn wereld ingestort is!
Je zal het maar horen dat je moeder geheimen voor zich houd terwijl we zo’n hechte band hadden.
Dit alles duurd nu 4 jaar dat hij het contackt verbroken heb.

Maar hierbij wil ik wel schrijven dat ondanks dit alles wat in mijn leven is gepasseerd God daar altijd was en is!
In de pijnlijkste periodes van mijn leven heb ik geschreeuwd om God,dacht wel eens waarom gebeuren deze dingen? niet wetende dat God met een ander plan al bezig was om mij te hulp te komen,dat zie je later pas achteraf.
Ik heb in mijn bijbelgroep geleerd om op Hem te blijven vertrouwen hoe moeilijk dat soms is maar ik weet wel dat na alles wat ik kwijt bent geraakt..weer mooie dingen ervoor terug heb ontvangen van God!
Ook ben ik niet bang meer als de zon schijnt want mooi weer gaf mij een onbehaaglijk gevoel ik werd er bang van, dat is een traumatische ervaring daar al de mensen die me lief waren ,moeder,vader,zus,broer,man zijn overleden toen de zon scheen,ja sorry ik weet dat het raar is maar God heeft dat ook weg genomen.

In een relatie heb ik geen zin en vertrouwen meer vandaar ik buddy bent geworden van een jongeman die ook CF heeft maar in heftige mate dus een andere mutatie.
Deze jongeman was katholiek en woond in Belgie had geen relatie met God maar is wel ondertussen 3 jaar geleden gedoopt in mijn kerk,vertrouwd in alles op zijn Vader onze God zit in onze bijbelgroep en…wat nog mooier is,toen hij alleen woonde in Belgie en ieder jaar 5 x opgenomen werd in het ziekenhuis voor infuus ivm longontstekingen en bacterien, is het sinds ik voor hem zorg(4 jaar) en wij in onze bijbelgroep voor hem bidden van 2x per jaar na 1x ziekenhuis opname gegaan.
De dokters staan versteld hoe goed hij er nu uit ziet voor een cf patient in Belgie noemen ze dat muco.
Dus wat ben ik dankbaar dat na het overlijden van Kor ik weer verder mocht gaan,waar ik gestopt was.
Medisch gezien zou deze jongeman van 29 jaar hooguit tussen de 30 en 35 jaar worden, maar wij blijven bidden dat bij God alles mogelijk is als…je maar blijft vertrouwen.

Wat ben ik blij dat ik nu een levende relatie met Hem mag hebben en dat Jezus mij vrijgekocht heeft met Zijn bloed!
Alles in Zijn handen leggen en mij laten leiden door Zijn Heilige Geest!
groet en zegen
yvonne