Ontrouw.

Helaas zijn we er geen van allen vrij van. Keer op keer maken we weer fouten, zondigen we weer. Door die zonde zijn we God ontrouw. Zoals een man ontrouw kan zijn aan zijn vrouw en een vrouw aan haar man zo zijn ook wij ontrouw aan God. We kennen denk ik allemaal wel een voorbeeld van iemand die bedrogen is. Degene die bedrogen is heeft ontzettend veel pijn, vaak komt dit zo onverwacht en is het zo overweldigend dat verdriet echt lichamelijk pijn kan doen. Een stuk onbegrip maakt zich meester van je binnenste, vragen vliegen door je hoofd heen: Ben ik dan niet goed genoeg geweest voor hem/haar? Heb ik niet alles aan hem/haar gegeven wat nodig was? Je weet niet beter dan dat je alles hebt gegeven, natuurlijk heb je je fouten maar nooit zijn die fouten groot genoeg om de ander tot overspel over te laten gaan. En toch zocht die ander zijn liefde ergens anders, gaf hij zijn liefde ergens anders.

Zo gaat het ook met onze ontrouw tegenover God. Over die ontrouw lezen we in Jeremia 3:

1 [Het woord des HEREN kwam tot mij]: Indien een man zijn vrouw verstoot en zij gaat van hem weg en wordt de vrouw van een andere man, zal hij dan nog tot haar terugkeren? Zal niet dat land ten zeerste ontwijd worden? Doch gij hebt ontucht gepleegd met vele minnaars – en dan tot Mij terugkeren? luidt het woord des HEREN. 2 Hef uw ogen op naar de kale heuvels en zie, waar hebt gij u niet laten misbruiken? Aan de wegen hebt gij op hen zitten wachten als een Arabier in de woestijn, en gij hebt het land ontwijd door uw ontuchtigheden en uw boosheid. 3 Zo zijn dan de regenstromen ingehouden en is de late regen niet gekomen; maar gij hebt een hoerenvoorhoofd, gij verkiest u niet te schamen. 4 Noemt gij Mij niet van nu af: mijn Vader, de vertrouwde mijner jeugd zijt Gij! 5 Zal Hij immer toornen, of voor altoos de wrok behouden? Zie, zo spreekt gij, maar gij doet het kwade en maakt u daarin sterk.

Ook God staat altijd voor ons klaar, Zijn armen zijn er altijd om ons heen om ons te beschermen waar nodig, Zijn liefde is grenzeloos, de troost die Hij ons wil geven is zo geweldig! En toch… en toch zien we er niet de waarde van in! We zoeken ook ons heil ergens anders want wat lijkt het geweldig wat de wereld ons te bieden heeft! Het lijkt allemaal zo geweldig maar oh wat een schone schijn vinden we in deze wereld!

Alles wat God ons biedt is van eeuwigheidswaarde! Dat zal ook nooit vergaan. Wat de wereld ons biedt is zo oppervlakkig, zo leeg, zo ontzettend inhoudsloos! Nee het lijkt daardoor misschien allemaal wel makkelijk want nadenken is dan niet meer nodig, je schuldig voelen tegenover de wereld is toch een heel ander verhaal dan je schuldig voelen tegenover God. Want we weten allemaal heel goed dat God ons door en door kent en ziet wat er in ons hart omgaat, maar als we ons gezicht op de wereld richten hebben we het gevoel van vrij te zijn! Vrij van de blikken in Zijn ogen, blikken die ons hart zien! Maar de blikken in de wereld gaan zo ver niet! Want wat maakt het de wereld uit hoe het in ons hart is? Niets toch? Die heeft daar totaal geen boodschap aan!

Maar God ziet dat met pijn in Zijn hart aan! Ons vreemdgaan met de wereld maakt Hem intens verdrietig, Hij die onze Vader wil zijn zetten wij aan de kant! En hoeveel pijn doet het al niet als een vriend je aan de kant zet, des te meer pijn doet het als je eigen kinderen je aan de kant zetten en jouw liefde niet willen aanvaarden.

Die liefde die we niet van Hem willen aannemen die zoeken we dan zo gauw in deze wereld. Een wereld waarin niet die echte pure liefde van Hem heerst, maar een liefde van lust, bedrog, hebzucht, leugens, en nog veel meer dingen die totaal niets met Zijn liefde te maken hebben! In al die zogenaamde liefde is niets van Zijn liefde zichtbaar.

Maar ondanks alles pijn die we Hem aandoen blijft Hij op ons wachten. Zoals de vader van de verloren zoon stond te wachten zo staat God ook op ons te wachten! Hij wil niets liever dan dat we weer veilig bij Hem terug keren, dat Hij ons mee op reis mag nemen naar Zijn huis, ons echte thuis! Maar God verwacht wel wat van ons als we terug willen keren naar Hem! Natuurlijk wil Hij ons in al Zijn liefde weer aannemen, maar God vraagt ons ook heel duidelijk om onze zonden te belijden, dat we ons bewust zijn van al het verdriet en de pijn die onze zonden Hem hebben gedaan, dat we ons bewust zijn dat we echt verkeerd bezig waren.

Jeremia 3: 13 Alleen, erken uw ongerechtigheid, dat gij van de HERE, uw God, zijt afgevallen en uw gangen gericht hebt naar de vreemden onder elke groene boom, en naar mijn stem niet hebt gehoord, luidt het woord des HEREN.

En juist die stap is wat ons vaak zo ontzettend moeilijk kan vallen. Want hoevaak zijn we allen niet geneigd om juist onze eigen fouten bij een ander te zoeken? Om daar onze fouten neer te leggen in plaats van bij ons zelf? Vaak weten we wel een reden te bedenken van onze fouten maar maar zelden zoeken we dat in ons eigen hart. Terwijl dat juist zo hard nodig is om terug te kunnen keren naar God.

Zoals de man of vrouw die vreemd is gegaan tegenover de partner heel duidelijk zijn schuld moet erkennen, zo moeten wij ook heel eerlijk en oprecht voor God onze schulden erkennen, toegeven dat we fout waren en niet een ander of zelfs God de schuld geven! We mogen echt voor God komen en toegeven dat wij het zelf waren die die misstap naar de wereld hebben gemaakt. Eerlijk zeggen dat niet een ander ons heeft gedwongen om die stap te doen maar dat we zelf onze verantwoording nemen. Want wees eerlijk het is toch onze eigen vrije keus wie wij willen volgen en liefhebben? God of de wereld?

Wat we mogen weten is dat er wel een heel belangrijk verschil zit tussen relaties tussen mensen en de relatie die we met God mogen hebben. In relaties tussen mensen als daar overspel tussen voorkomt blijven vaak de pijn en het verdriet als een diepe wond in die relatie achter. Het onderlinge vertrouwen krijgt een enorme deuk, als dat al ooit echt te herstellen is. Maar we mogen weten dat wanneer wij ons tegenover God echt oprecht beleden hebben dat Hij daar weer voor ons is en ons in Zijn armen wil sluiten!

Nee schuld bekennen is geen makkelijke stap, het liefst stoppen we alles zo ver mogelijk weg, maar het is wel een stap die ons zo ontzettend dicht tot God kan doen naderen. Het is een stap waar ontzettend veel kracht van onze kant voor nodig is omdat we allemaal nogal eigenwijze mensen zijn, maar die kracht dat is iets waar Hij in al Zijn liefde ons weer in wil helpen! Hij staat voor jou klaar, Hij staat voor mij klaar, Hij staat voor ons allemaal klaar om ons in Zijn liefde weer aan te nemen. Wil jij dat ook? Wil ook jij je weer veilig voelen en geborgen, niet van de wereld maar volledig van Hem? Zoek Hem dan maar, Hij is niet ver! Als jij je omdraait dan staat Hij daar op jou te wachten, Zijn liefde en genade zijn voor ons allemaal! Wat een liefde van Hem, en wat zouden we dom zijn als we dat niet dankbaar zouden aanvaarden!

Er is geen veiliger plek dan dicht bij Hem, er is geen beter uitzicht dan aan Zijn hand richting Zijn Koninkrijk te gaan, er is geen grotere liefde voor ons dan Zijn liefde! Dat mogen we weten en dat mag ons doen omdraaien naar Hem toe!

Doe maar, Hij staat daar!