Liefde is……

Liefde is geborgenheid.
Als ik zelf dat zinnetje zie dan moet ik ineens denken aan een gezin met pubers in huis. Pubers heb je in allerlei varianten, je hebt de ‘makkelijke’ , de ‘gewone’ en de ‘moeilijke’ en alles wat daar tussenin hangt. Ik denk dat veel van ons wel de verhalen kennen van de zogenaamd moeilijke pubers. We kunnen zelf van die pubers in huis hebben of misschien zijn we zelf wel zo’n puber geweest.

Pubers die een hele druk op het hele gezin leggen. Veel meningsverschillen moeten er soms uitgepraat worden, de deuren moeten het ook regelmatig ontgelden. Ouders zitten soms echt letterlijk met hun handen in het haar omdat ze niet meer weten wat ze met hun kind aan moeten. Ze zien dat hun kind niet gelukkig is terwijl ze zelf steeds proberen om het kind echt gelukkig te willen maken. Ze willen het kind geborgenheid geven, dat is liefde van ouders!

Maar niet alleen aardse ouders willen hun kind die geborgenheid geven, ook onze Hemelse Vader wil ons die geborgenheid wil geven. En waar ouders nog wel eens ‘falen’ in het geborgenheid geven zal dat nooit gebeuren met onze Hemelse Vader. Hij biedt ons altijd een veilig thuis! Ondanks dat we echt niet de makkelijkste kinderen zijn staat Hij dag in dag uit voor ons klaar!

God ziet onze strijd, God ziet dat we net als pubers vaak boordevol met vragen zitten, dat we zo heel graag gewoon onze eigen gang willen gaan. God ziet dat in ons hart, God ziet ons gaan en toch laat Hij ons niet los! Steeds weer blijft Hij ons naar zich toe trekken om ons Zijn liefde te laten zien.

Een liefde die we zo ontzettend hard nodig hebben, maar vaak niet willen aannemen omdat ons hart zo gevuld is met andere dingen. De meesten hebben zo veel problemen in hun leven dat ze in hun schulp terug kruipen. De problemen die we hebben proberen we vaak op onze eigen wijze uit te vechten net als pubers dat ook meestal zelf willen proberen.

God ziet dat en wil ons uitzicht bieden. Hij wil die last van onze schouders nemen en ons rust geven. Lees maar mee in Mattheüs 11:
28 Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; 29 neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; 30 want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Als ouders zijnde wil je ook graag de last die op de schouders van je kind rust lichter maken. Maar bij ons gaat het nog niet altijd op een vredige manier. We maken nog wel eens een misstap omdat we andere gedachten en gevoelens hebben. Vaak zijn onze gedachten gericht op ons eigen ik en hoe we zelf dingen voelen. Vanuit dat gevoel en die gedachten zijn we vaak ook op zoek naar oplossingen voor de problemen waar pubers mee rond lopen. En daar loopt het vaak mis omdat we zelf niet in het hart van de persoon kunnen kijken.

Maar God kijkt naar het hart! God ziet waar we mee vechten, waar we over struikelen. En daardoor weet God precies wat wij nodig hebben. En dan nog blijven we vaak lastige pubers hoor! Want die oplossingen staan ons vaak niet aan, vaak zijn die oplossingen niet de oplossingen die we zelf liever hadden gezien. En toch weet God precies wat goed is voor ons! Vaak zien we dat na verloop van tijd ook wel, net zoals een puber soms na verloop van tijd aan zijn ouders schoorvoetend toe zal geven dat ze toch het beste met hem voor hadden. Dat die tijd die voor hem op overleven leek wel de weg was naar het leven zelf. En zo zal dat met ons ook vaak gaan. We hebben het gevoel dat we aan het overleven zijn, of we drijven op een stuk hout en dat we niet weten waar we naar toe varen. Maar als we dan beland zijn bij het punt waar we aan moeten komen dan zien we gelukkig vaak wel in dat God toch echt de beste weg voor ons wist.

Misschien ben jij nu nog drijvend op dat stuk hout daar midden in die woeste rivier. Misschien zie jij alle houvast waar je je aan vast wil grijpen wel aan je voorbij gaan en ben je bekaf van het grijpen naar die houvast en moedeloos van het steeds misgrijpen. Weet dan dat je dat stuk drijfhout niet voor niets vast hebt! Dat mag je houvast zijn, dat mag jou veilig naar het punt brengen waarvan God weet dat je weer veilig op de wal kunt stappen zonder dat je weer komt te vallen. Dan ben je thuis! Daar ben je veilig thuis! Daar mag je geborgenheid voelen.

Geborgenheid voelen, misschien heb je daar zelf geen idee van wat je daar bij voor moet stellen. Misschien heb je bij het woord thuis al wel het kippenvel op je armen staan en een raar gevoel in je buik omdat je geen fijne herinneringen aan thuis hebt. Helaas krijgen steeds meer kinderen dat gevoel mee van thuis, maar weet dat het thuis dat Hij biedt in geen vergelijking staat met het thuis dat aardse ouders kunnen bieden. Zijn thuis is alleen maar perfect! Zijn thuis is een eeuwig thuis! Zijn thuis is een thuis waar je altijd welkom bent wat je ook in je leven hebt gedaan! Je mag er echt een heel warm gevoel bij ervaren, je hart die misschien verkild is door alles wat je misschien in je leven hebt meegemaakt, dat hart wil Hij weer verwarmen met Zijn liefde!

Eens zullen we daar bij Hem thuis mogen komen en ons geborgen weten. Tot die tijd mogen we hier op deze wereld zijn. Maar we hoeven daarin niet alleen te zijn. We mogen weten dat we ook hier al een gezin van Christus mogen vormen. Een gezin dat bestaat uit allerlei broeders en zusters. Een gezin waarin we ons thuis mogen voelen. Vaak mogen we dat gezin vinden in een gemeente waar we naar toe gaan maar soms, omdat we nog steeds mensen zijn met onze eigen gevoelens en gedachten en daardoor onze eigen fouten, vinden we niet dat gezin waar we zo naar op zoek zijn! Word dan niet moedeloos! Denk dan niet dat dat gezin niet voor jou is weggelegd, want ook voor jou is een plekje op deze wereld waar je je thuis mag voelen tussen je broeders en zusters!

Soms vraagt het gezin vormen een stuk geduld van ons, soms moeten we er echt samen aan werken om dat gezin te worden dat Hij van ons verwacht. Dan wordt van ons verwacht dat we samen gaan werken zoals ook de ledematen in ons lichaam samen moeten werken. Want ons lichaam is eigenlijk ook een soort afspiegeling van het gezin van Christus. We zijn aparte delen in Zijn gezin maar het ene deel kan niet zonder het andere deel. Daarover kunnen we ook lezen in 1 Korinthe 12:

12 Want gelijk het lichaam één is en vele leden heeft, en al de leden van het lichaam, hoe vele ook, één lichaam vormen, zo ook Christus; 13 want door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij slaven, hetzij vrijen, en allen zijn wij met één Geest gedrenkt. 14 Want het lichaam bestaat toch ook niet uit één lid, maar uit vele leden. 15 Indien de voet zeggen zou: omdat ik niet de hand ben, behoor ik niet tot het lichaam, behoort hij daarom niet tot het lichaam? 16 En indien het oor zeggen zou: omdat ik niet het oog ben, behoor ik niet tot het lichaam, behoort het daarom niet tot het lichaam? 17 Als het lichaam geheel en al oog was, waar bleef het gehoor? Als het geheel en al gehoor was, waar bleef de reuk? 18 Nu heeft God echter de leden, elk in het bijzonder, hun plaats in het lichaam aangewezen, zoals Hij heeft gewild. 19 Indien zij alle één lid vormden, waar bleef het lichaam? 20 Maar nu zijn er wel vele leden, doch slechts één lichaam. 21 En het oog kan niet zeggen tot de hand: ik heb u niet nodig, of ook het hoofd tot de voeten: ik heb u niet nodig. 22 Ja, veeleer zijn die leden van het lichaam, welke het zwakst schijnen, noodzakelijk, 23 en juist die delen van het lichaam, welke wij minder in ere houden, bekleden wij meer eervol, en onze minder edele leden worden met groter eer behandeld, 24 doch onze edele leden hebben dat niet nodig. God heeft evenwel het lichaam zó samengesteld, dat Hij meer eer gaf aan hetgeen misdeeld was, 25 opdat er geen verdeeldheid in het lichaam zou zijn, maar de leden gelijkelijk voor elkander zouden zorgen. 26 Als één lid lijdt, lijden alle leden mede, als één lid eer ontvangt, delen alle leden in de vreugde. 27 Gij nu zijt het lichaam van Christus en ieder voor zijn deel leden.

Samen mogen we dus één geheel vormen, door Zijn liefde! Dat gevoel mag ons een gevoel van veiligheid, van geborgenheid geven!

Dus ja, liefde is geborgenheid! Zijn liefde is de echte geborgenheid!