Klaagliederen?

Nee niet het boek klaagliederen bedoel ik hiermee, maar wij zijn er vaak naar geneigd om die liederen zelf opnieuw te schrijven. Klagen is voor veel mensen een tweede natuur geworden.

Het weer, alleen maar regen!
Tja we hebben altijd wel wat daarover te klagen!
En uhh, eigenlijk zou ik wel meer willen kunnen, nog meer geld kunnen krijgen.
Ja eigenlijk heb ik nog wel veel meer te vragen!

Alles wordt steeds duurder, niet meer te betalen
De gedachte overspoelt mij: Raak ik straks alles nog kwijt?
Maar terwijl ik zit te klagen is er zoveel meer!
Echte rampen, echte honger en eindeloze strijd.

In Afrika heerst een enorme droogte en die kost mensenlevens,
Miljoenen mensen leven in een land met hongersnood.
Orkanen teisteren de wereld, ze blijven maar doorrazen,
Vechtende mensen drijven elkaar om niets in de dood.

En wij? Altijd meer, ’t lijkt of ons verlangen
Ons verlangen naar meer altijd maar weer doorgaat
Terwijl er zoveel mensen op deze wereld zijn
Voor wie dat verlangen niet eens meer bestaat.

En in al ons klagen vergeten we God zo vaak te danken,
En bidden voor die mensen die het zoveel moeilijker hebben dan wij is er niet meer bij
Vader help mij is wat er wordt gebeden, maar denk ook eens aan mense in nood
Want ook zij zijn een naaste van jou en mij!

Door de negatieve kijk die veel mensen op dit moment op het leven hebben zien ze niet meer de geweldige dingen waar we ontzettend dankbaar voor mogen zijn. De zucht naar altijd maar meer, altijd maar groter, die maakt van ons ondankbare wezens. De hebzucht die er in de mensen groeit woekert om zich heen als een slingerplant die steeds meer mensen in de greep houdt.

Ik weet dat er heel veel mensen zijn die in zwaar weer verkeren. De zorgen groeien hun boven het hoofd uit en ze zien echt vaak geen uitweg meer. Deze zorgen wil ik hiermee beslist niet bagatelliseren. Ik denk dat we ook zeker moeten beseffen dat er echt veel mensen zijn die echt in de problemen zitten en die mensen bedoel ik dan ook niet in dit gedeelte.

Maar onder ons leeft een hele groep mensen waarbij de hebzucht in het leven een echt probleem aan het worden is, een groep waarbij de ontevredenheid alles overschaduwt wat het leven mooi mag maken. En juist die ontevredenheid maakt dat we volop gaan lopen klagen terwijl er zoveel is om dankbaar voor te zijn. We mogen onze problemen best wel even goed onder de loep leggen en ik denk dat we dan vaak wel gaan beseffen dat de problemen die wij in ons leven ervaren regelmatig kleiner zijn dan dat we zelf verwachten.

Als we onze problemen bekijken bij de situatie van de rest van de wereld dan komen we er al gauw achter dat we toch op een bijzondere (onverdiende) manier gezegend zijn, dan zien we dat onze zucht naar altijd maar meer ook best eens een beetje omgedraait kan worden. Het doen beseffen dat er heel veel, zeg maar gerust het grootste deel van de wereld , minder heeft dan wij hebben dat mag je klein en dankbaar maken. Dat mag je klaagliederen doen veranderen in lofzangen!

Het nieuwe leven
5 Doodt dan de leden, die op de aarde zijn: hoererij, onreinheid, hartstocht, boze begeerte en de hebzucht, die niet anders is dan afgoderij, 6 om welke dingen de toorn Gods komt. 7 Daarin hebt ook gij eertijds gewandeld, toen gij erin leefdet. 8 Maar thans moet ook gij dit alles wegdoen: toorn, heftigheid, kwaadaardigheid, laster en vuile taal uit uw mond. 9 Liegt niet meer tegen elkander, daar gij de oude mens met zijn praktijken afgelegd, 10 en de nieuwe aangedaan hebt, die vernieuwd wordt tot volle kennis naar het beeld van zijn Schepper, 11 waarbij geen onderscheid is tussen Griek en Jood, besneden of onbesneden, barbaar en Skyth, slaaf en vrije, maar alles en in allen is Christus.
12 Doet dan aan, als door God uitverkoren heiligen en geliefden, innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld. 13 Verdraagt elkander en vergeeft elkander, indien de een tegen de ander een grief heeft; gelijk ook de Here u vergeven heeft, doet ook gij evenzo. 14 En doet bij dit alles de liefde aan, als de band der volmaaktheid. 15 En de vrede van Christus, tot welke gij immers in één lichaam geroepen zijt, regere in uw harten; en weest dankbaar. 16 Het woord van Christus wone rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid elkander leert en terechtwijst en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen zingende, Gode dank brengt in uw harten. 17 En al wat gij doet met woord of werk, doet het alles in de naam des Heren Jezus, God, de Vader, dankende door Hem!

Ook in dit stuk wordt heel duidelijk gewezen op de hebzucht van mensen. Iets wat God gelijk stelt met alle andere dingen die in dat rijtje genoemd zijn. Het is dus heel belangrijk dat we eens diep bij ons zelf te rade gaan of alles waar wij zo naar verlangen niet een vorm van hebzucht is. Want verlangens hebben daar is niets mis mee, daar mag je hart mee vervuld zijn, maar de hebzucht die onder mensen heerst kan een vernietigende werking op je leven hebben.

Kijk vandaag, en morgen, eens heel goed in je eigen leven rond en kijk of bij jou misschien ook wel de dankbaarheid richting God veranderd is in een wensenlijstje met wensen puur en alleen gericht op je eigen ik! Laten we ons samen bewust zijn van Gods liefde voor ons en dat dat het belangrijkste is voor ons leven, voor onze toekomst!