Login:
Wachtwoord:

Want er is een God en ook een middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus


Vergeven…?

Overdenking | 14/06/2011 | 08:43

Vergeven?

De onbarmhartige knecht
21 Toen kwam Petrus naar Hem toe en zei: Heere, hoeveel keer zal mijn broeder tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe?
22 Jezus zei tegen hem: Ik zeg u: niet tot zevenmaal, maar tot zeventig maal zevenmaal.
23 Daarom kan het Koninkrijk der hemelen vergeleken worden met een zeker koning die afrekening wilde houden met zijn slaven.
24 Toen hij begon af te rekenen, werd er iemand bij hem gebracht die hem tienduizend talenten schuldig was.
25 En toen hij niet kon betalen, gaf zijn heer opdracht dat men hem zou verkopen, én zijn vrouw en kinderen en alles wat hij had, en dat de schuld betaald moest worden.
26 De slaaf dan knielde voor hem neer en zei: Heer, heb geduld met mij en ik zal u alles betalen.
27 En de heer van deze slaaf was innerlijk met ontferming bewogen, liet hem gaan en schold hem de schuld kwijt.
28 Maar deze slaaf ging naar buiten en trof een van zijn medeslaven aan, die hem honderd penningen schuldig was. Hij pakte hem beet, greep hem bij de keel en zei: Betaal mij wat u schuldig bent.
29 Zijn medeslaaf dan liet zich voor hem neervallen en smeekte hem: Heb geduld met mij en ik zal u alles betalen.
30 Hij wilde echter niet, maar ging heen en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld betaald zou hebben.
31 Toen zijn medeslaven zagen wat er gebeurd was, werden zij erg bedroefd; zij gingen naar hun heer en vertelden hem alles wat er gebeurd was.
32 Toen riep zijn heer hem bij zich en zei tegen hem: Slechte slaaf, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, omdat u mij dat smeekte.
33 Had ook u geen medelijden moeten hebben met uw medeslaaf, zoals ik ook medelijden met u had?
34 En zijn heer, boos als hij was, gaf hem aan de pijnigers over, totdat hij alles wat hij hem schuldig was, betaald zou hebben.
35 Zo zal ook Mijn hemelse Vader met u doen, als niet ieder van u van harte de misdaden van zijn broeder vergeeft.

Dit verhaal hierboven uit Mattheüs 18 is denk ik bij de meesten wel bekend. We snappen vaak niet hoe die slaaf nu zo hard kan zijn dat hij, nadat hem zelf zijn schulden kwijt zijn gescholden, zijn medeslaaf niet zijn schulden kwijt kan schelden. En toch zijn we zelf ook heel vaak juist die slaaf! Want Koning Jezus heeft ons alles vergeven, al onze schulden heeft Hij betaald toen Hij stierf aan het kruis, maar zelf hebben we soms grote moeite om mensen te vergeven. In de tekst hierboven lees je duidelijk dat Jezus ons vraagt om tot zeventig maal zevenmaal te vergeven. En daar staat geen rijtje bij wat we wel en niet moeten vergeven aan onze naasten! Er staat niet als iemand je meerdere malen ergens pijn mee heeft gedaan dat je hem dan niet meer hoeft te vergeven! Er staat niet dat als iemand je slecht heeft gemaakt tegenover de buitenwereld dat je hem dan niet hoeft te vergeven. En zo kunnen we denk ik allemaal wel een situatie invullen waarin we het moeilijk vinden om te vergeven. Vergeven is nu eenmaal niet altijd makkelijk, vergeven kost ons regelmatig behoorlijk wat moeite en strijd.

Natuurlijk er zijn gelukkig dingen die je een ander makkelijk vergeven kunt, maar er zijn situaties waarin het heel moeilijk is om te vergeven. Situaties waarin iedereen zegt: Dat is onvergeeflijk! Stel je maar eens voor als je kind of een andere geliefde vermoord wordt, hoeveel boosheid kan dat in je hart leggen naast al je verdriet dat je er om hebt? Ik denk dat dat één van de moeilijkste dingen is die je mee kunt maken, en hoe moet je dan vergeven? Vaak wordt gezegd: Ja maar de dader heeft helemaal geen spijt hoe kan ik dan vergeven? En dat is ook onmenselijk om dan te kunnen vergeven. Toch zijn ook dit dingen waarin God je met al Zijn liefde te hulp komt! Hij wil ook jou daar van harte bij helpen. Hij wil bij dat onmenselijke leed wat je aan is gedaan je helpen om daar een weg van vergeving in te vinden. Waarom? Omdat God niet wil dat Zijn kinderen verbitterd raken want dat is wat niet vergeven met je gaat doen! Vergeven maakt je gemis van iemand niet minder, maar niet vergeven maakt de boosheid in je hart wel meer! En dat samen maakt je kapot. Vergeven kan je zelfs in dit soort situaties een soort rust geven, want na de vergeving kun je de boosheid los (leren los te ) laten.

We zijn allemaal mensen met fouten, van de één lijken de fouten groter dan van de ander, maar voor God zijn we allemaal gelijk! Hij maakt geen onderscheid in onze fouten als we bij Hem komen om vergeving. En nu wordt het eventjes moeilijk want God vraagt van ons spijt en net had ik het er over over het vergeven van iemand die geen spijt toont! Maar wij kunnen niet in iemands hart kijken, we weten niet of iemand wel of geen spijt heeft, God ziet ons hart wel. Daarbij kan een mens op het laatst van zijn/haar leven nog spijt krijgen en vergeving van God vragen, maar wie zegt dat wij die persoon nog op dat moment vergeving kunnen geven als we daar op willen wachten. Bovendien kom ik dan ook weer terug op die bitterheid in je hart. Als je daar op wilt blijven wachten groeit die bitterheid en boosheid alleen maar verder in je hart, het woekert je leven door en zal op alle vlakken je leven gaan beinvloeden.

Daarbij moeten wij ons afvragen wie wij eigenlijk zijn! Want hoe kunnen wij iemand die iemand vermoord heeft niet vergeven terwijl we zelf overladen zijn met schulden? Hoe kunnen wij iemand een moord niet vergeven terwijl wij zelf de dood van Iemand die nooit zonde heeft gedaan op ons geweten hebben? Want als wij zonder zonde waren geweest dan had Koning Jezus niet voor ons aan het kruis hoeven sterven! Door te gaan beseffen dat we zelf ook zeker niet zonder zonde zijn, kunnen we ook beter met de zonde van anderen overweg! Dan veroordelen we iemand niet om wat hij heeft gedaan maar misschien lukt het ons dan juist om die persoon de liefde van Christus door ons heen te laten zien, waardoor die persoon ook Hem mag leren kennen!

Nee vergeven is niet makkelijk, maar wel nodig!

<< Terug

Emanuel zegt:

16 juni 2011 | 00:25

Citeer

zo zie je maar weer dat we vergeving nodig hebben... zonder vergeving geen genade.

Hannie zegt:

16 juni 2011 | 15:09

Citeer

Zonder vergeving , geen genezing!
Ik heb hier jaren mee geworsteld!
Heb velen vergeving gevraagd en velen vergeven!
Het kan soms openingen brengen in je gezin
Zo heb ik 3 jaar geleden vergeving uitgesproken tegenover mijn ex man!
Hoe kwam ik daar aan toe?
Mijn ex zelf had mijn dochters het verhaal verteld van het waarom wij uit elkaar zijn gegaan!
Toen is bij mij ook iets veranderd in mijn houding
Eerder kon ik het gewoon niet!
Maar ten opzichte van ons gezin is er weer een stuk rust gekomen!
En nu gaan we als goede vrienden met elkaar om!
Soms moet je je eigen gevoel even uitschakelen en naar de vruchten van vergeven uitstrekken.

leo zegt:

16 juni 2011 | 17:53

Citeer

Heel mooi allemaal. Maar ik kan niet iedereen vergeven.
Er zijn mensen in mijn leven geweest die willens en wetens mijn gezin tekort gedaan hebben.
Ik heb in de bajes gezeten omdat er een gek was die een klein meisje sexueel misbruikte , en ik heb hem zwaar mishandeld omdat hij dat gedaan had. Ik ben hier voor gestraft maar ik heb geen spijt van mijn daad. Sterker nog , ik zou het zo weer doen.
Als ik weer terug denk aan dit figuur voel ik nog haat in mij.
Vergeven? Oke. Maar niet in alle gevallen.

Firegirl zegt:

16 juni 2011 | 18:20

Citeer

vergeven, vergeven, vergeven....
1. Als je te snel vergeeft kan een dader niet eens tot besef komen wat ie gedaan heeft...
2. Als je zelf bij God eerst je zonden moet belijden en vergeving moet vragen en je moet bekeren (anders gaan denken, anders gaan handelen).... waarom moet je dan een ander zomaar vergeven zonder dat hele gebeuren vooraf?
3. Mensen met een laag zelfbeeld vergeven gemakkelijk, ervaren het als: het doet er niet toe wat men mij aandoet, ik ben het waard kapot gemaakt te worden...
4. Mensen die nog niet zo kapot gemaakt zijn in het leven en wat sterker in hun karakter zijn kunnen niet zo makkelijk vergeven, het heeft hen namelijk geraakt in hun trots en eigenwaarde...

Tja, vergeven.... het is een beetje een eenzijdig verhaal, er staan ook andere verhalen in de bijbel. En God veroordeelt ons niet als wij in Christus zijn. En ik geloof dat God met je bewogen is als je stuk gemaakt bent.
Maar ja, wie ben ik... de meesten van jullie zullen t niet met me eens zijn en komen met het verhaal van de folteraars....
Maar wees nou eens eerlijk: zijn we niet allemaal slecht in ons hart, onrechtvaardig, gemeen, oneerlijk, etc. We doet ons best misschien te zijn zoals Jezus, maar we halen het bij lange na niet! We hebben allemaal genade nodig.
De één kan vergeven, de ander niet. Maar God blijft genadig, das wat ik geloof.

Firegirl zegt:

16 juni 2011 | 18:55

Citeer

5. Jezus vergaf de ene moordenaar naast Hem aan het kruis wel en de andere niet.... altijd maar onvoorwaardelijk vergeven? Jezus deed het zelf ook niet.
6. Vergeven is een soort kille actie geworden denk ik zelf, zakelijk. Maar het is een ontlopen aan de waarheid.
7. Iemand die niet bereikbaar is, niet erkent wat is misdaan, of overleden is... diegene vergeven? Ik denk dat verdriet en lijden erover een proces is totdat je het een keer los kan laten. Maar dit moet niet te snel gebeuren, want daar worden wij mensen depressief van en onze eigenwaarde gaat er kapot van.
8. Vergeving, verzoening en genezing is één. Dus niet los van elkaar.
9. Goedkope vergeving is dat vergeving??? Is het niet een vrome ontwijking van de echte pijn die we voelen.

Diana1971 zegt:

16 juni 2011 | 21:38

Citeer

Lieve Firegirl,

Ik snap best wat je bedoeld, vergeven is nu eenmaal niet makkelijk! Het valt niet mee als mensen er alles aan gedaan hebben om je kapot te maken en nog steeds daar mee bezig zijn om die te vergeven. Maar toch geloof ik met heel mijn hart dat het wel goed voor je is als je wel vergeeft. Niet alleen voor de ander die misschien spijt heeft of krijgt maar ook voor je zelf.
We zijn allemaal slecht in ons hart, we hebben allemaal onze fouten, absoluut! We hebben genade nodig!


Al hebben we fouten dan mogen we daar nog niet mee door blijven gaan. En niet vergeven, dus in boosheid blijven leven is niet iets wat God van ons vraagt denk ik.

Bij je punten staat trouwens dat iemand met een laag zelfbeeld makkelijker kunnen vergeven dan mensen die dat niet hebben. Dat ben ik helaas niet met je eens. Juist wanneer je gaat beseffen wie je in Hem bent, dan veranderd je zelfbeeld totaal, je gaat beseffen dat je van grote waarde voor Hem bent. En doordat je dat gaat beseffen raak je dat lage zelfbeeld kwijt maar je gaat ook beseffen wanneer je tot geloof komt dat vergeven iets is wat je hoort te doen. Hoe moeilijk soms ook, begrijp me goed ik snap heel goed dat het niet makkelijk is als bijvoorbeeld iemand in je familie vermoord word, maar het haalt wel de bitterheid uit je hart, uit je ziel weg. Natuurlijk is God met je bewogen als je kapot bent gemaakt maar God weet ook dat het je ziel kan genezen van alle pijn als je wel kunt vergeven. Het maakt jou zelf ook rein vanbinnen! Door het vergeven raak je de boosheid ook kwijt, het verdriet wordt misschien niet minder, maar de boosheid maakt je niet langer bitter. En die bitterheid in onze harten maakt dat we geen liefde meer uit kunnen stralen.

Maar ik ben het ook wel met je eens dat het soms een goedkope vergeving is zo van dan zijn we er maar vanaf. Het wordt vaak zo makkelijk gezegd: sorry! Maar zelf denk ik dan dat is de verantwoording van degene die sorry zegt en niet van de gene die vergeeft. Misschien een rare gedachte maar zo voelt het voor mij. Net zo goed als wanneer je iemand vergeeft die geen spijt heeft. Dan is de verantwoording ook bij degene die schuld heeft. En geloof me het is niet makkelijk om iemand te vergeven die geen spijt heeft, ik heb er al eens eerder over geschreven op deze site, maar het is ontzettend moeilijk soms en daar gaat ook best een heel innerlijk gevecht aan vooraf, tenminste zo ging het bij mij. Maar door het vergeven heb ik wel veel pijn en boosheid los kunnen laten, ja ik voel daar zelfs geen boosheid meer over! En dat maakt dat er in je hart weer ruimte komt, ruimte waar de Geest weer in kan werken!

Gods zegen,
Diana

Firegirl zegt:

16 juni 2011 | 22:15

Citeer

@Diana,

Ik ben het niet in deze dingen eens met jou, maar dat geeft niet.
Zelf heb ik altijd gedacht sinds ik onder christelijke mensen ben geweest, dat vergen een must is, met de dreiging van: als je niet vergeeft dan.... En dan komt t verhaal van de folteraars.
Nou, ik ben er anders over gaan denken, ik ben er nog niet uit, maar er straat ook in de bijbel: wie de zonden toerekent, die zij ze toegerekend.
God vergeeft ook niet zomaar iedereen en ik ben God niet.
Boosheid is Oke, pijn en lijden hoort bij het leven hier.
Er staat ook in de bijbel: zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
en dat ik zeg over mensen die zichzelf niet waardevol vinden gemakkelijker kunnen vergeven, dat weet ik uit ervaring. Ze laten zich dwingen te vergeven, onder angst van: anders ga je kapot.
Maar wat is vergeven? Wij zijn niet God, Hij kan vergeven.
je kunt je wil erop zetten te vergeven, je kunt t uitspreken, maar is dat vergeven? Je kunt jezelf verbieden boos te zijn of verbitterd te raken, is dat vergeven?
En ik denk dat wanneer vergeving losgekoppeld is van verzoening en genezing, dat t dan weinig waarde heeft en weinig diepgang heeft.
Maar dat is hoe ik er nu over denk. Ik zeg niet dat mijn mening DE waarheid is.

Andy Muller zegt:

17 juni 2011 | 00:36

Citeer

Ik denk wel dat er onderscheid is in het niet vergeven en wrok koesteren/haten.
Wel degelijk is bewustwording van daders nodig om tot zondebesef te komen en in die zin zijn we allen daders.
Te gemakkelijk vergeven welke uit gemakzucht voortkomt (een flegmatische houding)is heel wat anders dan de misdaad de ander niet aanrekenen.
Eerlijk gezegd heb ik ook ontdekt dat ik soms te snel dingen vergaf , waardoor er de verwachting gewekt werd dat ik alles wel goed vond.
Soms moet je de dader even bepalen bij de vele facetten van het gebeuren omdat deze er dan meer van leert.

Zelf heb ik het idee dat je mensen van harte mag vergeven maar dat het moeten vergeven eigenlijk al fout is, immers, alles wat NIET uit liefde gebeurd is, is zonde.

Als gelovige kun je echter wel wrok- en haatgevoelens brengen onder het Bloed van Jezus, een mens vol wrok slibt dicht zodat de Geest van God niet meer in het hart kan komen.

Zelf denk ik dat God's Geest vergeving, net als geloof IN het hart bewerkstelligt en dan is het zuiver.

We zijn immers niet vrijgekocht om ons wedereom een slavenjuk op te (laten) leggen.

Vooral als vergeving door de dader geclaimd wordt omdat hij/zij meent zo genade af te kunnen dwingen, wijzend op de Christenplicht, heeft van deze zaken geen verstand.

Alleen berouwvol verkregen vergeving werkt ook voor de ontvanger van de vergiffenis.

Zo kan het dus zijn dat je een mens vergeeft maare omdat de persoon in kwestie niet berouwvol is, deze de vergiffenis niet KAN ontvangen.

De gever van de vergiffenis is dan klaar, als dit met een oprecht hart en zonder bijbedoeling geschonken is, maar de ontvanger niet.

Daarom heeft afdwingen van vergiffenis geen enkel nut, niet voor de dwingeland en niet voor de gedwongene.

Vaak wordt hiet veel te lichtzinnig mee omgegaan en daarom blijven sommige situaties ondergronds doorwoekeren.

Er is een duidelijk verschil tussen echt vergeven en gemanipuleerde vergeving, de laatste is immers mensenwerk.
Bij de echte vergeving wordt niet zelden ook vergeten.
Dat is het mooiste bewijs dat GOD de zonden van ons weg doet zover het oosten en het westen van elkaar verwijderd zijn, dat is in lengte ongeveer de omtrek van het heelal (deze loopt rond).

Vergeven is een zaak van Jezus ZIJN werk in je hart en dus een heilige zaak. Iedere andere vorm van vergeven is mensenwerk en derhalve gebrekkig.

We doen er daarom goed aan om in moeilijke kwesties de VADER om wijsheid te vragen, zo lopen we GOD's Geest niet voor de voeten.
Sta er niet verbaasd van als je dan antwoord krijgt!!!

Diana1971 zegt:

17 juni 2011 | 07:54

Citeer

Het stuk is ook niet geschreven met oog op gedwongen vergeving vanuit een werelds beeld maar het is geschreven gericht op vergeving vanuit het hart, een hart gevuld van Zijn liefde. En in een hart gevuld van Zijn liefde daar is geen plek voor wrok.

Firegirl zegt:

17 juni 2011 | 17:16

Citeer

Niemand is perfect. En ook niet iedereen is t zelfde opgegroeid.
Ik ben niet een wrokkerig iemand, maar ik voldoe niet aan wat jullie hier allemaal schrijven over vergeven.
Ik blijf erbij dat vergeving mooi is, goddelijk, heilig, maar geen mens kan echt vergeven zoals Jezus dat doet.
Je hart is niet vol van liefde van Jezus, er is een duister deel in je hart, er is ook een eigen deel in je hart. En er is een deel waar Jezus in is.
Zo ervaar ik dat.
Als dat christelijke geblabladibla daar doe ik niet aan mee. Iedereen volgt maar theorien en dan in praktijk blijkt t oppervlakkig.
Verdeeldheid brengt het.
Ik geloof er niet meer in.
Die tijd is voor mij voorbij, te vaak ben ik gedwongen te vergeven.
Dan ga je wel op zoek naar de waarheid over vergeving, want het werkte bij mij helemaal niet bevrijdend. Ik bleef zitten met enorm veel verdriet en waaroms.

Ron de Ruiter zegt:

17 juni 2011 | 18:33

Citeer

Daar kan ik me helemaal in vinden, dus.....watskeburt....Amen!!
Heel vaak is er idd manipulatie, en mensen staan meestal niet zo dicht bij Jezus.
Maar......dat veranderd er niet aan om de minste te zijn, ondanks dat mensen over je heen lopen.

Dit is wat ik zelf ook vaak heb meegemaakt en daardoor ook gefrustreerd van ben geraakt.
Het is inderdaad schipperen tussen je gevoel en wat werkelijk is.
Het moeilijke in dit alles is het vertrouwen in Papa om de werkelijkheid te zien in dit.
Het confronteert je met je binnenste en in welke staat je verkeerd.
En wat Firegirl zegt over....christelijke gebladibla, schuldegevoel, gedwongen vergeving........
Ik zal een voorbeeld geven uit mijn leven.
Vroeger had ik een dames Puchje en wat voor 1......zwaar opgevoerd, van de wind reed ie 85, 95 km. per uur.
Ik raakte bekeerd en ging naar een bijbel trainingsschool, een "goede vriend" kwam met bijbelteksten van om dit ding van mij te lenen.
Nou zo goed als ik was, ook omdat ik net bekeerd was, leende ik hem uit.
Na verloop van tijd was er veel gebeurd......hij had tegen een auto opgezeten, andere kleur voorvork zat er op, de snelheid was gereduceerd tot een max snelheid van hooguit 30 km per uur.
Ik was zo kwaad daarover, ik mocht zijn radio wel van hem lenen.
Die was, echt door een ongelukje, te dicht bij een bureau lamp blijven staan en daardoor een klein stukje in gesmolten op de hoek, maar niet door heen gebrand.
Krijg je als antwoord:`Nu staan we gelijk.`

De manier waarop er met mij is omgegaan is vernederend geweest!!!
De mensen die met bijbelteksten gooien zijn meestal de mensen die alles in hun straatje willen hebben/passen.
Hoe kan ik er zelf het beste uitkomen/afkomen.
Dat is hun gedachte!!

En dan bedoel ik niet de mensen die de bijbel wel op een goede manier hanteren en zichzelf willen afleggen.

Anderzijds moet je vergeven om zelf vooruit te komen, hoe je het ook wendt of keert.
( NU voel ik de boosheid ook alweer omhoog komen en moet ik hem weer vergeven.)

Om even terug te komen op het verhaal wat bovenaan beschreven staat.

Als een dierbare van mij iets wordt aan gedaan, zal ik uit mijn menselijke reageren die persoon iets aandoen wat ie niet prettig gaat vinden.
Maar ik denk dat Papa zelf zal ingrijpen en met een bovennatuurlijke vrede zal komen en mijn hart tot rust brengen.

Goeieavond dit was "brandhout"

Diana1971 zegt:

18 juni 2011 | 07:30

Citeer

Lieve allemaal,
Ik voel in jullie reacties dat er heel veel verdriet bij jullie zit en dat maakt me best verdrietig. Want door wat anderen jullie aangedaan hebben zitten jullie nu met die gevoelens en dat zijn geen fijne gevoelens. Ik weet het zelf ook helaas.

Vergeven is nu eenmaal niet makkelijk, en pijn kwijt raken ook niet, maar we mogen nooit vergeten dat met Hem alles mogelijk is! Ook het leren vergeven! Want door te leren te zijn als Jezus, kun je ook leren om te vergeven net als Jezus. En natuurlijk heeft iedereen zijn/haar momenten als er zich situaties voordoen die teruggrijpen op bepaalde gebeurtenissen dat dan de boosheid en het verdriet weer boven kunnen komen, we hebben tenslotte allemaal ons geheugen. Maar als ik zelf die boosheid op voel komen dan kijk ik naar wat ik zelf gewild zou hebben als ik in de schoenen van die ander stond. En ja dan kom je al heel snel tot de conclusie dat je zelf ook vergeving zou willen hebben. En waarom zou je die vergeving wel voor jezelf willen hebben maar niet aan een ander willen geven? We hebben allemaal op zijn tijd het begrip van anderen nodig, we hebben allemaal op zijn tijd vergeving van anderen nodig. Want net zo goed als wij soms te kort schieten met het vergeven schieten we ook regelmatig te kort bij het goed willen doen.

Ik hoop echt dat we allemaal leren om te zijn als Jezus en dat we leren om elkaar echt vanuit je hart te vergeven.

Liefs en Gods zegen,
Diana

Firegirl zegt:

18 juni 2011 | 09:11

Citeer

Dan ben ik niet zoals jouw Jezus.
Ik vergeef niet zomaar iedereen. En ik zie t ook niet als 'gefolterd' worden als ik niet vergeef.
In mijn ogen is het normaal dat je verdriet voelt als medechristenen die je vertrouwde je hebben bedonderd. En ik vind het een zwaar proces om steeds weer los te komen van verdriet en boosheid. Dat duurt even wat langer bij mij.
Nog vraag ik me af waarom Jezus de ene medegekruisigde wel vergaf en de andere niet.... En er staan ook verhalen in de bijbel waarin staat dat je moet wachten tot een ander berouw heeft. God was ook boos op mensen en voelde ook verdriet toen ze Hem kwetsten door bijvoorbeeld andere goden achterna te gaan. God wil ook dat mensen berouw hebben.
Kunnen wij dan beter zijn dan God? Wij hebben toch gevoel! Je kunt niet alles zomaar vergeven, ik vind die christelijke theorie die overal schijnt te heersen zo vreemd.
Lijden hoort bij het leven, verdriet en boosheid horen bij je leven, zo lang je hier leeft voel je dit nog en het is Oke want God heeft je gemaakt dat je dat kunt voelen.
Het niet uiten van negatieve gevoelens maakt je depressief, wrokkerig, etc. Je moet het uiten. En dat vergeef-verhaal komt later in je proces.
Vergeeft God een verkrachter of moordenaar of andere zondaar die nooit bij Hem is gekomen om vergeving en nooit Jezus in zijn of haar hart heeft gelaten, die dus Jezus afwijst... ???
Moet jij dan een zelfde persoon vergeven als hij of zij jou afwijst en ontkent en zekers geen berouw toont... ???
Ik kom niet uit die vragen, en ik begin me steeds meer te irriteren aan christenen met hun kant-en-klare antwoorden die zo mooi vroom lijken maar zo ver van de waarheid zijn.

Marten zegt:

18 juni 2011 | 10:07

Citeer

1Petrus2;9T/m23 9 Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk Gode ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht:
10 u, eens niet zijn volk, nu echter Gods volk, eens zonder ontferming, nu in zijn ontferming aangenomen.
11 Geliefden, ik vermaan u als bijwoners en vreemdelingen, dat gij u onthoudt van de vleselijke begeerten, die strijd voeren tegen uw ziel;
12 en dat gij een goede wandel leidt onder de heidenen, opdat zij, nader toeziende op datgene, waarin zij u als boosdoeners belasteren, op grond van uw goede werken God mogen verheerlijken ten dage der bezoeking.
13 Onderwerpt u aan alle menselijke instellingen, om des Heren wil: hetzij aan de keizer, als opperheer,
14 hetzij aan stadhouders, als door hem gezonden tot bestraffing van boosdoeners, maar tot lof van wie goed doen.
15 Want zo is het de wil van God, dat gij door goed te doen de mond snoert aan de onwetendheid van de onverstandige mensen,
16 als vrijen en niet als mannen, die de vrijheid misbruiken tot dekmantel voor hun kwaadwilligheid, maar als dienaren Gods.
17 Eert allen, hebt de broederschap lief, vreest God, eert de keizer.
18 Gij, huisslaven, weest in alle vreze uw meesters onderdanig, niet alleen de goede en vriendelijke, maar ook de verkeerde.
19 Want dit is genade, indien iemand, omdat hij met God rekening houdt, leed verdraagt, dat hij ten onrechte lijdt.
20 Want mag dat roem heten, als gij slagen moet verduren, omdat gij kwaad doet? Maar als gij goed doet en dan lijden moet verduren, dat is genade bij God.
21 Want hiertoe zijt gij geroepen, daar ook Christus voor u geleden heeft en u een voorbeeld heeft nagelaten, opdat gij in zijn voetstappen zoudt treden;
22 die geen zonde gedaan heeft en in wiens mond geen bedrog is gevonden;
23 die, als Hij gescholden werd, niet terugschold en als Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Hem, die rechtvaardig oordeelt;

Deze versen vertellen eigenlijk heel veel
Vers9; Dat wij een uitverkoren volk zijn.
10; Dat God zich over ons ontfermt.
11: Dat wij vreemdelingen zijn op deze aarde.
12: Dat wij een goede wandel moeten leiden onder ongelovigen
13/14: Dat wij ons moeten onderwerpen aan menselijk gezag.
15: Dat {goed doen} dit de wil van God is.
16: Dat wij juist hierdoor vrij zijn.
17: Dat we elkaar moeten eren.
18: Dat gezag ook telt voor verkeerde gezagdragers.
19: Dat leed dragen genade is.
20/21: Dat wij tot dit alles geroepen zijn.
22/23: Dat Jezus ons deze weg voorging

Dit is niet als een wet gechreven , maar wel om onze geest te beschermen. Vergeven blijft moeilijk en kan een langdurig proces zijn,maar we hebben wel de heilige geest ontvangen die ons zal helpen. Gods geest wil samen werken met onze geest om hier door heen te gaan.Hij wil ons denken vernieuwen naar Hemelse maatstaven en niet naar de wereldse. Dit mogen we Hem laten toestaan in ons leven.Alleen als we zelf willen zal Hij het in ons bewerkstelligen. Natuurlijk zal ons vlees tegensputteren, maar wij zouden moeten leren om niet meer naar ons vlees te luisteren.Elke negatiefe gedachte bij het kruis brengen zodat Hij zijn licht erover kan schijnen.
Echt als wij naar ons vlees en de wereldse dingen handelen,zullen wij nooit echt in die geestelijke vrijheid komen die God voor ons klaar heeft te liggen. Ook Paulus herkende dit probleem en ook hij moest strijden tegen zijn eigen vlees. Wij moeten ons dan ook absoluut niet schuldig voelen als het moeilijk voor ons is.Als Gods geest de ruimte vanons krijgt (wij beslissen maar erkennen ook dat wij Hem nodig hebben) zal Hij het in ons bewerkstelligen en het zal een vrucht van de Geest worden. Als wij hetzelf proberen is het een vrucht (aangeleerde) van ons vlees en die zal nooit lang stand houden.
De Heilige Geest helpt ons om langzaam te groeien naar Gods doel en wil. Het einddoel is"volmaakte LIEFDE.
Als je niet kan vergeven maakt niks uit , maar je kan wel beslissen of je wil vergeven. Vergeven is in de eerste plaats voor jou zelf. Onvergevingsgezindheid kan een vernietigende kracht in je leven worden en God wil ons juist daarvoor behoeden.
Marten

Andy Muller zegt:

18 juni 2011 | 11:56

Citeer

Die laatste zinnen Marten , geven heel duidelijk aan hoe het volgens mij met vergeven zit.

Vanuit ons öude "hart kunnen we niet echt vergeven.

Daarom riep een van de apostelen (ik meen Paulus):

"HEER ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp"

Volgens mij is dat met het vergeven ook zo.
Je kunt niet zelf vergeven maar wel de intentie daartoe uiten en GOD vragen dit te bewerkstelligen.

Dan is het geen druk of last meer van jezelf maar een zaak GOD's.

Als je het verhaal ziet van de twee schuldenaren , de een kreeg genade 9vergeving) maar wilde zelf NIET vergeven.
Hij werd op zijn intentie afgerekend.

Ook bij Annenias en safira wat het geval dat ze boosaardige intenties hadden.

Dat speelt ook met wrok en haat, je koestert dan het negatieve , waarmee je JEZELF afsluit voor GOD.

Als iemand je gemeen te pakken gehad heeft en je de gevolgen daar nog van ondervindt, verhindert de pijn en verdriet het vermogen om te vergeven vanuit jezelf.

Dan is het het hoogst haalbare dat je daarbij GOD's HULP vraagt.
Zelf ben ik ongeveer 33 jaar op pad in geloof/genade.
Dus heb (ook)ik 33 jaar geblunderd en hard moeten leren om de principes van onze Heiland te leren zien, wat nog steeds wel eens minder goed lukt.

Na een rotjeugd en met veel vallen en opstaan heeft de hemelse Vader HEEL veel boosheid uit mijn hart gehaald.
Zonder dat had ik nimmer kunnen vergeven.

Wij zijn ZIJN kinderen, dus mogen we aan HEM vragen en van HEM leren.
Eigenlijk is dat het enige wat HIJ van ons verlangt.

De rest doet HIJ in ons hart, op verzoek!!
Veel mensen op deze site kennen de HEER nog maar relatief kort, heb ik begrepen.
Dat geeft echter niets, "jonge" kinderen leren het snelst.

Misschien moet je weleens wat geduldiger zijn met jezelf en samen met HEM je hart opruimen.
DAT WERKT ECHT, kan ik getuigen.
Je wordt daardoor niet een foutloos en heilig mens (heb ik helaas ook gemerkt) maar groei zet door zolang je je intenties aan de HEER bekend maakt en hulp van HEM verlangt.

Zelf vind ik dat ik in die 33 jaar weinig ben opgeschoten.
Toch het ik gezien hoe ontzettend veel zegen ik ontvangen heb.

Wel moet ik eerlijk toegeven dat de hemelse Vader al kort na mijn bekering mij dit principe heeft laten zien.
Je intenties bij HEM brengen en vragen haat en wrok uit je te nemen. Vragen om geloof , vergeving en kracht.

Dan staat er immers geschreven " Ken HEM in al uw wegen en HIJ zal uw paden recht maken".

Dus, toon HEM je hart en HIJ zal het reinigen.

Daarna gaat het vergeven echt veel gemakkelijker.
Dit is geen theorie.

Moge HIJ jullie blijdschap en kracht geven.

Hartelijke groet,
Andy.

Firegirl zegt:

18 juni 2011 | 13:47

Citeer

Op een gegeven moment heb je er gewoon genoeg van: genoeg is genoeg.

Andy Muller zegt:

18 juni 2011 | 17:50

Citeer

Dat je soms woest kunt worden op mensen die zich vergrijpen aan zwakkeren en sarren als tijdverdrijf beoefenen kan ik me zeer goed voorstellen.
Helemaal erg is het wanneer dit mensen betreft die zich Christen noemen en je met "zuster in de Heer" (in jouw geval) aanspreken.


Als je voortdurend op de korrel genomen wordt heb je daar op den duur schoon genoeg van.

Genoeg is genoeg en daar heb je helemaal gelijk in.
Als kind van GOD ben je geen vergeef-automaat.
Het kan heel goed zijn on terechte boosheid/verbolgenheid te uiten.
Mensen zien dan wat ze bij je teweeg brengen.
Krop het echter niet op, want dan verbitter je.
De Bijbel zegt letterlijk weest traag in uw toorn (word niet snel boos) maar er staan NIET dat toorn dus verkeerd is.

Ik merk aan je reactie dat je het echt even gehad hebt.
Dat respecteer ik.
Ik wens je troost toe.
Andy.

Firegirl zegt:

18 juni 2011 | 19:56

Citeer

Het is voor mij nu de tijd dat ik van me afbijt, ik ga nu niet meer alles vergeven en liefdevol zijn. Mensen mogen merken dat ze niet alles kunnen flikken.
Ben altijd goed voor anderen en er is te vaak misbruik van gemaakt, ik ga veranderen.
Mij nemen ze niet meer in de maling!

Sijtske zegt:

18 juni 2011 | 19:59

Citeer

Vergeven, idd. een lastig iets....
Maar op zich niet zo heel erg moeilijk, ik heb zelfs mijn pesters, treiteraars en vernederaars op de middelbare school vergeven, sterker nog, eigenlijk ben ik nooit echt boos geweest op ze. Een mens moet soms vergeven om door te kunnen gaan, om voor zichzelf ook iets af te sluiten.

Citaat:
[We zijn allemaal mensen met fouten, van de één lijken de fouten groter dan van de ander,]
Alweer dat woord "fout"...!!!! Dat is zo'n onmógelijk negatief woord, helemaal in deze context Ik snap het echt niet, hoe kun je als christen nu zeggen dat mensen fouten maken?
Een mens kán niks fout gedaan hebben als hij niet weet hoe iets moet!!! Pas als je weet hoe het moet maak je een fout! Door rood rijden in het verkeer, dát is fout, of 1+4=6 dát soort dingen zijn fout!
En helemaal in een levensloop kan je weinig "fout/verkeerd" doen wand je hebt zoiets nog nooit eerder meegemaakt.
Je kan dingen wel ánders doen dan hoe je het deed en dat klinkt ook gelijk een stuk fijner!
Waarom gebruiken jullie dat woord toch zo vaak? In de gemeente hoorde ik dat ook en ik begon me echt schuldig te voelen, ik ded dus niks goed, totdat iemand mij in de buze dus het bovenstaande uitlegde en dat was een hele openbaring! Nu vertel ik het aan iedereen die vind dat hij dingen "fout" doet!

Doe wat jij denkt dat goed is, wat jou hart je ingeeft en een goed gevoel geeft, dan kan je, in mijn ogen, niks "fout" doen (sterker nog dan doe je ook niks fout).

(okay, natuurlijk geld dit niet voor psychopaten en dat soort mensen ;-P, maar je begrijpt dat ik het over de gewone "normale", (zoals jij en ik) mens heb... (-; )
Plaats je bericht





Beveiliginscode