Login:
Wachtwoord:

Want er is een God en ook een middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus


Soms loopt het anders

Overdenking | 23/05/2011 | 02:17

Soms loopt het anders!
Drie jonge boompjes staan langs de waterkant van een beekje in Israël.
Ze zijn daar net geplaatst en zijn benieuwd naar de bomen naast zich.
Ze vragen zich af waarvoor ze ooit in hun leven gaan dienen.
Het eerste boompje verteld dat hij graag groot zou willen worden zo groot en dik dat er een schatkist van hem gemaakt kan worden. Dan kan hij prachtige schatten bewaren.
De tweede boom voelt zich veel stoerder. Die wil gebruikt worden om een groot schip van te maken zodat hij alle wereldzeeën over kan varen en allerlei belangrijke mensen kan vervoeren.
De derde boom staat te dromen, hij zegt dat hij alleen maar groot wil worden. Heel groot, zodat de mensen naar de toppen van de boom zullen kijken en zo richting de Hemel. Dat de mensen op die manier Gods grootheid kunnen zien!

Jaren gaan voorbij, de bomen zijn groot geworden en staan te stralen langs de waterkant. Dan komen de houthakkers. De bomen gaan stuk voor stuk om, ook de derde boom die zo graag richting de Hemel zou willen groeien om zo de mensen op God te wijzen.
De bomen komen bij de houthandel te liggen. De eerste boom daar komt al gauw een timmerman voor. Hij bewonderd de boom en weet dat hij hem kan gebruiken. Hij koopt de boom en neemt hem mee. Hij zaagt er een groot vierkant blok van en de boom denkt dat hij nu eindelijk een schatkist wordt. Maar nee het loopt anders, er wordt een voertrog van hem gemaakt en hij komt in een schuurtje te staan.
Voor de tweede boom komt een scheepsbouwer. De tweede boom denkt nu gaat het gebeuren, nu mag ik allerlei belangrijke mensen gaan vervoeren, hij is dolblij! Maar de scheepsbouwer maakt geen groot schip. Hij maakt een vissersbootje.
De derde boom die blijft liggen in een hoek, niemand heeft hem (nog) nodig. Hij is teleurgesteld, hij had zo graag de mensen richting God willen laten kijken.

Jaren later merkt de voertrog dat hij toch gebruikt wordt om schatten in te bewaren. Hij mag de grootste Schat dragen die je maar bedenken kunt. In die voerbak, die kribbe wordt de Heiland gelegd en de voerbak mag hem dragen. Zo voelt hij zich toch een schatkist, ja zelfs meer dan dat, hij mag de Verlosser dragen.
Het vissersbootje kwam er ook achter dat hij niet zo onbelangrijk was als dat hij al die jaren gedacht had. Op een dag was hij op het water en de storm stak op. Het water liep aan alle kanten het bootje in. In het bootje lag Koning Jezus te slapen. De discipelen raakten in paniek en maakten Jezus wakker. We vergaan riepen ze! Maar Hij stond op en bestrafte de wind en de golven en het werd stil. En het scheepje wist dat Hij de Heiland had mogen vervoeren, geen duizendtal mensen maar Koning Jezus had hij aan boord. Hij dat kleine scheepje!

De derde boom bleef daar maar liggen bij die houthandel. Tot op een dag een lange balk uit hem gezaagd werd en nog een kortere. Er werd een kruis van gemaakt! Niets groeien met de kruintoppen richting de hemel, nee aan hem zou een mens komen te sterven. Maar die mens was Jezus! Dat boompje die zo graag richting de Hemel had willen wijzen werd een kruis waar de Heiland aan zou sterven. Dat kruis dat als een richtingaanwijzer richting de Hemel stond, die mensen na al die jaren nog steeds aan Hem doet denken. Dat boompje mocht meer betekenen dan dat hij ooit gedroomd had!

We zijn allemaal van die bomen, we hebben allemaal van die dromen! Soms droom je van een geweldige toekomst (hier op aarde) maar loopt alles anders dan dat jij van te voren zelf had bedacht! Jouw plannen lijken helemaal niet gelijk te lopen aan je dromen. Er gebeuren dingen in je leven waarvan je niet weet wat je daar mee moet, het doorkruist alles waar jij van gedroomd hebt en je wordt opstandig omdat het anders loopt! Maar waar in jouw gedachten zijn Zijn plannen met jou? Die zijn er niet omdat wij niet weten wat God met ons van plan is! En dan komt het op vertrouwen aan, dan komt het op geloven aan.
Lukt het jou om de leiding over jou leven uit handen te geven? Lukt het jou om je leven aan Hem toe te vertrouwen? Ook al kom je dan misschien in een stal terecht in plaats van in een paleis? Ook al kom je dan misschien in een storm op een meer terecht in plaats van op de grote wereldzeeën? Ook al lijkt jouw leven meer op een kruis dan op die toppen van de bomen die op God mogen wijzen? God heeft een doel met jouw leven! En vaak zien we niet dat doel maar we mogen er op vertrouwen dat Hij altijd het goede met ons voor heeft.
Denk niet dat wanneer jouw leven anders loopt dan dat je zelf gedacht had dat je waardeloos bent, dat je niet meer mee telt. Want dat is een gevoel wat veel mensen hebben, ze tellen niet meer mee in de maatschappij omdat hun leven een andere kant op loopt dan dat ze zelf in gedachten hadden. Maar ieder mens is waardevol, ontzettend waardevol, voor Gods plannen! Vertrouw daarop, weet dat ook jij een stukje in het geheel van Zijn plan bent. En voor de één zal dat stukje groter zijn dan dat hij ooit gedroomd had maar voor een ander zal dat stukje kleiner zijn als dat hij zelf gedacht had. Maar IEDER stukje is even belangrijk! Jij bent belangrijk voor de Vader! Jij mag dat stukje zijn in Zijn geheel dat zonder jou niet compleet zou zijn! Hou dat beeld voor ogen dat jij belangrijk bent in Zijn ogen! Wat een toekomst hebben we dan, als we mogen beseffen dat we belangrijk zijn in Zijn ogen! Wat maakt het dan nog uit wat de wereld van je denkt? Wat maakt het dan nog uit als de wereld jou ziet als iemand die niet bereikt heeft wat goed is in hun ogen? NIETS! Want jij bent waardevol! Jij bent kostbaar! Jij bent bijzonder! Omdat je een Koningskind mag zijn, een Koningskind door Hem geleid, een Koningskind door Hem gebruikt!

Voel jij je klein en nutteloos? Voel jij je waardeloos? Denk jij dat je nergens toe van nut bent? Kijk dan omhoog, zie daar de Hemel, weet dat Hij jou niet zo ziet! Weet dat Hij ontzettend veel van jou houdt! Weet dat Hij al een plan met jou had voordat je bestond! Dat gevoel mag jou troost geven als het even tegen zit! Dat gevoel mag je kracht geven als je in een storm zit! Dat gevoel mag je rust geven als je het gevoel hebt dat alles om je heen in een stroomversnelling lijkt!

Vertrouw op Hem, Hij heeft een plan met jou!!!

<< Terug

arjanenrenata zegt:

23 mei 2011 | 17:04

Citeer

Hihi, bekend verhaal...afgelopen kerst stonden onze kids met dit verhaal op het podium...onze oudste met een kettingzaag om de bomen om te hakken en de jongste was boom 3!!


k Leg mijn leven in uw handen
en ik wacht nu op U, Heer
‘k Leg mijn leven in uw handen
want ik wil vol zijn van U, Heer


Ik hef mijn handen naar U op
en ik zie uit naar U
maak mij stil van binnen
en vul mij met uw Geest
vul mij nu

Ik wens iedereen Gods onmisbare zegen toe!

Renata

Diana1971 zegt:

23 mei 2011 | 17:48

Citeer

Het is het verhaal waar wij gisteravond een dienst over hadden. Het verhaal raakte me omdat mensen zo vaak het gevoel hebben dat ze niets waard zijn, ze hebben dromen maar hebben het gevoel dat dromen nooit uitkomen. Na het verhaal over de drie bomen ging het bij ons verder over het wortelstelsel van een boom. Heel belangrijk maar bij mijzelf gingen de gedachten meer de kant op van het stuk dat hierboven staat.
Het doet me pijn om te zien dat mensen zichzelf naar beneden gaan halen door te denken dat ze niets zijn. Iets wat me zelf ook regelmatig gebeurd moet ik zeggen, maar als ik dan zie hoe geweldig God ons allemaal gemaakt heeft, dat Hij met ieder van ons een doel heeft, dat we allemaal even belangrijk voor Hem zijn dan maakt me dat dankbaar! En ik hoop en bid ook dat iedereen zich steeds beter bewust wordt van de waarde die hij/ zij voor Hem heeft!

Gods zegen,
Diana

JK zegt:

24 mei 2011 | 08:47

Citeer

Dank je voor deze bemoedigende woorden.
Dit heb ik nodig, juist omdat ik nog steeds heel erg veel moeite heb en blijf houden met Zijn waarheid voor mij.

Jeannette

Ron de Ruiter zegt:

24 mei 2011 | 10:26

Citeer

Haii JK,
ik ga je een sleutel geven dezelfde die Diana ook toepast in haar leven.
Ga Papa danken voor datgene wat je WEL hebt en richt je maar niet op datgene wat je NIET hebt.
Dan zul je merken dat je omhoog gaat en boven alles uitgetild gaat worden.
Pas dit maar dagelijks toe, liefst elk moment van de dag, zelfs als je aan het stofzuigen bent of de afwas doet dan zal de vreugde van Papa je raken.

Bless you.

Diana1971 zegt:

24 mei 2011 | 12:55

Citeer

Hai Jeannette en Ron,

Fijn dat je wat hebt aan deze woorden Jeannette! Zijn Waarheid voor jou die ga je echt wel zien! Die ga je voelen, ook al zie je dat nu misschien nog niet zo! Ik weet dat dit een hele heftige tijd voor je is maar ik weet ook dat je je aan Hem vasthoudt en wie op Hem vertrouwd die laat Hij niet los!


Ik probeer die sleutel wel steeds te gebruiken hoor Ron maar het wil niet zeggen dat het me altijd lukt hoor!
Ook ik heb best momenten dat ik opstandig ben!
Maar ik probeer wel altijd dan ook op die momenten te zoeken naar de positieve kant van waar ik opstandig over ben. En ook dat lukt me niet altijd, er blijven denk ik in ieders leven dingen die je niet begrijpen kunt en waar je geen positieve kant van in kunt zien. En dan op die momenten is het zo heerlijk dat je om je heen mag kijken naar alles wat Hij gemaakt heeft, dat je in je binnenste mag voelen hoeveel Hij van ons houdt! Dan wordt je zo dankbaar, dan voel je je echt een kind, Zijn geliefde kind, en dat is zo'n geweldig gevoel!
Wat hebben we toch een geweldig lieve Vader! Ik ben Hem zo dankbaar voor alles wat Hij voor ons doet, Hij geeft ons iedere dag weer nieuwe kracht!

Liefs en Gods zegen,
Diana

Ron de Ruiter zegt:

24 mei 2011 | 16:53

Citeer

Hai Diana,
muziek en zang in de bijbel heeft als doel dat Papa, Jezus en de Heilige Geest verhoogd en verheerlijkt worden.
Hierdoor worden wij als mens boven onze situatie`s uitgetild, het schept een groter verwachting naar Hem, het laat je op Hem kijken en niet naar je omstandigheden........
Zelfs als je opstandig bent Diana, mag je dat bij het kruis laten en doorgaan met Hem toe te zingen.
Het vult je leven met Zijn vreugde, liefde, (in)zicht in wie Hij is,........

Diana1971 zegt:

24 mei 2011 | 18:59

Citeer

Hai Ron,
Daar bij het kruis daar heb ik al heel wat achtergelaten hoor! Gelukkig wel! Anders wordt je rugzak zo ontzettend zwaar! Maar er zijn ook dingen die je keer op keer in je leven tegenkomt, dingen waar je met geen mogelijkheid omheen kunt en al heb ik dat bij het kruis gebracht het zijn wel dingen die pijn blijven doen! Vaak wordt me dan gezegd dat ik het niet bij het kruis heb gelaten maar als je bijvoorbeeld keer op keer het verdriet bij je ouders ziet en hun machteloosheid dan is dat wel iets wat aan je blijft knagen. Als je gewoon weet dat er mensen zijn die dat verdriet weg kunnen nemen, ja sorry dan ben ik wel eens opstandig, dan denk ik waarom krijgen mensen keer op keer de kans om elkaar pijn te doen! Maar in mijn opstandigheid weet ik ook heel goed dat dit niet door God gedaan wordt maar dat satan daar zijn hand in heeft, laat ik zo zeggen hij heeft het flink in zijn greep. Pff ik besef dat ik wel heel veel nu ineens wil vertellen maar laat ik dat verder maar niet doen. Ik hoop dat je mijn opstandigheid nu gewoon een beetje snapt! Maar ik hoop ook dat je weet dat het mijn leven niet beheerst, maar dat het iets is wat gewoon af en toe boven komt!

Gods zegen,
Diana

Ron de Ruiter zegt:

24 mei 2011 | 19:22

Citeer

Hai Diana,
mensen kunnen verdriet niet wegnemen, je verdriet negeren, dan wordt het een ander verhaal.
Is deze opstandigheid niet menselijk......als ik al naar mijn eigen ouders keek hoe die met elkaar omgingen.....vooral de periode zo`n 2 maanden voor hun dood.
Dan had ik mijn vader ook wel door de gehaktmolen willen halen.
Ik wilde aangeven dat wie of wat er ook iets aangedaan of wat er ook gebeurd is jij zelf in deze situatie gaat veranderen, zodat jij op een gegeven moment er boven staat.
Wat ik hier zeg/schrijf geldt net zo goed voor mezelf.
Maar je mag God vragen of Hij dit aan jou wil openbaren wat er werkelijk achter zit.

En waarom mensen keer op keer elkaar pijn doen.......het is een keus hoe iemand op de ander terug reageert, de vrije wil + de wereld is verrot en ieders karakter is niet volmaakt, ondanks dat we volmaakt zijn in Zijn liefde.
Het enigste wat je dan kan doen is je ouders onder het bloed van Jezus brengen en of God zich aan hen hierover wil openbaren wat te doen/reageren/handelen of te bidden.

Ik weet dit is een heel rot onderwerp, vooral als het dichtbij komt en jou/mij weet te raken.
Dan zou ik ook niet zoveel liefde meer hebben voor die ander......dan komen bij mij ook de meest sadistische dingen omhoog.
MAAR DAN NOG is het mijn eigen verantwoordelijkheid hoe ik in deze situatie verander en reageer/handel, zoals Jezus zou reageren.
Het gaat in de 1e plaats om jezelf, ondanks dat het je ouders zijn.
Het vallen en opstaan hoort bij het geestelijke leven, ALLEEN....hoe snel sta je weer op.......dat is groeien in geestelijke volwassenheid.

Bless you Diana.

Diana1971 zegt:

24 mei 2011 | 20:00

Citeer

Hai Ron,

Dank je wel voor je reactie! Ik denk alleen dat ik niet helemaal duidelijk ben geweest naar jou toe. Het gaat niet om hoe mijn ouders met elkaar omgaan. Niet dat dat perfect is maar ik weet dat dat door machteloosheid komt vanwege mijn vader zijn geestelijke achteruitgang.
Maar en nu ga ik toch ook maar gewoon persoonlijk worden, ik geloof dat iedereen dat hier wel doet, ik ben daar zelf alleen niet zo heel snel in om dat te doen. Maar het gaat om het verdriet dat mijn zusje hun aan doet. Zij is al meer dan vijf jaar niet thuis geweest vanwege haar vriend (die heeft dingen uitgespookt waar ik het liever niet over heb) maar ipv dat ze ze met rust laat maakt ze het hun ontzettend moeilijk. Ondanks alle pogingen die ik heb gedaan om het contact weer beter te maken blijft ze keer op keer mijn ouders pijn doen. Zelf heb ik dit vorig jaar oktober echt allemaal overgeven aan God, ik ben daar nachtenlang mee aan het worstelen geweest om het daar te laten, en voor mij ligt het daar ook! Alleen is het voor mijn ouders anders, ten eerste blijft het hun kind en ten tweede staan ze iets anders in het geloof dan dat ik daar zelf in sta. Ze zijn nog zo opgevoed dat alles wat er aan ellende over je heen komt dat dat een straf is van God. En dat is zo ontzettend moeilijk om ze dat te laten zien dat dat niet zo is! Dat zijn dingen die me heel veel pijn doen in mijn hart want ik weet dat God hen juist wil troosten en liefde wil geven en niet hun op deze manier wil straffen. Ik weet gewoon dat dit satans werk is. Een paar weken terug kwam ik haar tegen op straat, ik was samen met mijn moeder, en ze negeerde ons volkomen! Ik ben naast haar gaan lopen en heb heel rustig gevraagd of we niet samen eens konden praten maar ze keek opzij en begon keihard mij uit te lachen. Mijn moeder had ik voor mij in de rolstoel en zij had de tranen echt over haar wangen heen biggelen. Dat zijn de dingen die dan zoveel pijn doen, omdat ik weet dat ze het op dat moment weer als een straf ziet en niet als een keuze van mijn zusje om zo te doen. En dat zijn momenten waarop ik voor mezelf die vrede in mijn hart voel met die situatie, dat ik weet dat Hij ons troost, maar tegelijkertijd voel ik die wanhoop in mij omdat ik zo heel graag zou willen dat mijn moeder ook die troost zou voelen. Ik ben zelf wel blij dat ik die vrede heb kunnen en mogen vinden, al blijft het gemis wel! Vooral haar kinderen, die ook de dupe hier van zijn, want die hebben wij 10 maand in huis gehad, daar hebben we met alle liefde voor gezorgd en nu mag je ze niet meer zien. Maar ik weet dat er een moment zal komen dat ik ze weer zal zien!! En dat geeft dan ook weer rust!
Het is een heel verhaal en ik hoop dat je het nog volgen kunt!

Gods zegen,
Diana

Ron de Ruiter zegt:

25 mei 2011 | 10:22

Citeer

Hai Diana,
dank je voor jezelf zo kwetsbaar open stellen, nu begrijp ik je heel goed.
En begrijp ik ook heel goed de situatie van je ouders en waar ze inzitten.
Ik had het al begrepen dat het niet tussen je ouders ging, maar iets van buiten op ze af kwam.
Rebellie werkt destructief.......maar dit is wel heftig Diana!!
Ja echt heftig....maar ik ben tegelijkertijd blij dat je je vertrouwen zo sterk in Hem is.
Ik word er stil van Diana................

Diana1971 zegt:

25 mei 2011 | 19:23

Citeer

Niet te stil worden hoor!!!
Het is heftig maar weet je dingen kunnen altijd erger! Er is zo ontzettend veel verdriet op deze wereld, zo veel pijn, daar is dat van ons gezin maar een heel klein deel van! Als je daar naar kijkt dan mag je ook gewoon heel dankbaar zijn. En die dankbaarheid die geeft je zo enorm veel kracht! En die kracht die krijg ik van Hem, dat is zo geweldig om dat te mogen voelen! De eerste vier jaar had ik dat gevoel helaas niet, was ik vaak wanhopig en verdrietig! Maar het laatste jaar heb ik zo vaak die arm van Hem om mij heen mogen ervaren, juist op moeilijke momenten! Natuurlijk ben ik nog wel verdrietig erom maar ik weet dat ik altijd bij Hem terecht kan daarmee en dat Hij mij dan ook weer verder helpt!
Dus niet te stil worden hoor! Dan wordt het hier misschien rustig en dat is niet de bedoeling! haha!

Gods zegen,
Diana

Ron de Ruiter zegt:

25 mei 2011 | 21:17

Citeer

WAT BEN JE OOK EN SCHATJE HE???
Nee ik bedoel op dit soort momenten zou ik de mensen liever face-to-face willen spreken en dan een grote knuffel geven.

Nou ik heb nog genoeg te vertellen....dat komt nog.....hahahahaha.....reken maar van YES!!!!

Diana1971 zegt:

26 mei 2011 | 07:14

Citeer

Nou........... zo'n schatje ben ik echt niet!

leo zegt:

26 mei 2011 | 08:48

Citeer

Diana

Ik heb het bovenstaande gelezen en kan mij goed vinden in jou verhaal.
Ook bij ons in de familie komen mensen niet bij elkaar. Jaren heb ik geprobeert om bepaalde dingen zonder ruzie op te lossen met als resultaat nog meer ruzie.
Toen ik 16 jaar was had ik geen ouders meer. Dat wil zeggen mijn vader was overleden en met mijn moeder wilde ik geen contact meer hebben. Ze vloog van de ene man naar de andere man.
Dus toen ik 16 was werd ik dakloos. Ik heb echt op straat geslapen!! Tot ik 26 jaar werd heb ik een zeer ruig leven gehad. Drank vrouwen gevangenis e/d waren normaal voor mij.
Mijn moeder was ondertussen getrouwd met een goede man. Toen zij 57 jaar was is ze gestorven aan kanker.
Voordat ze stierf heeft ze mij gevraagd of ik haar wilde vergeven. Ik vertelde haar dat ze daar niet over in hoefde te zitten omdat ik haar vergeven had.
Mijn moeder heeft al haar zonden beleden aan ons maar ook aan de Heer die ik toen nog niet kende.
Ontdanks dat ik haar verteld had dat ik haar vergeven had , voelde ik nog jaren een wrok tegen haar.
Nu ik meer met mijn geloof bezig ben , heb ik haar echt vergeven.
Mischien (en dat hoop ik van harte) wordt jou zus ook aangeraakt en als dat gebeurd zal ze met je ouders weer gaan praten. Het enige wat jij kunt doen is bidden dat dit gebeurd. Je wordt binnenkort gedoopt. Laat je niet beinvloeden door negatieve gevoelens want dat komt van de duivel. Het is zo als Ron zegt : JE BENT EEN SCHAT VAN EEN MENS.

Gods zegen
Leo

Andy Muller zegt:

26 mei 2011 | 10:58

Citeer

Zalig de vredestichters, Diana!
Zij zullen kinderen GOD's genoemd worden.
Ik ga mijn hele relaas er niet overheen gooien.
Als ik echter noem kind van gescheiden ouders, drank, mishandeling en incest, alsmede jatrenlange vervloeking door mijn vafder ondat ik in zijn ogen een ketter was maar hem toch op zijn sterfbed de laatste geestelijke zo1rg kon geven en nu mijn moeder aan de beurt is ook met haar een goede band in ontstaan , dan porbeer ik aan te geven, jouw liefde en betrokkenheid bij het zielenheil van je moeder en je zus is
hetgeen GOD in je gevestigd heeft.

Een kind van GOD kan niets met haat en jaloezie, heb ik de indruk.
Daarom verdraag je dat in je relaties met andere mensen en van dierbaren tot elkaar deze houding niet.

Het snijdt je door je ziel als je moeder als een vod gebruikt wordt en je zus het boze zo in haar hart laat werken.

Denk niet dat je acties zinloos zijn. Dat je zus je uitlacht is JUIST een teken dat ze geconfronteerd wordt met haar eigen houdingm het maakt immers een reactie los.
Op dat moment heb je toch liefde gezaaid.
Reken er maar op dat je zus dit voorval nooit vergeet.

Het zal haar op enig moment dat ze zelf zwak staat in herinnering komen en haar doen beseffen dat de deur voor haar open staat.

De intense pijn en verdriet die je ervaren hebt keert niet ledig terug. De Hemelse VADER gaat -mede op grond van jouw gebed en liefde- het hart van je zus aanraken.

Is dit vroom gepraat? NEEN.
Een gemiddelde bijbelleraar (wat ik niet ben)weet zo meer dan twintig teksten uit de bijbel te noemen die dit staven.
Ook heb ik in de praktijk gezien dat liefde onoverwinnelijk is. En ja , je bent een schat, ook in GOD's OGEN.

Het plaatsvervangend rouwen wat je in wezen doet, is een afspiegeling van wat JEZUS bedoelt, jouw tranen of dit voorval en alles wat er mee samen hangt is iets wat GOD's GEEST al in je hart doet.

Was je een kind van de wereld, dan ging je voor jezelf en distantieerde je je van dit leed.
Dat doe je echter niet.
Het lijkt me redelijk logisch dat - als GOD jou de kracht, liefde en wijsheid geeft om te handelen en te bemoedigen (je moeder) te vermanen(je zuster) en uit te nodigen (naar je zus toe lopen)dan doe je precies wat Jezus deed, HIJ zocht de zondaren op en bracht liefde , daar waar ze verwijten verwachten.

In je betrokkenheid kun je zelf misschien moeilijker het geestelijk proces doorzien wat achter je handelen schuil gaat, omdat je dit vanuit je hart doet en dit geen calculerend gedrag is, juist NIET.

Ik wilde je alleen als bemoediging meegeven dat de VADER duidelijk door je werkt en de situatie dus al in ZIJN HANDEN ligt.Hierin is jouw verdriet het gebed aan GOD om in te grijpen...
Zalig zijn de vredestichters want zijn zullen kinderen GOD's genoemd worden!
Je bent dus inderdaad Kind van de Allerhoogste!

Hartelijke groet,
Andy.

Diana1971 zegt:

26 mei 2011 | 14:04

Citeer

Hier wordt ik helemaal stil van!( En neem maar van mij aan dat ik niet zo heel snel stil ben!) Jullie hebben echt werkelijk geen idee hoe jullie mij hier mee bemoedigen! Dank jullie wel daar voor!

Leo en Andy, jullie verleden grijpt me ook best aan! Wat hebben jullie veel moeten doorstaan! Ik heb er heel veel respect voor hoe jullie, en dat geld trouwens ook voor Ron, in jullie geloof staan!

Wat fijn Leo dat je de kans hebt gekregen om je moeder te vergeven! Dat is iets wat enorm veel ruimte in je hart geeft! Die ruimte heb ik zelf ook vorig jaar mogen ervaren toen ik alles bij God heb gebracht! In diezelfde week heb ik ook aan mijn zusje vergeving gevraagd voor de dingen die van mijn kant af fout waren gegaan, dingen trouwens waar ik mezelf nooit bewust van was geweest, dingen die ik puur uit liefde voor haar en haar kinderen had gedaan. Maar wel dingen waar zij mee scheen te zitten. Dat vond ik moeilijk en daarom heb ik ook oprecht vergeving gevraagd, maar niet gekregen van haar. Ik heb haar zelf ook vergeven voor de pijn die ze ons aan heeft gedaan een vergeving die ze niet aan wil nemen. Maar voor mij is het gewoon het allerbelangrijkste dat God weet dat ik het meen, Hij kent mijn hart en weet dat het oprecht was.

Ik hoop ook echt Leo dat zij ook echt aangeraakt wordt door God, ik weet dat Hij het wil! Die negatieve gevoelens waar je over sprak daar laat ik me zeker niet door beinvloeden, hoe moeilijk soms ook! Je komt in het dagelijks leven al zo vaak negatieve gevoelens tegen en dat is best moeilijk maar ook dat mogen we bij Hem brengen. De doop daar zie ik enorm naar uit, en de rest van mijn gezinnetje ook, het daar samen mogen staan met z'n viertjes dat geeft ons zo'n dankbaar gevoel!

Andy, dank je wel voor die opmerking over dat mijn zusje me uitlachte! Zo had ik het zelf nog niet bekeken maar ik hoop echt dat ze dit moment niet meer vergeet en dat het haar aan het denken zal zetten!

Ik ben echt heel dankbaar voor jullie allemaal! Het op deze site zo fijn met jullie van gedachten kunnen wisselen, het helemaal eerlijk mogen zijn naar elkaar, dat heeft me al zo ontzettend veel goed gedaan! Ik hoop en bid ook dat we op deze manier door mogen blijven gaan met elkaar te bemoedigen!

Ik wens jullie allemaal, echt iedereen, Gods liefde en zegen toe!!

Liefs,
Diana

leo zegt:

27 mei 2011 | 08:16

Citeer

Diana.

Ron en Andy Staan veel sterker in het geloof dan ik hoor!!
Ik ben nog maar een baby. Pas de laatste tijd ga ik er voor , en kom ik er voor uit dat ik een christen probeer te zijn.

En........ wat val ik vaak terug in mijn oude leventje. Zoals boze gedachten , bepaalde verslavingen , angst dat de heer terugkomt en ik niet wakker ben! Enz. enz.

Dus zo sterk sta ik niet in mijn geloof , maar ik vind het wel mooi dat jij en jouw gezinnetje er profijt van hebben dat wij deze dingen op de site zetten.
Ik zie je op 5 juni en dan hebben we het er nog wel over.
Gods zegen toegewenst.
Leo

Ron de Ruiter zegt:

27 mei 2011 | 12:17

Citeer

Hahahaha.....mijn beste Leo,
als ik dingen schrijf betekent het niet dat ik niet mijn twijfels heb, vaak voel ik me ook zoals een golf die op het strand of rotsen slaat.
Ook ik heb mijn boze gedachtes, alhoewel de Heilige Geest al veel boosheid afgelopen jaar bij mij heeft weggehaald.
Soms komt bij mij ook de onreinheid terug, als ik alleen ben of klote voel......ook ik rook nog......

Weet je afgelopen jaar heb ik ook opnieuw met Papa leren praten en doe dat nog steeds.
Vroeger kon ik nergens mijn verhaal kwijt....en nu....leren praten met Papa.......is niet zo leuk hoor, heb heel vaak het gevoel dat er niet geluisterd wordt, net zoals vroeger.
Maar er zit een groeiende verbetering in!!!

Waarom ik hier zo open over praat is om de volgende reden(en):
- Belijdt elkaar uw zonden oftewel openbaar ze, zodat je er niet mee in je gedachten blijft rondlopen,
- Ontmasker de duisternis in je leven en maak hen(duisternis) gek met je openheid, het lucht je hart en je maakt van je hart geen moordkuil.
Nou en dan moet ie opzouten!! Licht en waarheid spreken heeft ie een hekel aan.
Het kan je dan niet meer isoleren en depressief maken en naar zelfmoord(gedachtes) brengen.
Waarheid maakt vrij....op deze site?.....Ja waarom niet, wie zonder zonde is, moet zijn mond maar opentrekken.....past altijd een zoute haring in.....hahahahahaha........nee hoor die eet ik zelf wel op!!

Beste Leo,
Nu is het tijd voor je om hen uit je leven te schoppen door je geweten te reinigen van elke vorm van aanklacht.
Zekers de gedachte:`Ik doe nooit iets goed.`
Nou welkom in de club van niet perfecte mensen en die niet alles weten!!!
Hahahahaha............Gelukkig maar, anders zou ik het "orakel van Kollumerzwaag" zijn....ik zie, ik zie wat jij niet ziet....`Nou wat je dan?`........Helemaal niks.....hahahahaha.....dus dat werkt ook niet voor mij

Maar ok even terug naar jou Leo, JIJ hebt autoriteit gekregen om op slangen en schorpioenen te staan en dan nog even flink wrijven met je hak graag.
De duisternis weet dat......want die wil jou niet op de plaats van bestemming laten komen.....doet ie ook bij mij....vanaf gisteren beveel ik hen van mij weg te gaan en mij los te laten in Jezus naam!!
En wat gebeurd er???
Ze moeten luisteren, want IK ben net als JIJ een zoon van de Allerhoogste!!!
Duisternis wil je laten weten dat jij niks voorstelt, maar laat hen de drol maar omdraaien, want jij hebt daar niks mee nodig.
Want JIJ bent heilig, rein en rechtvaardig door de woorden die Jezus tegen en over jou (leven) heeft gesproken door Zijn bloed.

Oh ja, bijna vergeten, satan wil je zijn kettingen omdoen, herinner hem even aan openbaring 20
De kettingen die hij krijgt zijn een stuk zwaarder!!!

Wees bemoedigd broer!!!

Diana1971 zegt:

27 mei 2011 | 14:07

Citeer

Hai Leo,

Een baby is ook een mens met grote waarde! Die wordt gekoesterd door de Vader, daar gaat Hij heel liefdevol mee om!

En weet je ik denk, net als Ron, dat iedereen wel eens die boze gedachten heeft! Ieder mens komt dingen tegen in zijn/haar leven die je boos en verdrietig maken. En dat je dan af en toe terugvalt in dingen die er waren in je vroegere leven dat is niet zo vreemd. Op momenten dat je bijvoorbeeld gekwetst wordt dan verlang je terug naar dingen die je eerder "houvast" gaven. Het leren vertrouwen op God als houvast dat komt! Dat is iets wat groeit en waar je in blijft groeien. Je gaat echt van dat verleden losgroeien! Als ik kijk hoeveel als eigenlijk de hele groep die hier reageert de laatste maanden gegroeid is dan denk ik: Wowwww wat gebruikt God ons allemaal toch geweldig om er voor elkaar te zijn! God is zo ontzettend machtig!

En Leo ik hoop je wel te spreken hoor 5 juni!

Voor allemaal een liefdevolle groet,
Gods zegen,
Diana

leo zegt:

28 mei 2011 | 08:38

Citeer

Ik begrijp het allemaal best hoor , maar soms denk ik van :
God is zo oneindig groot. Hij is een licht van pure heiligheid grootheid. Je kunt hem niet zien. Je kunt hem geen leeftijd geven want hij was er altijd al. Hij heeft eigenlijk geen naam , want hij is groter machtiger heiliger dan wie dan ook. Deze zelfde god weet precies hoeveel haar ik op mijn hoofd heb. (meer dan Wouter) Haha

Geen mens is in staat om hem te doorgronden. Vorm je zelf eens een beeld van God. Hij heeft ons gemaakt naar zijn evenbeeld.

Kinderen zien hem vaak als een oude man met een grote baard (sinterklaas)
Wat ik wil zeggen is gewoon dat God altijd dicht bij je is , maar hij voelt soms zo ver weg.
En..... als je het gevoel hebt dat hij bij je is kan je de hele wereld aan. Het gebeurd ook dat hij afstand neemt en een eind verder naar je kijkt hoe je het doet in het leven. Net als een vader bij zijn kind doet. Wat kan je je dan door God verlaten voelen. Ik heb gevloekt en geschreeuwd naar hem.
Toch weet ik dat hij mij niet los laat!! Dubbel allemaal he?
Ach wat zal ik zeggen God is God en ik hoef hem immers niet te begrijpen want hij is niet te begrijpen. Dat hij van mij houd is goed genoeg.

Leo

Diana1971 zegt:

28 mei 2011 | 17:37

Citeer

Weet je Leo juist doordat je weet dat God je niet loslaat kun je zo je gevoelens uiten! Soms heb je gewoon van die momenten dat je het uitschreeuwt al je waaroms en al je pijn! Op die momenten dat je het uitschreeuwt voel je je net als een kind dat boos is op zijn ouders. Maar ouders laten, helaas, nog wel eens een kind los maar God zal dat nooit doen!
En ja een beeld van Hem vormen, ik denk dat iedereen dat wel een beetje doet maar om van zoveel liefde een echt beeld te vormen vind ik zelf gewoon heel moeilijk. Als ik dat doe dan zie ik echt een hele lieve papa voor mij, zeg maar zo'n man die je in de kinderbijbels ziet staan bij het verhaal van de verloren zoon, maar tegelijkertijd weet ik dat ik Hem met dat beeld veel te kort zal doen. Hij is zo oneindig groot! Hij is zo oneindig liefdevol! Wat hebben we een geweldig Vader!

Sijtske zegt:

29 mei 2011 | 11:50

Citeer

Lonely
Ik heb alles al geprobeerd, maar niemand wil me en god heeft me laten pleuren.
Ik voel me: doelloos, nutteloos, functieloos, radeloos, moedeloos. Is dat wat? Ook god heeft ervoor gezorgd dat ik mij minderwaardig ging voelen en gelukkig kwam ik daar nét op tijd achter en er dus op tijd uitstapte....

Na 14 jaar proberen en iedere keer tegen de lamp aan lopen, vrienden kwijt raken, vriendjes die je niet nemen zoals je bent, iedere keer tegen diezelfde lamp oplopen die nooit eens bij het grof vuil word gepleurd, maar alleen maar ff aan de kant zodat je er alsnog tegen aan ken lopen..!
'God heeft een plan met mij....' OW JA??!! Zo....? En wat is er mis met MIJN plannen,he...???!!!
Doe ik er dan echt helemaal niet meer toe? Ikzelf kom op de 1te plaats (tenzij de situatie anders beslist) maar er komt zéker geen "god-achtig-iets" meer boven mij, dat heb ik al wel besloten!

Johannes316 zegt:

2 juni 2011 | 23:52

Citeer

Wat een bemoediging moet dat toch wezen? Dat je ondanks je moeilijkheden, toch naar de Hemel mag kijken en mag weten dat je geliefd, waardevol, kostbaar Koningskind mag zijn. En dat God vanuit de Hemel zegt: Je bent Mijn geliefd kind. Daarbij heb ik nog een bemoediging. Je mag weten dat je een parel in Gods hand bent. Amen!

Diana1971 zegt:

3 juni 2011 | 07:19

Citeer

Sijtske,

In Gods ogen zul jij nooit doelloos, nutteloos of functieloos zijn! God heeft er verdriet van als jij je radeloos en moedeloos voelt! Die vriendjes die je niet nemen zoals je bent dat is niet zoals Hij dat graag zou zien, Hij wil juist graag dat we elkaar nemen zoals we zijn! Bij mijn ouders hangt een visjeposter in de kamer waarop staat: God houdt van mij zoals ik ben, maar Hij houdt teveel van mij om mij zo te laten. Dus God vind je perfect! Maar Hij wil je wel steeds bij blijven schaven, we zullen steeds op die tafel van die pottenbakker zitten. Niet omdat Hij ons pijn wil doen, maar juist voor erger te behoeden. Hij houdt echt ontzettend veel van je! Meer dan die vrienden bij elkaar die je hebben laten vallen, meer dan dat er ooit een mens van je kan houden! Hij zal je niet los laten, ook al laat jij Hem op dit moment wel los! Op steeds meer plekken zul je Zijn liefde gaan zien in je leven, ik hoop en bid dat je die dan ook als Zijn liefde zult erkennen en in gaan zien dat Hij ook jouw Vader is! Lieve Sijtske, je bent waardevol! Je bent prachtig! Je bent een parel! En beslist niet nutteloos, doelloos of wat dan ook!

Gods zegen,
Diana
Plaats je bericht





Beveiliginscode