Veilig

Als een kind leert lopen dan gaat dat meestal aan de hand van één van de ouders. Het kindje vind dan steun aan de hand van de vader of de moeder. Het voelt zich veilig, het kindje weet dat als het komt te struikelen dat dan dat de hand die hem vastheeft hem voor vallen zal beschermen, voor het kindje goed en wel de grond kan raken is daar die hand die weer omhoog trekt.

Maar een kind wil ook wel eens even lekker rustig rondlopen, tenminste ze denken dat ze dat dan kunnen. Ze trekken zich op en doen voorzichtig de eerste pasjes. En dan…… een klap achterover. Vaak schrikken ze zo dat ze van schrik even niet meer weten wat te doen, verbaasd over wat er gebeurd kijken ze om zich heen. Hoe kan dat nou, ik kan toch lopen zie je in die oogjes die je aankijken. Een kind moet nog zoveel leren! Maar een kind niet alleen, wij ook!

Ook wij moeten leren wandelen. Wandelen aan de hand van de vader. Want om eerlijk te zijn, struikelen we zelf ook nog wel eens. Nee dat bedoel ik in dit geval niet letterlijk maar wel figuurlijk. We staan keer op keer weer te trappelen om alles maar zelf te doen maar keer op keer moeten we er weer achter komen dat we bij alles toch echt de Vader nodig hebben.

We vluchten weg omdat we denken het zelf wel te kunnen, weg onder Vaders hand! Maar we mogen weten dat al vluchten we weg dat God daar wel is!
Psalmen 139:
7 Waarheen zou ik gaan voor uw Geest,
waarheen vlieden voor uw aangezicht?
8 Steeg ik ten hemel – Gij zijt daar,
of maakte ik het dodenrijk tot mijn sponde – Gij zijt er;
9 nam ik vleugelen van de dageraad,
ging ik wonen aan het uiterste der zee,
10 ook daar zou uw hand mij geleiden,
uw rechterhand mij vastgrijpen.

Dus daar waar wij ook gaan, waar wij ook denken na toe te kunnen gaan: God is daar! Nee niet om ons dwars te zitten maar juist om ons te beschermen. Het is een pure liefde van God dat Hij ons de kans geeft om het ook zonder Zijn hand te willen proberen. Maar het is ook zeker een pure liefde van God dat Hij bij ons in de buurt blijft om ons op te vangen als we door ons eigenwijs zijn in een moeilijk parket komen. Dan zal Hij Zijn hand er zijn die zich uitstrekt naar ons! Zijn hand die Hij liefdevol naar ons uitstrekt keer op keer om ons te grijpen! En wij?? Wij hoeven die hand maar te grijpen!

Waarover struikel jij steeds? Waarbij denk jij dat je beter zonder Zijn hand kunt? Ik kan het hier wel allemaal neer gaan zetten waar ik over struikel maar ik denk dat het beter is dat ik gewoon toegeef dat ik best wel eens bij verschillende dingen denk: Laat me nu maar even! Laat me het nu maar even alleen proberen! Daarbij kom ik er zelf ook regelmatig achter dat ik dacht dat ik aan Zijn hand liep maar dat achteraf bleek dat ik daar echt niet liep, dat ik zo diep in mijn gedachten was dat ik de hand van de Vader los had gelaten. Herken jij dat ook? Een gevoel van schaamte kan je dan overvallen, je kwam weer te struikelen omdat je niet oplette! En keer op keer neem je je weer voor: dit overkomt me niet nog een keer!

Maar we mogen wel weten dat al komen we te struikelen God daar steeds weer is om ons de juiste weg te wijzen, ons te wijzen waar Hij ons het liefst ziet: Daar dicht aan Zijn Vaderhart, aan Zijn hand! God zal ons nooit verlaten! Hij blijft bij ons, wat een liefde voor Zijn kinderen hè! Dat Hij ons nooit zal verlaten mogen we lezen in Psalmen 48:

15 Waarlijk, zo is God, onze God, voor eeuwig en altoos;
tot de dood toe zal Hij ons leiden.

Wat een veilig gevoel mag ons dat geven! Bij iedere stap die wij doen is Hij daar! Stellen wij Hem teleur, Hij zal ons nooit teleurstellen! Laten wij Hem los, Hij zal ons nooit loslaten! Laten wij ons hoofd hangen omdat we geschrokken zijn van ons struikelen, dan richt Hij ons hoofd weer op! Als wij er verdriet om hebben slaat Hij Zijn arm weer om ons heen! Nee er is niemand te bedenken die een grotere liefde voor zijn kinderen heeft als onze Vader!

God heeft een ontzettend grote liefde voor ons, Hij geeft ons zelfs de kans om er achter te komen dat we het niet alleen kunnen maar dat we Hem nodig hebben. Nee Hij wil niet dat we vallen maar Hij wil wel dat we Hem uit eigen vrije wil volgen, niet een gedwongen volgen van hier is Mijn hand maar een volgen omdat we er achter zijn gekomen door ons vallen dat we Hem nodig hebben! Dat we erachter komen dat daar waar wij steeds weer over struikelen niet de bedoeling is maar dat we aan Zijn hand veilig langs die plekken mogen komen. Maar Hij wil ons ook leren om niet meer te struikelen, niet weer steeds in diezelfde fout te vervallen! Koning Jezus heeft ons verteld dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is! Hem volgen is een volgen in het licht, Hem volgen is niet meer in de duisternis zijn!

Johannes 8: 12 Wederom dan sprak Jezus tot hen en zeide: Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben.

Volg Hem dus op al je schreden! Daar is het licht, daar ben je veilig! Veilig aan Zijn hand!

Hem wil ik volgen, Zijn hand wil ik vastgrijpen, Zijn liefde wil ik aannemen! Jij ook? Samen mogen we met Hem op weg gaan! Hij wacht op ons, ja op jou en mij! Laten we niet langer wachten en op weg gaan, de weg door het licht, laten we de duisternis achter ons laten!

Hij wacht!!!!