We mogen niet langer zwijgen,
We mogen niet langer doen of we niets weten,
We mogen niet langer denken: ze doen het toch wel al ben ik er op tegen!
We mogen niet langer onze ogen en oren dichtdrukken!

We moeten onze mond open doen voor al die kinderen die dat nooit zullen kunnen doen!
Een schepseltje heel klein maar ook heel bijzonder, gevormd door de Vader in de moederschoot!
Een schepseltje zonder eigen keuze waar wij verantwoordelijk voor zijn!

Nee niet langer zwijgen!

Mijn vraag die reist: Hoe kan je in godsnaam nog in een god geloven als je al deze gruweldaden herdenkt, of zelfs hebt meegemaakt?
Een helder denkend mens heeft dan toch zoiets van: waarom verspil ik in hemelsnaam mijn energie in in iets wat "misschien ergens" in de lucht hangt?
Ik blijf me altijd verbazen over de kracht van het geloof van veele christenen, waar halen jullie dat toch vandaan?

En dan euthanasie en abortus......
Jullie denken in dat opzicht enkel aan jullie zelf! Maar denk eens aan degene die die abortus laat plegen, waarom doet zij het, wat is haar achtergrond? Denk je nou echt dat als een vrouw abortus laat plegen, omdat het kind nauwelijks levensvatbaar is, of de moeder is verkracht, óf je bent nog een tiener en wil het nog niet (vink zelf een mindere rede) dat zonder gevoel en rede doet? Of de persoon die écht niet meer verder wil en kán omdat hij gesloopt word door een vreselijke ziekte een ziekte die niet meer over gaat, maar wat nog wel een maandenlange weg van ondragelijk lijden kan zijn? Als het écht zo is dat jullie god deze dingen verbied en de mensen maar laat leiden? Ondanks de gegronde redenen van de ouders of degene die zijn leven wil beëindigen? Dan vind ik het géén god van liefde..........

Deze 2 zaken worden ook niet zomaar gedaan.... Je gaat niet naar de huisarts en krijgt een verwijsbriefje voor de abortus kliniek, daar gaan eert hele gesprekken (al dan niet met psycholoog)aan vooraf. Dit geld ook voor euthanasie.
Gelukkig zijn wij niet zo'n gelovig land dat kerk en politiek hand in hand gaan en dat dit ooit een wet gaat worden. Wand je kan niet iets aan mensen opdringen wat in een boek staat waar mensen niet in geloven. Dit moet ten alle tijden gescheiden blijven!

Het is buitengewoon pijnlijk te zien hoe weinig oog er voor de positie van de vrouw is in het denken over abortus, in het bijzonder bij de meeste zgn. anti-abortus groepen. In navolging van veel vrouwen pleitte de Duitse theoloog Eugen Drewermann er eens in een interview voor dit probleem in de eerste plaats te bekijken vanuit het standpunt van de vrouw en niet abstract vanuit het standpunt van het ongeboren, embryonale kind. Hoeveel levens zijn immers niet al vanaf het eerste moment beladen en kapot gemaakt doordat ze niet gewenst waren. Met alle, ook maatschappelijke, gevolgen van dien. Drastisch gezegd vindt Drewermann dat een kind alleen kan leven als de moeder ermee kan leven. Hij ontzegt dan ook de kerk het recht vrouwen schuldig te verklaren die na veel pijn en moeite besluiten tot een abortus, onafhankelijk van de vraag met welke conflicten en angsten zij te maken hebben. Legalisering van abortus, schreef Maria de Groot lang geleden, is een belangrijke stap op de weg van de vrijwording van vrouwen.
Mag dat nu allemaal van God? Zoals geen enkele vrouw enige vreugde aan een abortus zal beleven, zal God dat ook niet. Of God deze vrouwen zal veroordelen of in de steek laten? De gedachte alleen al vind ik van God los, want dat kunnen wij niet weten. Dat weet alleen God zelf.

Waar haalt die Dorenbos het lef vandaan om Auschwitz en de Holocaust te vergelijken met abortus. Wat JB schreef; 'de gedachte alleen is al van God los". Wat is deze man een diep en diep triest voorbeeld van een christen. Dat het EFT dit soort artikelen of hun website plaatst!

Legalisatie van abortus mag nooit en te nimmer een optie zijn in mijn ogen JB! Dan zou je er dus achter staan dat er gemoord mag worden! Moet je nagaan dat er iemand die door jou heel geliefd is vermoord zou worden, dat doet ontzettend veel pijn! En als dan iedereen zou zeggen: Oh maak je niet druk want moord is nu eenmaal toegestaan! Dat is in feite wat wij keer op keer zouden zeggen tegen God bij een abortus! Want dat kleine kindje, niet gewenst, niet op gerekend, gehandicapt of wat dan ook, is zo ontzettend geliefd door de Vader! Hij houdt zo ontzettend veel van dat kindje, en wij zeggen: Vader maak u niet druk, wij vinden het goed! Er zijn altijd andere oplossingen voor een kindje die door vader/moeder niet gewenst is, er zijn zoveel ouders waar dat kindje wel gewenst zou zijn, die er alle liefde aan willen geven die ze in hun hart hebben!

Sijtske jij haalt hier de euthanasie bij aan maar ook dat is moord! Tot aan het laatste moment hoort ieder leven aan God toe, daar hebben wij met de handen af te blijven! Het wordt zo vaak als een gemakkelijke oplossing voor iemand gezien terwijl dat het helemaal niet is! Het doet God enorm veel pijn als wij zo tegenover het leven staan, we gaan het zien als iets niet waardevols! In mijn omgeving heb ik een aantal jaren terug meegemaakt dat de familie om euthanasie had gevraagd van een nog jonge vrouw (begin 50) dit omdat de artsen haar nog een maand gaven en daar was de familie van geschrokken! Waarom? Omdat het vlak voor de feestdagen dan was en ze niet van die dagen dan konden genieten! Hoezo egoïstisch? Nog een voorbeeld hoe mensen over het leven denken: Mijn vader is dementerend, en de hulp vroeg of het niet eens tijd werd dat we over euthanasie na gingen denken omdat het de maatschappij teveel zou gaan kosten! (die hulp heb ik de deur uitgezet en ze komt er ook niet meer in! (wil trouwens niet zeggen dat ik het haar niet vergeven heb want deze vrouw is in een omgeving opgegroeid waar God niet gekend werd/word helaas, en hoewel ik daar gesprekken met haar over gehad heb heeft ze haar hart helaas niet open gezet)

Iedere manier van levensbeëindiging, of dat nu abortus of euthanasie is is moord! We mogen niet met onze handen aan het leven komen! Het is geen stap naar de vrijwording van vrouwen maar het is een stap richting de dood!

Maar..... laat ik wel heel duidelijk zeggen dat ik niemand veroordeel die dit doet! Het oordeel is niet aan ons ten eerste en ten tweede heeft ook diegene ieder moment de kans om God oprecht in haar/zijn leven aan te nemen en dan vergeeft God deze persoon!

20 december 2006 overleed de Italiaan Piergiorgio Welby (60). Veertig jaar leed hij aan steeds erger wordende spierverlamming. In de laatste fase van zijn leven kon hij alleen nog maar zijn lippen en oogleden bewegen, kreeg hij zijn voedsel kunstmatig toegediend en werd hij in leven gehouden met beademingsapparatuur die hem steeds meer pijn bezorgde. Onder deze omstandigheden beschouwde Welby zijn leven als voltooid en vroeg hij bij volle verstand zelf om stervenshulp. Onder druk van de Rooms-Katholieke Kerk werd hem dit geweigerd. Welby's wil te sterven werd echter wel ingewilligd door de arts Mario Riccio, een anesthesist, die daarmee vervolging door justitie riskeert.
Toen Welby overleden was weigerde diezelfde roomse kerk vervolgens zijn uitvaart te verzorgen ondanks uitdrukkelijk verzoek van Welby's nabestaanden.
Van een kerk mag je in mijn opvatting verwachten dat die zich het lot aantrekt van mensen die het moeilijk hebben en naast hen gaat staan. Zo niet de Rooms-Katholieke Kerk. Ze liet Piergiorgio Welby in zijn laatste levensfase (bijna letterlijk) stikken. Vervolgens liet ze zijn in rouw gedompelde familie in de kou staan.
Als iemands lichaam een huis is geworden waar hij of zij niet langer in kan of wil wonen lijkt het mij niet meer dan redelijk en billijk een verzoek van de betreffende persoon zelf om stervenshulp in te willigen. Een kerk die zoiets categorisch afwijst vind ik onverdraagzaam. Een kerk die vervolgens zo iemands uitvaart weigert te verzorgen vind ik ook nog eens onmenselijk.
Lang leve dokter Mario Riccio die zich van deze kerk niets aantrok en het enige juiste deed wat op dat moment uit menselijk oogpunt wenselijk was: Piergiorgio Welby helpen met zijn laatste wens.


.......ik wil maar zeggen Diana...

Groet,
JB

Wat ik maar zeggen wil JB.........

Ook in de Bijbel vind je een verhaal van 'ondragelijk' lijden! Als je het boek Job leest (ja sorry Sijstkse daar is het verhaal van Job weer) dan zie je daar een man voor je die werkelijk alles wat hem lief was ontnomen was, zijn gezin, zijn hele vermogen maar ook zijn gezondheid! Die man zal het ontzettend zwaar hebben gehad! Zijn vrouw gaf hem een advies in Job 2:

8 Job pakte een potscherf om zich te krabben, terwijl hij in het stof en het vuil zat. 9 Zijn vrouw zei tegen hem: ‘Waarom blijf je zo onberispelijk? Vervloek God toch en sterf.’ 10 Maar Job zei tegen haar: ‘Je woorden zijn de woorden van een dwaas. Al het goede aanvaarden we van God, zouden we dan het kwade niet aanvaarden?’ Ondanks alles zondigde Job niet en sprak hij geen onvertogen woord.

In alles bleef hij vertrouwen houden. Denk je dat hij op dat moment uitzicht zag in alles waar hij door heen ging? Denk je echt dat hij op dat moment als wist hoe zijn leven verder zou gaan? Nee dat denk ik niet, maar hij wist dat God hem niet los zou laten! En daarom bleef hij volharden in zijn geloof in God! En God heeft hem daarvoor beloond! God wist wat satan Job allemaal aandeed maar God bleef Zijn kind vasthouden! Nee Job gaf geen gehoor aan de raad van zijn vrouw om zijn leven maar te beëindigen! Hij gaf gehoor aan de wens van God om te blijven leven ondanks al zijn moeilijke omstandigheden! Het mag ons ook laten zien, dit verhaal van Job, dat ons leven nooit als uitzichtloos mag worden gezien, je weet never nooit of er een verandering zal gaan ontstaan! Want wat bij ons mensen onmogelijk is is immers mogelijk bij God?

Ook kan die laatste fase van iemands leven kan heel veel betekenen. Zowel voor de persoon zelf als voor de familie/vrienden er om heen. Een periode van voorbereiden van (tijdelijk)afscheid, die laatste kostbare momenten waarop nog zoveel uitgesproken kan worden, opgeruimd kan worden!

Nee sorry JB en Sijtske ik blijf erbij dat we van ieder leven af te blijven hebben of dat nou aan dat prille begin is of aan het eind van een lange strijd. Wij mogen niet de macht nemen om te beslissen over leven en dood, wij mogen volledig vertrouwen om Zijn beschermende hand om ons heen in alle moeite die je tegen kan komen in je leven!

Liefs en Gods zegen,
Diana

Sorry Diana, Je bent vast een heel tof mens, ik ken je niet, maar ik vind jou gedachtes erg schrikbarend!!!!
Wat ik al eens ergens zij: veel christenen denken niet meer zelf na maar laten alles over aan god. Lekker makkelijk!
En die zin: "ik veroordeel niet, dat laat ik aan god over" word ik een beetje verdrietig van. Zeg gewoon wat je vind van die mensen, heb een menig.... Ben jij nu ook zo harteloos? Nee toch? Diep in je hard heb je der wel een menig over maar durf je die niet goed te uiten.......

JB dat zijn mooie verhalen die jij aandraagt, goeie voorbeelden, ik had het niet mooier kunnen zeggen.

Ow ja... 'al die moeite die ik tegen kan komen' kwam/komt door god hij is degene geweest die mijn leven in eerste instantie heeft verkloot. Eigenlijk geloof ik niet in hem, ik geloof niet in "hogere machten" maar je zou het bijna wel gaan doen om lekker te kunnen schoppen!

“Werp uw bekommernis op de HERE, Hij zal voor u zorgen” (Psalm 55:23).

Dit is wat Diana bedoelt mijn beste Sijtske, jezelf durven toevertrouwen aan Jezus Christus en al het andere durven loslaten of het nu woede, verdriet, pijn, wrok, haat, bitterheid is of iets anders.
Nog iets anders wat Diana bedoelt en ik ook, is dat je 1 wordt met Jezus, net zoals jij 1 bent met waar jij in gelooft.

Zelf kom ik ook dingen tegen waar ik 1 mee ben geworden door de jaren heen en dat is o.a. woede, haat, wrok, bitterheid, minderwaardigheid, enz.,.......
Ieder mens heeft hier last van, maar het is wel zaak om ermee af te rekenen.......daarom dat Jezus zich voor mij en jou liet kruisigen, ja ook hiervoor, want Hij zag en ziet onze gestruggles met de dagelijkse dingen.

Is het gemakkelijk??
Nou.....ECHT NIET!!! Maar ik zie en merk wel doordat ik wil loslaten en Zijn Hulp erbij nodig heb, want zelf kan ik het niet, dat ik anders ga reageren......soms heb ik het zelf niet eens door dat ik al verander.......

Ik heb altijd totale controle over mijn leven gehad en vaak nog steeds, maar ik wil van mijn pijn en verdriet, woede, minderwaardigheid e.d. af!!!

Nu bij jou uitgekomen Sijtske.......Jij zei dat je heks bent....heb jij je leven echt wel overgegeven aan Jezus??

Want je schrijft ook dat je niet in "hogere machten" gelooft, maar waarom schrijf je dan dat je heks bent??
Deze boze machten trekken je terug van alles wat maar met het bloed van Jezus, Zijn Offer, Zijn Werk e.d. te maken hebben.
Jouw boosheid heeft te maken met je identiteit waar jij in gelooft en ik herken dat hoor.

Ook dat schoppen tegen God en Zijn kinderen geeft al aan waar jij je mee ingelaten hebt en dat is precies het tegenovergestelde van Jezus Zijn Karakter.

Ook je eigen verantwoordelijkheid nemen over je eigen leven hoort daarbij, want je geeft steeds af op situatie`s en mensen.
Maar kijk nu eens naar jezelf, wat zie je dan???

Ik herken heel veel frustratie`s en angsten van jou bij mezelf.
NEEEJJJ.....ik wil je niet veroordelen...ik schrijf dit net zo goed voor mijzelf als naar jou toe.....want waarschijnlijk heb jij dat nooit meegekregen van huis uit en dat is helemaal niet erg, als je er maar wat mee doet.

En er echt mee wil afrekenen, en dat is een keus die JIJ kunt maken, tenminste als je dat zelf wilt.
Niemand anders kan dat voor je doen........

Denk er nu echt over na......dus nu even niet te snel antwoorden......wat JIJ echt wilt??

Ik wil het hier verder maar bij laten.

Groet,
JB

Ik word er best wel moe van als er word gevraagd of ik mijn leven écht wel overgegeven heb aan jezus.....

JA!!!!!!!!!!!!!!!

1 keer op mijn 16de en toen heb ik alles gegeven, dat verhaal ken je inmiddels. En een klein maantje geleden heb ik het ook geprobeerd, ik heb gejankt, gehuild, gesmeekt, geschreeuwd. ik heb dagelijks gebeden en weer een begin gemaakt met het geloof 2 maanden lang, net een maandje gestopt.
Totdat ik te horen kreeg dat mijn leer werk traject waar ik werkte niet meer met mij verder wilde en vervolgens mijn vriendje het uitmaakte....... Nou dan word je WEER kwaad!

Jij moet je maar eens even goed inlezen in wat de definitie van een 'heks' is. Als heks HOEF je niet te geloven in "hogere machten" iedere heks heeft zo haar eigen invulling van het "heks zijn" en in mijn geval houd dat in dat ik alleen geloof in alles wat ik zie, ruik, hoor voel en proef met mijn zintuigen. Ik heb respect voor mens, dier en natuur maar ik geloof niet in "hogere machten"
Je hebt heksen die dat wel doen, die geloven in een god en godin, anderen, geloven niet in goden, maar in geesten, anderen zijn Boeddhist en sommige weiden zich alleen maar aan kruiden. Je mag het helemaal zélf invullen als je de "wet van 3 en de wicca rede" daarbij in je achterhoofd houd ist goed.
Waar heksen absoluut NIET in geloven is "kwaad" heksen aanbidden geen satan, voeren ook geen bezweringen uit naar mensen of dieren en vervloeken niemand. Er bestaan ook geen 'witte en zwarte' heksen, beweerd iemand die toch vervloekt en bezweert een heks te zijn dan, weet ook zij niet de definitie van heks. Wij geloven alleen in het goede van de mens en willen niemand expres kwaad doen!!!!

Houdt de wet van drie in ere,
Driemaal zullen Uw daden wederkeren.
Leer deze Wet, en leer hem goed,
dat wat je zaait, je ook oogsten moet.

Zelfs jij als christen kan het niet oneens zijn met wat hier staat. Alle heksen hebben deze zin als leidraad in hun leven. Als je goed nadenkt over wat hier staat, kun je gewoon je ding doen zónder dat je wat "verkeerd" doet. Trouwens, dat woord kennen wij heksen helemaal niet!
Dus, lees jezelf eerst eens goed in voordat je dingen gat vertellen over heksen die helemaal niet waar zijn.

En dan lees ik verder en dan word ik me toch GRUWELIJK KWAAD!!!!!!!!!!
hoe DURF jij mijn opvoeding te veroordelen????? Nee, ik heb het geloof niet meegekregen, maar WEL RESPECT hebben voor anderen, al laat ik dat hier niet blijken. Maar als ik zulke reacties lees en zelf meemaak en voel is dat begrijpelijk.
Respect zit em in kleine dingen en ik respecteer jullie, als mens ( en ook wel als christen, maar jullie zijn wat extremer) maar niet jullie manier van reageren.

En als ik naar mezelf kijk zie ik een mooie vrouw, die nu écht weet wat ze wil, met beide benen op de grond staat en zich door niks en niemand meer laat omlullen!
Mijn hele leven beslis ik alles al zelf, alles wat ik bereikt heb heb ik ZELF gedaan en ja, ik heb ook de dingen ZELF week gesloopt!
Maar alles doe ik ZELF en ik ben er trots op dat ik zó ver ben gekomen ondanks alles wat er op mijn pad kwam. Mijn kracht komt uit mijn eigen energie, misschien wel gewoon het oerinstinct....?

En waar moet ik mee afrekenen? Ik geloof niet in "hogere machten" (nee ook niet om ertegenaan te kunnen schoppen, dat was ook flauw van mij, mijn excuus)geen goeie en geen slechte.
Ik laat me niet meer verlijden, misleiden tot iet wat "misschien" bestaat.
Hierbij zeg ik ook dat ik nu écht alleen maar reageer als er echt wat te reageren valt en niet meer om te schoppen, wand dat toont geen respect. Misscien kom ik wel helemaal niet meer terug wand ik ben alleen maar gefrustreerd als ik hier ben. En ik ben hier dus ook voor een flauwe rede dus eigenlijk heb ik geen rede om hier te zijn......

Dit weet ik al heel lang maar iedere keer trap ik er weer in! ik blijf op het pad wat ik nu ga, ik voel me goed op dit pad en mijn gevoel zegt dat, als ik dit volg, ik goed terecht kom. Op dezze weg kan ik mezelf zijn en doen wat IK wil zonder nat doe hoeven denken of het wel "mag" van een of andere "hogere macht" Ik volg namelijk mijn HART en die lijd mij naar deze weg.

TNX!
excuus voor het oproerkraaien
en
Blesed be!

Sijtske

Sorry meid,
jij praat alleen maar over dat ik je veroordeel en als het ware ook afwijs, wat overigen helemaal niet waar is.
En dan wordt je boos meid is helemaal nergens voor nodig, want boosheid vernietigd je van binnen.
Sterker nog je....je houdt mensen juist daardoor op afstand....en ik kan het weten, want ik doe het ook.....hahahaha......heel veel herkenning, maar daardoor kun je God niet de schuld geven van jou keuzes, net zo min als ik Hem de schuld kan geven van mijn keuzes.

Jij zegt dat je Jezus aangenomen hebt, maar ook met hekserij bezig bent.
Dus jij wilt Licht met duisternis laten samengaan in je leven...ik kan je nu al zeggen dat DAT niet werkt meid.

Daarom stuiter je ook zo en wordt je snel boos, want Jezus treekt Zich terug waar jij de ander voor laat gaan in je leven.
Dus maak een duidelijke keus of de een of de ander......maar alles heeft consequentie`s goed of kwaadschiks.
Op dit moment ben je een speelbal van je gevoelens waar satan maar al te graag mee speelt.
En dat doet hij hoor......want hij weet precies waar jouw zwakke plekken zitten en maakt daar "dankbaar" gebruik van.
Als hij jou maar steeds in jouw boosheid kan houden ben jij nergens bereikbaar en ook niet te gebruiken voor God voor.
Lijkt wel of ik tegen mezelf praat......hahahahaha......wat een humor.
Wat wij nodig hebben is de liefde van God om anderen te vergeven, zelfvergeven, die alle angsten uit ons leven verdrijft meid.
De liefde die ons doet geloven dat Hij het beste met ons voor heeft en wil geven.
De overtuiging dat we geaccepteerd, geliefd, gekend zijn door Papa, onze Hemelse Vader.

Het is steeds deze uitnodiging van Jezus:
`Kom bij Mij, kom bij Mij, geef je over aan Mij.`

Je begrijpt het nog niet helemaal, Ik deed niet aan wicca én christen, de laatste keer (mijn eerste keer, op mijn 16de wisst ik nog niet wat wicca was, nooit van gehoord) heb ik mijn pentagram afgedaan, dat hinderde dan, dacht ik.
En nog ff een misverstand uit de wereld helpen: wicca en hekserij zijn géén "duistere dingen". Jullie vinden dat duister en van satan. Als je dat nu ook zo brengt naar andere mensen (en dat geld voor alle andere geloven) zul je minder weerstand krijgen van mensen. Wand het komt dan echt over als een veroordeling.

Het is een strijd die tussen je oren zit, eigenlijk een strijd met mezelf en niet met 1 of andere "kwade macht".
Het spijt me ook dat ik zeg dat je me veroordeeld, dat is het niet echt, maar ik heb wél vaak dat je dingen zegt waar je maar half van weet waar je over praat.
Lees je b.v is in in wicca en hekserij, dan zul je zien dat het niet "duister" is maar met heel veel liefde.
Ik kan begrijpen dat jullie als christenen niet eens zijn met hekserij, maar jullie weten er te weinig van en daarom is er angst.

Ik ben ook wel boos, op heel veel dingen en vooral op mezelf, maar daar werk ik aan, ik ben al steeds meer vriendjes met mezelf, met mijn binnenkant, de buitenkant was altijd al goed! :-)
Het moet anders wat betreft het uitlaten van mijn boosheid, ik ventileer dat hier en dat is niet de bedoeling. Ik beledig mensen en dat toont geen respect.

En de enige die hier veroordeeld ben ik, dus ik moet echt ophouden en naar mezelf kijken!

Blesed Be
Sijtske

Beste Sijtske.Ik lees niet zo vaak deze site maar wil toch even op jou mailsreageren
Mijn hart huilt als ik lees dat jij het geloof hebt (probeert) los gelaten , maar toch kan ik jou enigzins begrijpen.Toch hoop ik dat God zelf jou weer terugtrekt naar zijn hart zoals Hij ons ook heeft terug getrokken. God laat niemand los alleen laten wijzelf vaak Hem los. Als ik jou mails lees begrijp ik dat jij teleurgesteld bent in Hem mede vanwege het verlies van jou werktraject en jou vriend. Ik weet niet bij welke kerk /gemeenschap jij hebt gezeten en wil daar ook niet over oordelen,maar ik weet wel dat er vele dwaalleringen zijn die ons een verkeerd beeld van God geven.Zo kunnen we erg teleurgesteld worden als God ons niet zegent zoals die dwaalleraars ons wel doen voorspiegelen en welke zegeningen(?????) ze zelf ook reeds hebben ontvangen.
Vaak worden gelovigen een gezegend leven voorspeld als ze er maar in blijven geloven.Maar de bijbel spreekt niet alleen maar over zegeningen maar misschien nog wel meer over strijd en moeite en vervolgingen. Waarom is deze moeite er. Omdat de strijd niet tegen ons is maar tegen Jezus die door de Heilige Geest in ons is. Jij gelooft niet echt in een hogere macht,maar die is er wel degelijk.(Jezus tegen Satan). Beste Sijtske,deze strijd moet je echt niet laconiek in zijn want hij gaat om jou ziel.eeuwig dood of eeuwig leven. Sorry maar ik kan dit niet lichter omschrijven want dan zou het een leugen zijn en dit is ook niet om te oordelen want wij hebben er allemaal tegen wil en dank dagelijks mee te maken.

Het punt is dat het over eeuwig leven (dat is de grootste zegen)gaat en niet om zegeningen in dit leven al zullen we die ook wel ontvangen. Wij hebben als ware een testament die pas geldig is bij onze dood. Onze grootste vreugde is dat wij dit mogen weten. Pijn moeite en ziektes kunnen wij Christenen net zo goed mee maken als ieder ander. Er zijn al zoveel mensen teleurgesteld in Jezus omdat ze ziek blijven of andere moeites hebben,terwijl dit een verkeerd beeld van God is. Natuurlijk wil God ons ook beter maken en natuurlijk gebeurt dit vaak, maar het grootste wonder blijft onze redding van de dood.Voor dit leven wil God ons de innerlijke kracht geven om Satan te weerstaan zodat hij ons niet kan kwellen en wij steeds meer geloof in Jezus krijgen en daardoor steeds meer in Zijn liefde groeien. Geloof het van Hem en niet van mensen want dan zal je teleurgesteld worden,tenzij Jezus deze mensen op jou pad heeft gestuurd,want Hij wil wel door ons heen werken.
Wij leven eigenlijk in dit leven in bezet gebied,maar wij mogen wel weten dat wij geestelijk reeds zijn overgeplaatst naar Gods koningkrijk en dat Hij ons wil beschermen.
Als wij ons overgeven aan God als onze meester dan gaat Hij ons dienen (tegenovergesteld aan de wereld waar de meester een heerser is). Al onze zorgen mogen wij op zijn schouder leggen en Hij (niet mensen) zal ons innerlijke veranderen.dan mogen wij ook echt Zijn liefde ervaren en weten en voelen dat Hij ons niet in de steek laat. Wij mogen dan leven in genade en al onze zonden zijn vergeven en die zonden die we na onze bekering nog zeker zullen doen mogen we Hem om vergeving vragen (oneindig vaak) en Hij zal ons zeker vergeven.

Vele mails hier spreken misschien wel waarheid, maar waar het echt om draait is om God te kennen en Hem kennen zal je pas echte vrijheid geven en genezing (dus geen oordeel)brengen.
Elke redenering vervalt bij het kennen van onze lieve God.

Ik hoop en bid echt dat je de ware Jezus weer gaat zoeken en ontmoeten,want als je die eenmaal echt hebt ontmoet ga je Hem echt niet meer loslaten. Dan zal hij jou leiden naar wie je echt bent en weet je dat je altijd jezelf bij Hem kan zijn zoals je bent. Hij verlangt echt niet dat je anders gaat voordoen dan je nu bent, Hij wil je alleen maar vullen met Zijn Geest zodat je vanzelf veranderd naar Zijn (volmaakt) beeld. Daarom vindt ik het ook zo jammer dat je zelf hebt geprobeerd om te veranderen want dat lukt nl. niemand. Hij wil jou zonder dwang en in liefde leiden door Zijn geest.
Als je echt naar liefde verlangt zou je kunnen opzien naar Jezus die onvoorwaardelijk voor ons aan het kruis ging. Deze liefde wil Hij met jou delen,zodat jij daar ook in mag groeien en ook nog eens het eeuwige leven mag ontvangen.

Dit is onze vreugde die ik ook jou toewens

Deze verhalen heb ik zó vaak gehoord (bijna letterlijk), vroeger in de gemeente en hier op de site. Veel van hetzelfde en niet vanuit het hard maar vanuit de bijbel en vanuit gewoon klakkeloos overnemen van anderen. Dit komt niet aardig over, maar het is zoals ik het opmerk, voel en zie.
Ik ben er niet gevoellig voor. Het gaat echt om mijn eigen gevoel nu en wat mijn hart mij ingeeft.

Ik vind het jammer dat Ron niet meer reageert, met hem was ik dit gesprek begonnen. Ben je der nog Ron?
Ik zal vanaf nu normaler zijn :-)

Hahahahaaha.....Sijtske, ja ik ben er nog, soms is het goed even afstand te nemen......
Ik ben niet bang voor jou boosheid, ik worstel er zelf ook nog mee.....en van Marten weet ik wel zkrs dat het uit zijn hart komt....
Het is alleen of je het kunt pakken voor jezelf.
En als ik jou was, en ik spreek uit ervaring, zou ik vriendjes e.d. eerst maar niet aan beginnen.
Want het heeft mij ook giga afgeleidt en misleidt van waar God in mijn leven mee bezig is.
Daarin ben ik ook giga op mijn bek gegaan.
Maar ok....wat geweest is is geweest......

Marten schrijft en doet ook wat hij zegt, dus daarom dit laatste gedeelte uit zijn bericht:
`Vele mails hier spreken misschien wel waarheid, maar waar het echt om draait is om God te kennen en Hem kennen zal je pas echte vrijheid geven en genezing (dus geen oordeel)brengen.
Elke redenering vervalt bij het kennen van onze lieve God.`



`Ik hoop en bid echt dat je de ware Jezus weer gaat zoeken en ontmoeten,want als je die eenmaal echt hebt ontmoet ga je Hem echt niet meer loslaten. Dan zal hij jou leiden naar wie je echt bent en weet je dat je altijd jezelf bij Hem kan zijn zoals je bent. Hij verlangt echt niet dat je anders gaat voordoen dan je nu bent, Hij wil je alleen maar vullen met Zijn Geest zodat je vanzelf veranderd naar Zijn (volmaakt) beeld. Daarom vindt ik het ook zo jammer dat je zelf hebt geprobeerd om te veranderen want dat lukt nl. niemand. Hij wil jou zonder dwang en in liefde leiden door Zijn geest.
Als je echt naar liefde verlangt zou je kunnen opzien naar Jezus die onvoorwaardelijk voor ons aan het kruis ging. Deze liefde wil Hij met jou delen,zodat jij daar ook in mag groeien en ook nog eens het eeuwige leven mag ontvangen.`

`Dit is onze vreugde die ik ook jou toewens`

Bless you!!

@ Sijtske,

Ja, daar ben ik weer :) Door een vervelende periode van griep en "hangerig" zijn is het reageren op deze site er een beetje bij gebleven, maar nu net even een rustig ogenblik gevonden om te reageren.

Ik las dat de jongens ook niet meer bij je komen...?
Toch meen ik me te herinneren dat deze vriendschap voor eeuwig zou zijn...? Helaas.

Ik weet dat je ten diepste Jezus zoekt en dat je zoekt naar een intense ervaring met Koning Jezus.
En dat Hij dit wil doen is een zekerheid.

Maar ik wil je blijven motiveren om contact te zoeken met mensen in jouw stad. Nu ken ik persoonlijk mensen in jouw stad die de Here Jezus met een oprecht gemoed volgen en waarvan ik weet dat zij jou met liefde willen laten zien en horen wat de oprechte liefde van Jezus is. Een oprechte liefde ontdaan van alle vroom gezeik en gezeur maar puur en oprecht.

Je geeft het maar aan bij mij en ik regel het voor je.

Wouter

@ Sijtske,


Als ik jou reacties lees is het heel begrijpelijk om boos te zijn en een logische reactie om te zeggen dat dit een pokke wereld is met ellende.

Maar wat ik ook lees is dat je ooit een keuze hebt gemaakt en dat je, je over gaf. Dat is geweldig!!
Je mag weten ondanks alle ellende, struikelingen etc. dat je een geliefd kind ben van God.

Graag zou ik je ook willen zeggen Dat God niet de gene is die al jou en mij ellende veroorzaakt.
Maar dat zou je moeten weten. De satan is er op uit om de kinderen van God tegen God op te zetten door verleidingen en verkeerde beslissingen te plaatsen, zodat we boos worden.

Daar moeten we ons niet aan toe geven.
God de Vader Baalt en is steeds aan het strijden voor jou en mij ook al merken er soms niks van. Daarom zegt Gods Woord ook dat God geen gedachte heeft van onheil over jou maar juist een gedachte van vrede. Dus God wil dat je gelukkig bent en satan het tegen overgestelde.

En daarom wil ik je bemoedigen dat God de Vader Jezus gaf speciaal ook voor jou zodat je keer op keer naar Hem toe kan om je zorgen, frustraties, boos en blijdschap bij hem te brengen.

Heel veel zegen en succes met je zoektocht.
En natuurlijk Gods vrede over je leven.

Groeten Raymond

Mijn stiefmoeder heeft en ziekte en is ook lid van de patiënten vereniging. Vandaag ging ze kijken bij "De Heksenhoeve" in Appelscha. Nu, dit is een plek waar ik al 10 jaar heen wil maar wat er nooit van kwam omdat het te ver weg is voor mij.
Mijn stiefmoeder vroeg of ik meeging en ik was door het dollen! Zij wist niet dat er al heel lang heen wilde en nu vroeg ze me mee, ik heb nooit in toeval gelooft.....

Nu eindelijk op de plek geweest waar ik al zo lang heen wilde en ik voelde RUST! Dit was de plek waar ik hoorde. En heks Margarita straalde een vertrouwen uit die ik nog bij niks of niemand nog gevoeld heb.
Nu moet je natuur mensen niet vereren, maar ik was stiekum toch wel nerveus dat ik een heks ging ontmoeten, wand dat is wat ik ook al zo lang wil.

Nogmaals: Ik geloof niet in "hogere machten" dus geloof ik ook niet dat het satan is die de boel tegenhoud. Het gaat om het gevoel vanuit mijzelf! Als ik terugkijk op mijn leven dan was ik al heks als klein meisje, ik was 6 toen ik snachts ontsnapte met een zak waxinelichtjes tijdens volle maan om ze vervolgens in een kring te zetten, aan te steken en er middenin gaan zitten. Zomaar, vanuit mezelf! Ik wist niks van heksen, de maan en kringen (al dan niet met waxinelichtjes), ik deed dit omdat ik vond, nee vóelde, vanuit mijn onderbewuste, dat ik dat moest doen.
Mijn moeder vond mij midden in de nacht, in de achtertuin, in een grote kring vaan kaarsen, ik was in slaap gevallen en ik had er, volgens mijn moeder, nog nooit zo rustig (bedenk dat ik een ernstige vorm van ADHD heb)bij gelegen. Het was hoog zomer dus het enige wat ze heeft gedaan is een dekentje gepakt en mij laten liggen. Dus vertel mij nu eens wat hier "verkeerd" aan is, dat een kind dit bedenkt en er RUST bij vind,wat haar door niemand verteld is. Wat is er slecht aan RUST vinden, wat is er verkeerd aan je gelukkig voelen, op wat voor manier dan ook...? Ik wil dat nu wel eens weten.....
Zo zijn er door mijn hele leven heen veel tekenen dat het heksenpad voor mij het juiste pad is. Ik was zoekende, heb een uitstapje gemaakt naar het christendom, maar daar voelde ik alleen maar negativiteit, ik BEN heks en ik ga nu ook niet meer van MIJN pad af!!!!!
En nogmaals: "hogere machten" bestaan voor mij niet dus het is geen satan die mij tegenhoud. Mijn gevoel is mijn Lijdraad, mijn Leeraar en mijn Meester, ik ben erachter gekomen dat ik meer naar mezelf moet luisteren om dat goeie gevoel vast te houden en niet meer moet luisteren naar wat ánderen zeggen! Adviezen neem ik aan, maar zolang het niet goed voelt doe ik er niks mee! Ik vertrouw alleen nog maar op mezelf! Wand IK alleen ben degene die mijn leven leid, niet mijn moeder, buurman of een "hogere macht"

Twijfel is er niet meer, ik weet nu wat mijn pad is en wat ik wil. Het was zoeken en ik ben voor mij paden ingeslagen die niet de juiste waren (en dat was niet alleen het christendom) ik ben doodlopende paadjes ingegaan en paden die maar oneindig leken, maar nu heb ik em!!!!!

Hopelijk blijven jullie ook vasthouden aan het pad wat jullie gaan, je bent het ingeslagen en het voelde goed, jullie leidraad, meester en lijder is jezus en dat is goed! De keuze die je hebt gemaakt is de juiste geweest!
Maar mijn keuze is óók de juiste keuze,voor mij het zal nooit jullie keuze zijn en dat hoeft ook niet, maar daarom is hij niet "verkeerd".

Vandaag is de dag dat ik weet wie ik wil zijn en ik ga er alles aan doen om dat ook te worden! En niets en niemand houd mij meer af van mijn pad!!!

Blijf op je pad en laat je er niet van af houden door anderen, wat JIJ doet en geloofd is goed!

En onthoud: Je kan nooit iets "verkeerd" doen als je niet weet hoe het moet, je kan dingen wel Anders doen......

Blesed Be!
Sijtske
Artemis