Ja of nee?

Alle dagen worden er aan ons dingen gevraagd. Vragen van anderen om wat voor hun te doen horen daar zeker bij. De vragen kunnen heel erg uiteenlopend zijn. En eigenlijk verwacht de ander dat jij instemmend zult knikken en zult zeggen: Ja hoor dat doe ik wel voor jou! En zo gaat het ook vaak, voordat er nagedacht is komt het antwoord al eruit. Zelfs vaak al voordat de vraag daadwerkelijk begrepen is. En dan komt dat moment! Dat moment waarop die ander verwacht dat jij je belofte inlost, dat je doet wat die ander van je verwacht.

Wat doe jij dan? Doe jij ook daadwerkelijk wat je beloofd hebt of ga je uitvluchten zoeken om maar niet te hoeven doen wat jij beloofd hebt? Hoe vaak gebeurt het niet dat er dingen beloofd worden maar niet gebeuren? In Mattheüs 21 kunnen we daar ook een stukje over vinden, lees maar even mee:

De gelijkenis van de twee zonen
28 Wat dunkt u? Iemand had twee kinderen. Hij ging naar de eerste en zeide: Kind, ga en werk vandaag in de wijngaard. 29 En hij antwoordde en zeide: Ja, heer, maar hij ging niet. 30 Hij ging naar de tweede en sprak evenzo. En deze antwoordde en zeide: Ik wil niet, maar later kreeg hij berouw en ging toch. 31 Wie van de twee heeft de wil van zijn vader gedaan? Zij zeiden: De laatste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, de tollenaars en de hoeren gaan u voor in het Koninkrijk Gods. 32 Want Johannes heeft u de weg der gerechtigheid gewezen en gij hebt hem niet geloofd. De tollenaars en de hoeren echter hebben hem geloofd, doch hoewel gij dat zaagt, hebt gij later geen berouw gekregen en ook in hem geloofd.

De eerste zoon beloofde dat hij zou doen wat de vader van hem vroeg, maar toen het erop aan kwam deed hij niets! De tweede zoon zei dat hij het niet zou doen, hij verzette zich tegen de vraag van de vader en toch……… toch bedacht hij zich en deed wat de vader van hem vroeg!

Zo gaat dat ook in ons leven met God! God vraagt van ons ook dagelijks dingen. Hij vraagt van ons gehoorzaamheid, en hoevaak bidden wij dat we naar Hem zullen luisteren? Ik wel vaak, maar iedere dag weer maak ik die fout door niet naar Hem te luisteren maar naar mijn eigen stem of de stem van een ander.

God vraagt van ons ook om Hem te volgen. Om te luisteren naar Zijn stem, naar wat Zijn plannen met ons zijn. God vraagt van ons om ook Zijn Woord te verspreiden. Hij zendt ons allen daarvoor de wereld in, en nee dat zal niet makkelijk zijn maar Hij is bij ons!

Lucas 10
De uitzending van de zeventig
1 Daarna wees de Here nog [tweeën]zeventig aan en Hij zond hen twee aan twee voor Zich uit naar alle steden en plaatsen, waar Hij zelf komen zou. 2 En Hij zeide tot hen: De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Bidt daarom de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzende in zijn oogst. 3 Gaat heen, zie, Ik zend u als lammeren midden onder wolven. 4 Draagt geen beurs of reiszak of sandalen, en groet niemand onderweg. 5 Welk huis gij ook binnentreedt, zegt eerst: Vrede zij dezen huize. 6 En indien daar een zoon des vredes is, dan zal uw vrede op hem rusten, maar zo niet, dan zal hij tot u terugkeren. 7 Blijft in dàt huis, eet en drinkt wat men u geeft, want de arbeider is zijn loon waard. Gaat niet van het ene huis naar het andere. 8 En als gij in een stad komt, waar men u ontvangt, eet wat u wordt voorgezet, 9 en geneest de zieken, die er zijn, en zegt tot hen: Het Koninkrijk Gods is nabij u gekomen. 10 Maar als gij in een stad komt, waar men u niet ontvangt, gaat naar buiten op haar straten en zegt: 11 Ook het stof van uw stad, dat aan onze voeten kleeft, wissen wij af tegen u; doch weet dit, dat het Koninkrijk Gods nabijgekomen is.

Maar wat is jouw antwoord als Hij dat aan je vraagt? Zeg je duidelijk voor de wereld: Ja ik ga op weg! Maar als het zover is wat doe je dan? Ga je dan ook daadwerkelijk op weg, in vol vertrouwen op God? Of denk je: ach dat kan nog wel even wachten want ik heb nog zoveel andere dingen te doen. Ik moet nog dit en ik moet nog dat en eigenlijk heb ik op dit moment geen tijd om Jezus’ vraag aan mij uit te voeren. Het is nu te mooi weer om wat te doen voor Hem, het is nu vakantie dus ik wil liever even de tijd nemen om uit te rusten van het drukke jaar (daar bedoel ik niet mee dat je geen vakantie mag houden!), of kom je met het antwoord dat je niet weet wat God van je wil?

We zijn zo ontzettend makkelijk in het bedenken van allerlei redenen om maar niet naar Zijn stem te hoeven luisteren! Want als we diep in ons hart kijken denk ik dat velen van ons tot de conclusie moeten komen dat al onze redenen bedoeld zijn om één grote reden maar niet te hoeven zeggen! De reden dat we vaak te laf zijn! Oeps dat is moeilijk! Dat is confronterend! Toegeven dat we eigenlijk te laf zijn, toegeven dat we eigenlijk liever in een hoekje blijven zitten en hopen dat een ander die stap wel gaat maken!

Maar waarom zijn we eigenlijk zo laf? Waarom durven we Zijn stem niet te volgen? Is het om de reacties die je vanuit de wereld zult krijgen? Reacties van mensen die zeggen: Jij? Spreek jij zo over God? Zomaar in het openbaar? Ik weet dat dit voor veel mensen een drempel is! En ik weet dat veel mensen daar ook mee zitten dat ze die drempel niet over durven te stappen. Het klinkt ook best wel eng, zomaar over God praten zonder dat je weet hoe die ander er op reageert! Maar we mogen weten dat God op die momenten heel dicht bij ons is, dat Hij ons de woorden wil geven die nodig zijn om te spreken. Dat mag ons heel veel kracht geven, dat mag ons een veilig gevoel geven! We hoeven niet bang te zijn, want al zou het zwaar worden, al zouden de mensen je van alle kanten tegen werken, God is daar!

Wat gaan we doen? Gaan we antwoorden als die eerste zoon? Geven we God het antwoord: Ja Vader we willen volledig ons aan U overgeven en Uw wil doen! En blijven we dan zitten? Of gaan we wel op weg, zoals de tweede zoon? Eerst met onze twijfels maar uiteindelijk toch echt voor God kiezen en kiezen om Zijn stem te volgen?

Laten we allemaal er voor kiezen om God te volgen met de plannen die Hij voor ons heeft! Gaan we allemaal op weg op de weg die God voor ons voor ogen heeft? Voor de één zal dat ver weg zijn, voor de ander zal dat bij de buren zijn, God heeft met ons allemaal een doel voor ogen!

Ook voor jou, wat fijn hè! Wat fijn dat we mogen weten dat God ons wil gebruiken voor Zijn machtige werk! Dat we mogen weten dat God ons goed genoeg vind voor dit belangrijke werk! Twijfel dus niet langer aan je eigen kunnen maar weet dat God geen bekwame mensen roept maar dat God zelf de mensen bekwaamt waar Hij ze voor roept!

Luister maar eens naar wat Hij jou zeggen wil!