Al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik WEET Heer, U blijft bij mij!!

@ Monique Kooistra; AMEN

Zonder de zekerheid dat Hij bij mij is zou ik niet meer willen, nee ik zou zelfs niet meer zonder kunnen!

Inderdaad Diana,
hoe naakt en leeg kun je je soms voelen en er dan achter komen dat Hij er wel is, maar dat het soms (vaak) moeilijk te geloven en accepteren is, dat Hij bestaat.
Ondanks dat de bijbel zegt dat je geloof moet hebben om tot Hem te komen.
Hoe vaak heb ik op het punt gestaan om er helemaal uit te stappen en alles maar zijn gang te laten gaan, wat dan ook op niets uitdraait......en de andere kant je weer leegzuigt!!!

Dan als je voor jezelf weer op een nulpunt bent, dat dan de Heilige Geest je in je wanhoop tegemoet komt.
Ongelovelijk......wat een liefde!!!!
Een liefde die je dringt om weer te zoeken wat waar en betrouwbaar is......ik zelf begin steeds minder van God te begrijpen, Zijn werkwijzes, Zijn liefde, Zijn wegen, enz., enz.,........
En toch weer mijn vertrouwen in Hem stellen, ondanks ook alle eenzaamheid.
Aan 1 kant, vind ik, het helemaal niet erg om alleen te zijn, maar soms (vaak) overheerst de echte eenzaamheid aan de binnenkant.
Jaaha......dan is de rust ver te zoeken.......giftige pijlen worden afgevuurd van: `minderwaardigheids gevoelens, Jezus is een fabeltje, maak er maar een eind aan....`
Wat is dan de zekerheid van mijn geloof???
Blijft weinig tot niks over eind staan.......stap voor stap de afbraak van de oude Ron, zodat de nieuwe Ron in Christus tevoorschijn kan en mag komen.

Ja ik weet, als ik hier iets schrijf meestal een lang verhaal wordt, maar ik wilde dit toch nog even kwijt aan de mensen hier.
Zou ik echt weer terug willen naar het (occulte) leventje wat ik voorheen leidde??
NEEEJJ.....absoluut niet!!!!!

Gisteren zat ik een programma te kijken op Discovery, waar ik een spiegel werd voorgehouden.
Een vrouw in de mode wereld die haar pijn en verdriet verborg door haar helemaal op haar werk te storten.
Een geval van extremiteiten.....
Een mens met veel pijn en verdriet stort zich in hele extreme dingen......nu naar mijn eigen leven kijkend.....hoe extreem ben ik wel niet gegaan, vroeg ik me af??

Ja zullen mensen zeggen, maar dat mag je ook bij Jezus brengen??
Is helemaal waar, alleen het is niet zo gemakkelijk om te doen als je zelfs momenten hebt dat je ook Hem niet vertrouwt!!!
Dan zie ik dat er soms mensen op mijn pad worden gebracht die mij dan op een eenvoudige wijze weer bemoedigende woorden geven.

Mijn Papa is vreemd, maar wel lekker!!!!
Dat de zoete woorden van Zijn mond, honing is voor mijn ziel.

Nog een laatste toevoeging:
Een aantal keren hebben mensen tegen mij gezegd:
`Wat vertel je veel over jezelf?` `Zou je dat wel doen?`

Ja de ene keer is het een schreeuw in mijn binnenste en merk ik dat ik niet als eerste naar God toe wil gaan.
Een andere keer is het een delen van mijn binnenste, omdat er vele mensen zijn die soms hetzelfde in hun leven ervaren. En daardoor er moeilijk of helemaal niet over kunnen praten omdat ze niet durven en niet weten hoe de mensen weer op hen gaan reageren.
Afwijzing dus.....en niet weer op hun toeter geslagen willen worden.

Notabene zijn we allemaal mensen die afgewezen zijn, pijn en verdriet hebben.
En als er over geschreven wordt word deze taboe verbroken, want de waarheid maakt vrij.
Is pijnlijk, maar maakt vrij!!!

Ik wil degene die zich aangesproken voelen, echt aangesproken zijn zegenen met Zijn Vrede en Rust.
Zegenen met Zijn liefde en voorspoed en bidden dat alles je onderneemt ook lukt, omdat het in overeenstemming is met Zijn doel met jouw leven!!!!

In Jezus naam!!!

WEES GEZEGEND!!! Dat je weet dat je geborgen bent in Zijn liefde en Hand!!!
Nee geen loze woorden maar dat er de werkelijke ervaring is in je binnenste, dus NIET VERSTANDELIJK!!! Want dan treft en verandert het niet je hart!!!
Wat ik voor mezelf ook al zo vaak heb meegemaakt!!

Nu is het tijd voor Zijn Waarheid, Zijn Geliefde, Zijn Timing, Zijn Wegen, Zijn Goedheid, Zijn Geborgenheid, Zijn Kracht, Zijn Geest!!!

Ik schrijf en spreek dit nu over jullie levens en mij leven uit.

Ron ik hoop en bid voor je dat je dat eenzame gevoel kwijt mag raken!Want niemand van ons hoeft eenzaam te zijn, Hij wil bij ons zijn op welk punt we ook in ons leven beland zijn. We zullen allemaal denk ik wel de moeilijke momenten hebben en gelukkig ook de makkelijke momenten, maar op ieder moment is Hij daar, Hij laat ons niet los!

Ik merk gewoon aan je reactie dat je nog in een flinke innerlijke strijd zit, en waar jij mee strijdt geeft ook gelijk aan dat je niet alles bij God neer moet leggen. Dat is wat God juist wel van jou wil, dat je echt alles eerlijk en oprecht bij Hem neerlegt dat je Hem volledig vertrouwd! Dan zal er een rust in jouw binnenste ontstaan, geen eenzame rust maar een rust die vrede in jezelf geeft. Die ook vrede met jezelf geeft en daardoor het minderwaardigheids gevoel geen kans meer geeft om stand te houden.

Ik wil jou Zijn zegen, liefde en kracht toebidden!

Diana

Hallo Diana,
dit proces van eenzaamheid kwam ook bij Jezus voor en moet ik doorheen....hoe dat weet ik niet.....als ik heel eerlijk ben, ben ik giga moe van alles, zowel lichamelijk als geestelijk.

Jij schrijft iedereen heeft zo zijn moeilijke momenten en dat zal ook wel zo zijn, maar heb ik zelf niks aan als het continu is!!
Nee ben niet boos op je.
Ik was bezig met mijn zelfvergeving, daarna werd ik zo erg misleidt dat ik nu niet meer weet waar ik NU sta en wat ik hier nog doe, zowel waar ik woon als hier op aarde.
Ja klinkt hard.....afgelopen dagen/weken zijn slopend geweest en ik merkte dat mijn hartslag heel hoog begon te worden.
Ik heb een paar keer gedacht die vinden me straks achter de voordeur, letterlijk.

Aan de ene kant interesseert me het hele geloof ook al weinig meer.
Het is 2 tellen op de top en de rest van een 2 weken/maanden ergens beneden in een diep dal.
Net of ik steeds moet overleven....de groeten!!!
Ben zo lusteloos als de pest.
BEN ALLES HELEMAAL ZAT!!!!

Soms denk ik wel eens wie zo me nou missen.....ja mensen zullen schrikken.....die treuren een weekje......en gaan dan ook verder met hen leven......
Ja...ik voel me verdrietig nu ik dit ook zo schrijf......en Jezus......ik weet het niet hoor......voel me dood ongelukkig, ik weet van achteren niet eens dat ik ook ergens van voren leef.
Dit is de pijn en verdriet wat ik nu beleef......
Ik ga mezelf ook niet meer oppeppen....heb er simpelweg de fut er niet meer voor.

Ja een schrille contrast met wat ik in bovenstaande bericht schreef.
Voor mijn gevoel zit ik vaker dieper en ergens beneden dan dat ik op de top ben.
Nou laat maar zitten.......ik zit er niet meer op te wachten op niemand niet.
Het maakt me allemaal niet meer uit!!!! Alles en iedereen kan me gestolen worden, als het al niet gebeurd is!!

Hai Ron,

Ja hier schrik ik echt wel eventjes van! Ben er zelfs even stil van! Maar ik voel gewoon dat ik er wel op moet reageren, niet omdat ik alles zou weten, verre van, maar gewoon om je even het gevoel te geven dat je niet alleen op deze wereld staat! Even laten weten dat er mensen zijn die zien wat je schrijft, die merken dat je het moeilijk hebt maar die ook je verhaal aan willen horen!
Toen ik schreef dat iedereen zijn moeilijke momenten had wou ik daar absoluut niet jouw problemen mee bagatelliseren! Het was alleen dat je weet dat je niet alleen problemen hebt, gewoon omdat als ik zelf door de bomen het bos niet meer zie soms het gevoel heb dat iedereen vrolijk doorleeft en niet de problemen meemaakt die ik mee maak! Daarom dus dat zinnetje!

Maar blijf God in je leven zien! Nee Hij is niet ver weg, Hij gaat niet bij jou vandaan, het is altijd zo dat wij zelf Hem de rug toekeren. En als wij dat doen en we gaan wankelen omdat we zelf weten dat we niet zonder hem kunnen (zie blog: Veilig) dan is Hij daar om ons op te vangen! We moeten er door vallen en opstaan steeds weer achter komen dat we nu eenmaal Zijn hulp nodig hebben! Dat zul jij ook steeds weer voelen, en misschien zijn dat voor jou die momenten dat je voelt dat je op de toppen van je geloof leeft. Maar ook op die momenten dat jij je in die dalen voelt staat Hij achter ons! Daar mag jij ook op vertrouwen! En door te weten dat Hij achter je staat weet je ook dat je niet alleen bent! En door te weten dat Hij achter je staat weet je ook dat jouw leven voor Hem zin heeft, anders stond Hij daar niet om jou te helpen! Ieder mens is voor Hem zo ontzettend waardevol, ook jij!

Ik hoop en bid dat je om gaat kijken en gaat zien dat Hij daar zeker is!

Liefs en Gods zegen,
Diana

Jezus zegt:

'Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven, neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen, want mijn juk zacht en mijn last is licht.'
Matteus 11 vers 28 t/m 30, NBG

In de tekst zit een verwijzing naar Jeremia 6 vers 16a, daar staat het volgend:

'Zo zegt de HERE: Gaat staan aan de wegen, en ziet en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg is, opdat gij die gaat en rust vindt voor uw ziel.'

Na het lezen van bovenstaande reacties kwam de eerstgenoemde tekst bij mij naar boven. Ik liep het daarna de hele middag (in gedachten) te zingen. Voor mij reden om, voor ieder die dit nodig heeft, dit door te geven.

Shalom,
Tjerkje