Ik ben BOOS!

Boosheid, een emotie die ons allemaal regelmatig overkomt. De één wat vaker dan de ander, maar geen mens kan zeggen dat hij nooit boos is geweest. Het kan om iets in je eigen omgeving gaan, onrecht wat iemand die je lief is wordt aangedaan of misschien jou zelf wel. Maar het kan ook zijn om iets wat je bijvoorbeeld in het nieuws hebt gehoord over bijvoorbeeld een kind dat ontvoerd is of een geweldadige overval. Een boosheid kan dan in je op komen borrelen, een gevoel van onmacht zit daar vaak aan vastgekoppeld, want je kunt er zo weinig mee.

Vaak hoor je als iemand boos is de naarste dingen uit iemands mond komen, dingen die een ander kwetsen zullen, maar helaas ook vaak dingen waar God ontzettend veel verdriet van zal hebben. De ergste verwensingen slingeren de mensen naar elkaar toe. God kent deze emotie van ons, Hij weet dat we boos kunnen worden. Maar God waarschuwt ons er wel voor in Zijn Woorden. Zo staat er in:

 Jakobus 1:
19 Zo dan, mijn geliefde broeders, ieder mens moet haastig zijn om te horen, maar traag om te spreken en traag tot toorn.

God vertelt ons hier hoe wij met onze boosheid om moeten gaan. We moeten eerst goed horen wat er aan de hand is, want hoe vaak hebben wij al een fel oordeel klaarstaan zonder het hele verhaal te kennen? Hoe vaak zeggen we niet: Sorry als ik dit verhaal goed had gekend dan had ik niet zo gereageerd? Daarom is het belangrijk om een verhaal goed te kennen, om een verhaal ook van meerdere kanten te bezien. Want we weten niet altijd de waarheid, we weten niet altijd de oorzaak van dingen die er gebeuren. Door te wachten met ons oordeel kunnen we voorkomen dat we dingen zeggen waar we later spijt van krijgen. Dan kunnen we voorkomen dat mensen gekwetst worden.

Ook voor Christenen is boosheid een valkuil. Vaak wordt gedacht dat als je eenmaal Jezus in je leven hebt toegelaten dat je dan nooit meer boos bent, maar helaas is dat een misopvatting. Christenen zijn ook mensen met hun fouten en gebreken, natuurlijk werk je daar dag in dag uit aan maar de valkuil blijft wel zeker bestaan. Ook binnen de muren van gemeenten kunnen meningsverschillen ontstaan, en als we die op gaan lossen met een boos hart dan heeft dat zijn weerslag op de volledige gemeente, het kan zelfs scheuringen binnen de gemeente en binnen gezinnen veroorzaken. Daar moeten we voor waken. Daarom is het ook heel belangrijk dat we doen zoals staat in:

 1Timotheüs 2 t:
8 Ik wil dan dat de mannen op alle plaatsen bidden met opheffing van heilige handen, zonder toorn en meningsverschil.

Als we zo bidden, oprecht bidden, dan is er geen ruimte meer voor boosheid. Want het is heel moeilijk om boos te blijven op iemand waar je oprecht voor bidt, ook al zou die ander je blijven ergeren. Door te bidden geef je Gods Geest de kans om door jou heen te blijven werken waardoor je die ander een tweede, een derde, een honderdste kans geeft. Door de Geest kan een onrechtvaardige boosheid niet blijven bestaan. En soms door anderen een nieuwe kans te geven krijgen we soms zelf ook de kans om een ander beter te begrijpen. Want ook aan onze eigen boosheid zit een andere kans, en door rustig te blijven, door opnieuw kansen te geven en opnieuw te luisteren kun je soms tot een besef komen dat een stap naar elkaar toe ook mogelijk is, ja soms kom je er zelfs achter dat die stap er van jouw kant moet komen.

We moeten ook heel goed beseffen hoe God tegenover boosheid staat. Natuurlijk mogen we best wel eens boos worden maar God vraagt van ons ook om daar niet in te blijven hangen. Hoe moeilijk ook, God vraagt van ons in

Efeze 4:26:
26 Word boos, maar zondig niet; laat de zon niet ondergaan over uw boosheid,
27 en geef de duivel geen plaats.

We mogen dus eigenlijk niet gaan slapen met een boos hart! Als we allemaal diep in ons binnenste kijken dan weten we wel dat het ons allemaal wel eens is overkomen dat dat wel gebeurde. En dan kun je ’s nachts naar het plafond liggen staren en alles komt dan boven. De boosheid en onmacht in het donker van de nacht brengt ons absoluut geen rust, het maakt alleen maar alles nog erger, we gaan dieper na liggen denken. Alles komt boven, zelf dingen uit het verleden die er niets mee te maken hebben. En dat is dan het terrein van satan, want die wil die boosheid maar wat graag voeden! En we gaan er vaak in mee, de onrust neemt ons in bezit en de volgende dag is de boosheid niet gezakt maar alleen maar gegroeit.

Waar we beter aan doen is alles proberen uit te praten, in alle rust! We mogen dan vriendelijk met elkaar spreken want vriendelijke woorden bereiken veel meer dan krenkende woorden. Lees maar in:

 Spreuken 15: 1
Een zacht antwoord keert woede af, maar een krenkend woord wekt toorn op.

Door samen naar oplossingen te zoeken op een rustige manier kom je dichter naar elkaar toe, en al wordt je het dan misschien niet eens met elkaar we kunnen wel respect voor elkaar op brengen dan. Zodat we met een rustig gevoel uit elkaar kunnen gaan, dat we weten al zien we elkaar misschien nooit meer het is goed!
Maar als we niet de kans hebben gekregen om iets uit te praten, want dat moet van beide kanten mogelijk zijn, dat we onze gedachten bij God brengen. Dat we onze boosheid aan Hem vertellen, dat we ons gevoel van onrecht bij Hem brengen. Als we dat bij Hem brengen moeten we Hem daarmee ook vertrouwen! Hij zelf zal ons er bij helpen, niet meer op eigen kracht ga je dan verder maar je vertrouwt op Zijn oordeel! Dat kan en mag jou rust geven.

Laat je boosheid niet de overhand op jou krijgen! Laat de toorn in je hart je niet verbitteren, maar laat iedereen zien dat je door Zijn liefde in jou in staat bent te zijn als Jezus! Liefdevol en vergevingsgezind als iemand spijt heeft! Laat Zijn liefde in jou zichtbaar zijn door ook toe te kunnen geven dat we er zelf ook wel eens naast zitten!
Laat Gods liefde sterker zijn dan onze boosheid!