Open poort.

Gistermorgen, tijdens de dienst, zongen we dit lied:
1
Ik zie een poort wijd open staan,
waardoor het licht komt stromen
van ‘t kruis, waar ‘k vrijlijk heen mag gaan
om vrede te bekomen.

Refrein:
Genade Gods, zo rijk en vrij!
Die poort staat open ook voor mij!
Voor mij! Voor mij!
Staat open, ook voor mij.

2
Die open poort laat d’ ingang vrij,
aan wie komt binnen vlieden;
aan rijk en arm, aan u en mij
komt Jezus vrede bieden.

3
Die open poort leidt tot Gods troon:
gaat door, laat niets u hind’ren;
neemt op uw kruis, aanvaardt de kroon,
die God biedt aan Zijn kind’ren

4
In ‘t hemelrijk, voor Jezus’ troon
daar leidt het kruis tot zegen;
daar dragen wij voor kruis een kroon
door Jezus’ bloed verkregen.

Een lied wat we wel vaker zingen, maar gistermorgen kwamen de woorden stuk voor stuk bij mij binnen. Niet dat ik niet wist wat er in stond maar de betekenis dreunde mijn hoofd binnen. Dat uitzicht op die poort, die poort die wijd open staat. Nee niet op een kier of zelfs gesloten , maar wijd open! Wat een uitstrekkende armen zijn dat richting ons. De warmte van dat licht komt je tegemoet.

De kilte van de wereld om je heen vervaagt bij het zien van die poort, de kilte van het niet geaccepteerd worden van zovelen, door zovelen, verlaat je hart bij het horen van die boodschap. We leven in een tijd waarin veel mensen alleen nog maar voor zichzelf lijken te leven en alleen maar druk zijn met hun eigen toekomst. Een toekomst die vaak dan ook alleen nog maar gericht is op wat er hier op deze wereldbol kan gebeuren, een streven naar een betere wereld voor zichzelf.
En temidden van die wereld kun je je soms verloren voelen, ik weet zeker dat er een aantal onder de lezers zijn die zich in de eenzaamheid van deze wereld zullen herkennen. Die voelen of er niemand is die even een arm om ze heen slaat, die voelen of ze altijd alles alleen uit moeten vechten. Want al zijn er altijd mensen geweest die eenzaam waren ik ben er ten volle van overtuigd dat nu de wereld op het einde toeloopt dat de eenzaamheid die er onder mensen is alleen maar groter zal gaan worden. Want is het niet satans macht om jou dat te laten voelen? Is het niet satans macht om jou te laten denken dat er niemand zich om jou bekommert? Is het niet satans macht om jou het gevoel te geven dat jouw leven hier totaal geen zin heeft? Want dat zijn niet de gevoelens die God jou wil geven. God wil juist dat je bij Hem komt met alles waar jij het moeilijk mee hebt! Jezus zelf sprak hier tot ons, lees maar mee in Mattheüs 11:

Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

Die poort staat dus ook open voor jou om met alles waar jij het moeilijk mee hebt, het juk die jij met je mee torst, de toegang te geven naar de Vader. Om daar de rust te vinden maar ook om daar je last achter te laten, want God wil niet dat jij te zwaar belast door het leven gaat. Die ingang staat vrij, jij bent vrij om binnen te gaan want jij bent gekocht door het bloed van het Lam. Niets hoeft ons nog tegen te houden bij het naar binnen gaan, niets hoeft ons nog te hinderen. We mogen daar naar binnen gaan en ons kruis aan Hem overgeven.

Daar mogen we de kroon in ontvangst nemen, de kroon door Zijn bloed verkregen. Als je daar bij nadenkt, nadenkt over die kroon, dan denk ik terug aan de kroon die Jezus droeg toen Hij veroordeeld werd. Die doornenkroon, die vernedering van die kroon, die was onderdeel van de weg naar de kroon die wij mogen dragen. Die kroon die met zoveel strijd voor ons betaald is. Die kroon die ook jij mag dragen! Nee die kroon is er niet alleen voor anderen, niet voor al die heiligen die je afgebeeld ziet op al die afbeeldingen maar ook voor jou, voor mij, voor jong, voor oud, voor rijk, voor arm! Niemand wordt door Hem uitgesloten!

Gods genade, zo bijzonder! Gods genade, zo ontzettend groot! Die genade daarvan mogen we weten dat het voor ons allemaal is.

Zie jij die poort ook wijd open staan, zie jij dat licht al stromen? Voel jij die warmte die dat licht afstraalt al bij jou binnen komen? Voel jij de kilte die je misschien ergens in je hart hebt, je verdriet, voel jij al dat God dat van jou over wil nemen? Of kost je dat nog erg veel moeite? Vertrouw er dan op dat Hij daar is om met jou mee te lopen richting die poort! Zet je eigen poort, die van je hart, open voor Hem zodat Hij bij iedere stap die je doet met jou mee kan gaan in je hart, dat hij bij iedere stap die je richting die poort doet de kans krijgt om dat wat jou zo bezeert te herstellen, die pijn weg te nemen.

Vader, dank U dat ook ik mag weten dat ik door die poort mag gaan.
Dank U dat ik mag weten dat ik die weg niet alleen hoef te gaan.
Dank U dat ik mag weten dat als ik de poort van mijn hart voor u open zet dat U mij nooit af zult wijzen,
Dat ik mag weten dat U daar wonen wil, ondanks dat er misschien zo’n verschrikkelijke troep en chaos nog heerst uit mijn verleden!
Dank U Vader dat ik me daar niet voor hoef te schamen omdat ik weten mag dat U mij wil vergeven,
Dank U Vader dat ik mag weten dat U mijn hart weer rein en zuiver maakt, dat ik door het water schoon gewassen mag worden,
Dank U Vader dat ik me voor altijd veilig mag weten aan Uw hand, aan Uw hart!
Dank U Vader voor Uw grote liefde en genade voor mij,
Niet door mijn eigen verdienste maar doordat Uw Zoon Zijn leven gaf voor mij!
Dank U Vader voor mijn leven!

Amen