Wat zeg jij?

Je zit gezellig met een groep vrienden bij elkaar, je hebt elkaar al een tijd niet gezien maar de sfeer is nog net als toen. De grappen vliegen over de tafel en de gesprekken volgen elkaar in rap tempo op. Het lijkt of er niets is veranderd vergeleken bij de schooltijd waarin je elkaar hebt leren kennen.

Maar er is wel iets veranderd! Jij bent veranderd, toch? Jij bent ouder geworden, net als de rest, maar je hebt ook God leren kennen! Je hebt Hem toegelaten in je hart, je wilt leven zoals Hij dat wil. Al gaat dat met vallen en opstaan maar dat is bij iedereen zo. Maar aan de groep is zo te zien niets veranderd, ze leven nog net zo als toen.

Toch lijkt het op een gegeven moment wel dat de rest ook veranderd is, toen waren de gesprekken op school eigenlijk altijd luchtig van aard maar nu verandert dat na een tijdje. Het gesprek komt op het geloof terecht. Degene die toen de grootste mond had heeft dat nu nog en steekt de draak met alles wat met God en Christus te maken heeft, de vloeken worden allemaal stuk voor stuk uitgeprobeerd of ze ook effect hebben bij iemand.

Het snijdt door je ziel, je raakt ervan overstuur. De rest lacht een beetje mee, een enkeling doet ook nog eens stoer mee. En jij? Wat doe jij op dat moment? Ga jij ook een beetje mee zitten lachen om er maar bij te horen? Of………….? vertel je ze wel hoe je er over denkt dat ze zo doen? Vertel jij ze wat Hij voor jou betekent? Vertel jij ze wie Hij voor jou is?

In Mattheüs 16 lezen we dat Koning Jezus aan Zijn discipelen vraagt wie de mensen denken wie Hij is. Lees maar even mee:

13 Toen Jezus gekomen was in het gebied van Caesarea Filippi, vroeg Hij aan Zijn discipelen: Wie zeggen de mensen dat Ik, de Zoon des mensen, ben?
14 Zij zeiden: Sommigen: Johannes de Doper, en anderen: Elia, en weer anderen: Jeremia of een van de profeten.
15 Hij zei tegen hen: Maar u, wie zegt u dat Ik ben?
16 Simon Petrus antwoordde en zei: U bent de Christus, de Zoon van de levende God.
17 En Jezus antwoordde en zei tegen hem: Zalig bent u, Simon Barjona, want vlees en bloed hebben u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.
18 En Ik zeg u ook dat u Petrus bent, en op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen.
19 En Ik zal u de sleutels van het Koninkrijk der hemelen geven; en wat u bindt op de aarde, zal in de hemelen gebonden zijn; en wat u ontbindt op de aarde, zal in de hemelen ontbonden zijn.
20 Toen verbood Hij Zijn discipelen dat zij tegen iemand zouden zeggen dat Hij Jezus, de Christus, was.

De mensen hadden dus hun mening al gevormd over Jezus. En dat wist Jezus ook, dat zal Hem ook wel verteld zijn door de mensen die hij tegenkwam tijdens Zijn rondwandeling hier op aarde. Maar ondanks dat Jezus alle harten kent wil Hij ook weten hoe de discipelen Hem zien, wie hun denken dat Hij is.

En Petrus geeft een machtig getuigenis af! Hij zegt kort en bondig: Gij zijt de Christus, de Messias, de zoon van de levende God. Christus en Messias betekenen allebei hetzelfde, Christus is het griekse woord voor Gezalfde en Messias is het Hebreeuwse woord voor Gezalfde. Degene die God ons gezonden heeft! Petrus geeft dus heel duidelijk zijn overtuiging weer, hij weet dat Jezus de Zoon van God is.

En toch merken we een tijdje later dat ook Petrus niet altijd voor dat getuigenis uitkomt. Op het moment dat Jezus verhoord wordt en Petrus daar ook naar binnen is geglipt wordt hem tot driemaal toe gevraagd of hij Jezus kent. Tot driemaal toe zegt hij dat hij Jezus niet kent. Dan kraait de haan, precies zoals Jezus het hem al voorzegd had! Petrus schrikt! Hij rent hard weg. Later als Jezus opgestaan is en ze aan het meer samen zijn vraagt Jezus hem daarna. Petrus heeft het er moeilijk mee, iets wat wij ons heel goed kunnen voorstellen. Hij weet dat Hij Jezus drie keer verloochend heeft, hij weet dat Jezus het weet. Maar Jezus is liefdevol naar Hem toe. Lees maar even mee in Johannes 21:

15 Toen zij dan de middagmaaltijd gebruikt hadden, zei Jezus tegen Simon Petrus: Simon, zoon van Jona, hebt u Mij meer lief dan dezen? Hij zei tegen Hem: Ja, Heere, U weet dat ik van U houd. Hij zei tegen hem: Weid Mijn lammeren.
16 Hij zei opnieuw tegen hem, voor de tweede keer: Simon, zoon van Jona, hebt u Mij lief? Hij zei tegen Hem: Ja, Heere, U weet dat ik van U houd. Hij zei tegen hem: Hoed Mijn schapen.
17 Hij zei voor de derde keer tegen hem: Simon, zoon van Jona, houdt u van Mij? Petrus werd bedroefd, omdat Hij voor de derde keer tegen hem zei: Houdt u van Mij? En hij zei tegen Hem: Heere, U weet alle dingen, U weet dat ik van U houd. Jezus zei tegen hem: Weid Mijn schapen.
18 Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u: Toen u jonger was, omgordde u uzelf en liep u waar u wilde; maar als u oud geworden bent, zult u uw handen uitstrekken, en een ander zal u omgorden en u brengen waar u niet heen wilt.
19 En dit zei Hij om aan te duiden met wat voor dood hij God verheerlijken zou. En nadat Hij dit gezegd had, zei Hij tegen hem: Volg Mij!

Zelf kun je je ook wel eens heel naar voelen als je er achter komt dat het moment dat je kon getuigen aan je voorbij is gegaan. De kans heb je niet gegrepen, je hebt zelfs er wat lacherig over gedaan bang dat je was voor al het commentaar dat er zou komen. Als je als klein kind het verhaal van Petrus hoort, het feit dat hij Jezus drie keer verraden heeft, dan schrik je! Het is zo onvoorstelbaar voor een kind dat Petrus zijn Vriend zo in de steek liet. Maar nu je volwassen bent geworden en diep in je ziel kijkt weten we dat we geen haar beter zijn dan Petrus.

Maar juist in de tekst hierboven uit Johannes mogen we zien dat God ons wel vast blijft houden, Hij weet dat het soms moeilijk voor ons is. Niet dat dat ons het recht geeft om maar te zwijgen, nee geenszins, maar het mag ons wel troosten op het moment dat we beseffen dat we niet gedaan hebben wat me moesten doen. Jezus geeft ook steeds na die drie vragen aan dat Petrus de schapen mag weiden. Dat houdt in dat Jezus hem steeds weer de opdracht geeft om juist wel te getuigen. En die opdracht geeft Jezus ons ook iedere keer weer. Iedere keer mogen we opnieuw beginnen, we mogen weten dat we Zijn Naam groot moeten maken in deze wereld. Hij Zelf zendt ons erop uit! Want de boodschap die Hij vlak voordat Hij naar de Hemel ging aan Zijn discipelen gaf (Matth 28:19): Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. Die boodschap geldt ook nog steeds voor ons!

Mocht je weer eens gezellig (of niet zo gezellig misschien) ergens zijn en ze vragen wat Hij voor jou betekent, dat kan rechtstreeks een vraag zijn maar ook door hun gedrag een vraag zijn, dan mag jij vertellen over Hem, dan mag jij de prachtige taak op je nemen door te vertellen dat Hij de weg is, dat Hij de waarheid is, dat Hij het leven, jouw leven is! Dan hoef jij niet bang te zijn want Hij is bij je! Zwijg niet langer maar laat zien dat Hij het is die jouw leven in handen heeft, laat zien dat je Hem volledig vertrouwt! Laat zo zien dat Gods liefde door jou heen mag en en wil werken om andere harten te raken!

Zwijg niet, spreek! Met woorden en met daden!