Hoe ver ga jij?

Vanmiddag zat ik eventjes televisie te kijken. Het was een programma over dakloze vrouwen. Als ik die gezichten zie, zie ik een aantal met uitgedoofde ogen. Ogen die uitstralen dat diegene het eigenlijk allemaal niet meer zo zien zitten, iets wat helemaal te begrijpen is. Er zitten vrouwen bij met kleine kinderen die met hun op de straat leven. Nee niet in sloppenwijken maar gewoon in de grote stad. Bij huizen waar ’s avonds de kachel lekker brandt als het koud is, bij huizen waar netjes drie keer per dag een maaltijd op tafel staat, alles in overvloed. En die vrouwen en kinderen zwerven daar rond op zoek naar de laatste restjes die mensen weggooien. Terwijl ik dit zit te schrijven voel ik gewoon een brok in mijn keel want dit gun je werkelijk niemand.

Terwijl ik zat te kijken zag ik ineens een vrouw zitten die niet uitgeblust keek. Ze had vuur in haar ogen, geen vuur van haat naar de mensen toe die haar lieten zwerven, maar een vuur van blijdschap. Ze raakte me! Hoe kon die vrouw zo stralen in deze situatie? Het werd haar ook gevraagd, en haar antwoord was verbluffend. Ze kon stralen want al was haar situatie misschien uitzichtloos (in menselijk opzicht), maar de moeder met haar drie kinderen die nu in haar huis woonden die hadden een dak boven hun hoofd! Die moeder die uitgeblust was, die geen uitzicht meer zag met haar drie kinderen op straat, daar had deze vrouw haar huis aan gegeven. Dus al zwierf ze nu op straat, haar hart was wel verlicht want ze had een ander kunnen helpen.

Nee uiteindelijk is haar situatie niet uitzichtloos want dit gebaar, dit gebaar vol liefde zal haar eenmaal beloond worden. Dat lezen we in:

Mattheüs 25:
31 Wanneer dan de Zoon des mensen komt in zijn heerlijkheid en al de engelen met Hem, dan zal Hij plaats nemen op de troon zijner heerlijkheid. 32 En al de volken zullen vóór Hem verzameld worden, en Hij zal ze van elkander scheiden, zoals de herder de schapen scheidt van de bokken, 33 en Hij zal de schapen zetten aan zijn rechterhand en de bokken aan zijn linkerhand. 34 Dan zal de Koning tot hen, die aan zijn rechterhand zijn, zeggen: Komt, gij gezegenden mijns Vaders, beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van de grondlegging der wereld af. 35 Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij te drinken gegeven, Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij gehuisvest, 36 naakt en gij hebt Mij gekleed, ziek en gij hebt Mij bezocht; Ik ben in de gevangenis geweest en gij zijt tot Mij gekomen. 37 Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien en hebben wij U gevoed, of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven? 38 Wanneer hebben wij U als vreemdeling gezien en hebben U gehuisvest, of naakt, en hebben U gekleed? 39 Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis gezien en zijn tot U gekomen? 40 En de Koning zal hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan. 41 Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is. 42 Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij niet te eten gegeven, Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij niet te drinken gegeven; 43 Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij niet gehuisvest, naakt en gij hebt Mij niet gekleed, ziek en in de gevangenis en gij hebt Mij niet bezocht. 44 Dan zullen ook zij Hem antwoorden en zeggen: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien, of dorstig, of als vreemdeling, of naakt of ziek, of in de gevangenis, en hebben wij U niet gediend? 45 Dan zal Hij hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze minsten niet gedaan hebt, hebt gij het ook aan Mij niet gedaan. 46 En dezen zullen heengaan naar de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen naar het eeuwige leven.

Nu een heftige vraag aan jou! Ja echt aan jou! Denk er eens over na hoe jij in die situatie gereageerd zou hebben. Zou jij dan ook je huis open stellen, ja zou je zelfs je huis verlaten voor een ander? Een heftige vraag want als we allemaal eerlijk zijn dan zou het ons best aan ons hart gaan om die stap te doen, als we al over die stap na zouden denken. Maar toch vraagt God aan ons om er ook zo voor een ander te zijn.

Nee het zal meestal niet gaan om jouw huis. Maar iemand kan je op verschillende manieren nodig hebben. Het kan gaan om een buurman die kort geleden door de politie van huis is gehaald. Hij had een misdaad gepleegd en moet nu naar de gevangenis. De man is alleen, zijn familie laat het afweten want wat moet je met een crimineel in je familie? Dat past er toch niet bij? Maar hij zit daar nu wel, een lange eenzame weg. Denk je dan okay hij heeft zijn straf verdiend hij zit daar mooi? Of denk je weet je wat ik ga eens even een keer bij hem op bezoek, wat maakt mij het uit als een ander mij die gevangenis in ziet lopen. Wat zou het mooi zijn als je die keuze maakte, die keuze om zo aan iemand te laten zien dat er mensen zijn die om hem geven, dat zijn leven niet uitzichtloos is. Wat zou het mooi zijn als hij door jouw komst Gods liefde voelt, dat hij op zoek zou gaan naar Hem! Maar moeten we dan alleen maar gaan als we verwachten dat het zaad dat we zaaien effect zal hebben? Nee! We horen er voor iedereen te zijn, of diegene nu kiest voor Hem of niet! Want Gods liefde moeten we altijd verspreiden, want het is niet aan ons om te bepalen of het waard is om ergens Gods liefde te tonen.
Maar het kan ook gaan om eten of andere dagelijkse behoeften, en wat doe jij dan? Het is best wel even een vraag die diep in je hart ingrijpt. Een vraag waar we misschien wel op reageren met een antwoord waarin we aangeven alles voor een ander te willen doen. We staan in principe al klaar met de pannen in de hand om die ander te helpen. En regelmatig zijn er gelukkig ook mensen die verder komen dan alleen maar met die pannen in de handen staan. Mensen die daadwerkelijk ook hun beloften nakomen. En daar staan we meestal met bewondering naar te kijken, we vinden het geweldig dat iemand dat doet! En dat is nu net het punt!!! We staan er naar te kijken en verder komen we niet! En daar moet echt een einde aan komen want daar worden mensen niet mee geholpen! We moeten allemaal aan die opdracht gaan voldoen die Koning Jezus ons gaf in dat stukje uit Mattheüs wat hierboven staat.

En dan niet van kijk eens wat ik doe! Het moet niet om jouw eigen ik gaan, het moet gaan om Gods liefde! We moeten het niet doen dat we dan maar tegen anderen kunnen zeggen: Kijk eens wat ik heb gedaan, want dan is het niet vanuit je hart, dan gebeurt het niet uit liefde. Het moet niet aanvoelen als een moeten, daarvoor is dit stuk ook niet geschreven, het is geschreven om ons eens wakker te schudden. Een wakker schudden waar God vanmiddag al bij mij mee begonnen is. En ik ben wakker geschrokken, ik wil Gods stem hier ook echt in volgen, hoe weet ik nog niet! Maar ik vertrouw erop dat God ons hier ook zeker in zal leiden. Ik hoop dat het jou ook wakker schudt, dat je beseft dat Hij het is die jou roept, die aan jou vraagt om er voor je naaste te zijn! Nee we moeten nu niet langer met de pan in de hand blijven staan maar aan het werk gaan!

Doe jij mee?