Tijdens een heerlijke fietstocht kwam ik een schoolgebouw tegen met de naam:
It Maitiidslibben. Voor de niet Friestaligen onder ons, dit betekend: het voorjaarsleven (of letterlijk vertaald, het “meileven”). Ik vind dit een prachtige naam voor een school die jonge kinderen tot en met groep 8 basisschool opvangen en onderwijs geven.
De gedachten die aan mij voorbij gingen bij het lezen van deze naam en dan in relatie met de functie van het gebouw en de leeftijdsgroep jonge mensjes was het volgende.

Puur als mens zijnde kennen we ook (grofweg) verschillende seizoenen in ons leven.
Het voorjaarsleven koppel ik dan aan jong, nieuw, verfrissing. Zoals in die tijd veelal de jonge dieren worden geboren, nieuw en prachtig groen blad aan de bomen verschijnen.
Ook wij zijn lichamelijk ooit jong geweest en ongemerkt (jaar in en jaar uit) raken we van de lente naar de zomer. We zijn dan volwassen, gerijpt om het zo maar te zeggen. Na de zomer volgt de herfst en duiken we dus in het najaarseizoen. We hebben dan al een geruime tijd de middelbare leeftijd bereikt. Tot slot leven we in het winterseizoen. We worden lichamelijk oud, slijtage doet z’n werk in ons,onze mobiliteit neemt af. Ja, lichamelijk zitten we tegen de streep aan die uiteindelijk onvermijdelijk is voor ons, het afscheid nemen van het menselijk/ vleselijk leven. Het zijn grote stappen hierboven omschreven en lang niet iedereen maakt deze seizoenen mee. Helaas zeg ik dan.., al de mensen die door moord, ziekte of ongeval vroeg uit het leven worden weggenomen. Maar toch als je terugkijkt in je leven gaat het wel zo snel. Vaak weet je nog als de dag van gisteren wat 20 jaar geleden of nog langer geleden is gebeurd, hoe je in het leven stond etc….

De verschillende seizoenen kunnen we ook koppelen aan ons geloofsleven. Een wedergeboorte het aannemen van Jezus tot je Heer en Meester is het voorjaarsseizoen.
Je bent pas bekeert, je zit mogelijk op die geweldige hoge berg. Alles lacht je toe in het leven. Je bent hongerig naar de woorden van God (de bijbel). Alles lijkt fris en groen.
Dan komt er toch een moment dat je geestelijk gezien groeit naar volwassenheid. Je leert door schade en schande heen wat je wel en niet kunt ondernemen, wie je wel of niet kunt vertrouwen en waar je je thuisvoelt, binnen welke ‘stroming’ . Volwassen geworden, (niet gezapig) groeiend in de kennis van de Heer sta je vaak weer anders in het christelijk leven als tijdens het voorjaar. En zo ondergaan we in het geloof ook de verschillende seizoenen. Alleen er is een groot verschil tussen het geestelijk en lichamelijk ontwikkeling. De geest zal nooit aftakelen als wij ons begeven dicht bij de Heer. Als we blijven wandelen op Zijn weg, DE WEG zoals Jezus het uitdrukte en HET LEVEN. Verfrissing, vernieuwing iedere dag op nieuw. En Gods Heilige geest plaatst ons hoe jong of oud we ook zijn steeds weer in het voorjaarsseizoen. Lees pslam 1, hieronder weergegeven maar eens aandachtig door. Het eerste gedeelte is meteen ook een waarschuwing, als we ons begeven op de weg van de goddelozen, als we niet breken met het doen van bepaalde zonde dan belanden we in een neerwaartse spiraal. Het eindigt dan in het zitten in de kring der spotters.
Maar als we dag en nacht waken en blijven in Gods woord en ons beschermen met het bloed van Jezus christus, dan ……lees vers 3.

De twee wegen
1
1 Welzalig de man die niet wandelt
in de raad der goddelozen,
die niet staat op de weg der zondaars,
noch zit in de kring der spotters;
2 maar aan des HEREN wet zijn welgevallen heeft,
en diens wet overpeinst bij dag en bij nacht.

3 Want hij is als een boom, geplant aan waterstromen,
die zijn vrucht geeft op zijn tijd,
welks loof niet verwelkt;
– al wat hij onderneemt, gelukt.

4 Niet alzo de goddelozen:
die toch zijn als kaf dat de wind verstrooit.
5 Daarom houden de goddelozen geen stand in het gericht,
noch de zondaars in de vergadering der rechtvaardigen,
6 want de HERE kent de weg der rechtvaardigen,
maar de weg der goddelozen vergaat.

Dus ons menselijk lichaam ondergaat de verschillende seizoenen en we ondervinden (de een meer als de andere) een aftakeling. Maar in ons geloofsleven en onze geest zal tot het einde toe fris blijven, als wij maar blijven schuilen bij de Heer. Ook al woede de stormen over ons, en ja, stormen doet het in ons (geloofs)leven, keer op keer verfrist Hij ons.
Ik bid jullie allen die verfrissing toe, als een boom die geplant aan water, op zijn tijd vrucht geeft en welk loof (welk geestelijk leven) nooit verwelkt.

Evangelisatieteamfriesland