Wat voed jij?

Voed je angst en je geloof zal verhongeren.
Voed je geloof en je angst zal verhongeren!

Heel helder mogen we in de Bijbel lezen dat God heerst over alles en iedereen. Dus ook over jou en over wat er in jouw leven gebeurt. Dat is een punt wat bij veel mensen ontzettend veel vraagtekens oproept, want wat is er nou haast moeilijker te begrijpen dan dat God over alles macht heeft terwijl het soms lijkt of de rij van negatieve ervaringen maar niet ophoudt. Waarom lijkt het leven dan toch vaak zo moeilijk, en ja soms zelfs ondragelijk voor een aantal mensen?

Maar ik denk dat het belangrijk is om eerst eens na te gaan hoe je staat in die negatieve ervaringen van je leven. Sta jij daar bang en angstig in, voel je je ontzettend alleen staan en heb je het gevoel dat alle dreiging van het leven zich om jou heen sluit? Of sta jij daar met de kracht van Christus in? Sterk, wetend dat wat er ook gebeurt jij ervan op aan kunt dat de enige echte houvast, onze Redder Jezus Christus, naast je staat en daar waar nodig is je zal dragen en je never nooit los zal laten.

Sta je daar op die eerste manier, vol angst en onzekerheid dan zal het zijn zoals in die eerste zin die ik neerschreef: Je angst zal sterk gevoed worden maar je geloof zal dan ook werkelijk verhongeren. De angst zal er zeker voor zorgen dat je geloof steeds minder wordt. Want waar angst heerst komt het gevoel van de controle kwijt raken. En de controle vast willen houden over je hele leven is niet vol vertrouwen zijn. En niet vol vertrouwen zijn is niet geloven in wat God ons belooft namelijk dat Hij altijd bij ons zal zijn.

Misschien vraag jij je nu in je angst, in je wanhoop door alles wat je mee maakt wel af waarin je dan kunt zien dat God Zijn woord na komt, want vaak in de wanhoop van mensen wordt niet gezien waarin Gods kracht en grootheid zo duidelijk zichtbaar is. Maar misschien moeten we dan eens gaan kijken naar een heel bekend verhaal uit de Bijbel, de uittocht uit Egypte. Een gedeelte die zo heel duidelijk hoop en wanhoop laat zien, een gedeelte die zo goed het niet vertrouwen laat zien, een duidelijk voorbeeld in het groot die laat zien hoe het ook zo vaak in onze eigen levens aan toe gaat.

Exodus 13:
De doortocht door de Schelfzee
17 Toen Farao het volk had laten gaan, leidde God hen niet op de weg naar het land der Filistijnen, hoewel deze de naaste was; want God zeide: Het volk mocht eens berouw krijgen, wanneer zij in strijd gewikkeld werden, en naar Egypte terugkeren. 18 Daarom liet God het volk zwenken, de woestijnweg op naar de Schelfzee. Ten strijde toegerust trokken de Israëlieten op uit het land Egypte. 19 En Mozes nam het gebeente van Jozef mee, omdat deze de zonen van Israël plechtig had doen zweren: God zal zeker naar u omzien, dan zult gij mijn gebeente vanhier met u meevoeren. 20 Zo braken zij van Sukkot op en legerden zich in Etam, aan de rand der woestijn. 21 De HERE ging voor hen uit, des daags in een wolkkolom om hen te leiden op de weg, en des nachts in een vuurkolom om hun voor te lichten, zodat zij dag en nacht konden voortgaan. 22 Zonder ophouden bleef de wolkkolom des daags en de vuurkolom des nachts aan de spits van het volk.

Hier in dit gedeelte kunnen we al heel mooi lezen hoe God de controle over alles heeft, Hij weet precies wat het volk gaat denken, Hij weet precies hoe Hij Zijn volk moet leiden. En even later lezen we het bewijs van Gods wijsheid, van Gods alwetendheid, in Exodus 14:

9 De Egyptenaren nu, al de paarden en wagens van Farao, zijn ruiters en zijn legermacht, achtervolgden hen en haalden hen in, terwijl zij gelegerd waren aan de zee, bij Pi-Hachirot, tegenover Baäl-Sefon. 10 Toen Farao naderbij gekomen was, sloegen de Israëlieten hun ogen op, en zie, de Egyptenaren rukten achter hen aan. Toen werden de Israëlieten zeer bevreesd en schreeuwden tot de HERE, 11 en zij zeiden tot Mozes: Waren er soms geen graven in Egypte, dat gij ons hebt meegenomen om te sterven in de woestijn? Wat hebt gij ons aangedaan door ons uit Egypte te leiden? 12 Hebben wij u dit al niet gezegd in Egypte: laat ons met rust, en laten wij de Egyptenaren dienen. Want wij kunnen beter de Egyptenaren dienen dan in de woestijn sterven.

Heel duidelijk komt daar die angst naar voren, heel duidelijk is dan tegelijkertijd zichtbaar dat door die angst het vertrouwen op God, het geloof in Hem, totaal wegzakt! Vol geloof vertrokken uit Egypte naar alles wat ze gezien hadden en ineens door de dreiging die angst bij ze naar boven haalt is het geloof gezakt tot een dieptepunt. Ze zien de Egyptenaren steeds dichterbij komen, ja de angst die hun hart vult maakt hun zelfs boos! Zoals God al wist kregen ze spijt, ze waren dan liever in Egypte gebleven.

Maar God laat hen niet los! God laat heel duidelijk op dat moment zien dat Hij de touwtjes in handen heeft en niet het volk zelf en ook zeker niet de Egyptenaren.

Exodus 14:
13 Maar Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des HEREN zien, die Hij u heden bereiden zal; want de Egyptenaren, die gij heden gezien hebt, zult gij nimmermeer zien. 14 De HERE zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.
15 Toen zeide de HERE tot Mozes: Wat roept gij zo luid tot Mij? Zeg tot de Israëlieten, dat zij opbreken. 16 En gij, hef uw staf op en strek uw hand uit over de zee en splijt haar; dan zullen de Israëlieten midden door de zee kunnen gaan op het droge. 17 Maar zie, Ik zal het hart der Egyptenaren verharden, zodat zij hen achterna zullen trekken, en Ik zal Mij verheerlijken aan Farao en aan zijn gehele legermacht, aan zijn wagens en aan zijn ruiters. 18 En de Egyptenaren zullen weten, dat Ik de HERE ben, doordat Ik Mij verheerlijken zal aan Farao, aan zijn wagens en aan zijn ruiters.
19 Toen verliet de Engel Gods, die vóór het leger van Israël uitging, zijn plaats en ging achter hen aan; ook verliet de wolkkolom haar plaats aan hun spits en ging achter hen staan. 20 Zo kwam zij tussen het leger van de Egyptenaren en dat van de Israëlieten in, – en de wolk was duisternis, maar tegelijk verlichtte zij de nacht – zodat de een de ander niet kon naderen, de gehele nacht.
21 Toen strekte Mozes zijn hand uit over de zee en de HERE deed de zee de gehele nacht door een sterke oostenwind wegvloeien, maakte haar droog, en de wateren werden gespleten. 22 Zo gingen de Israëlieten in het midden der zee op het droge; terwijl rechts en links de wateren voor hen waren als een muur.
23 En de Egyptenaren vervolgden hen en kwamen achter hen aan – alle paarden van Farao, zijn wagens en zijn ruiters – midden in de zee. 24 Toen dan, in de morgenwake, schouwde de HERE in vuurkolom en wolk naar het leger der Egyptenaren en bracht het leger der Egyptenaren in verwarring. 25 Hij deed de wielen van hun wagens wegglijden en met moeite voortrijden, zodat de Egyptenaren zeiden: Laten wij vluchten voor de Israëlieten, want de HERE strijdt voor hen tegen Egypte.
26 Toen zeide de HERE tot Mozes: Strek uw hand uit over de zee, opdat de wateren terugvloeien over de Egyptenaren, over hun wagens en ruiters. 27 En Mozes strekte zijn hand uit over de zee en tegen het aanbreken van de morgen vloeide de zee terug in haar bedding, terwijl de Egyptenaren haar tegemoet vluchtten; zo dreef de HERE de Egyptenaren midden in de zee. 28 De wateren vloeiden terug en bedekten de wagens en de ruiters van de gehele legermacht van Farao, die hen in de zee achterna getrokken waren; er bleef van hen niet één over.
29 Maar de Israëlieten gingen op het droge midden door de zee en de wateren waren hun rechts en links als een muur. 30 Zo verloste de HERE op die dag de Israëlieten uit de macht der Egyptenaren. En Israël zag de Egyptenaren dood op de oever der zee liggen. 31 Toen zag Israël, welk een machtige daad de HERE tegen Egypte gedaan had; en het volk vreesde de HERE en zij geloofden in de HERE en in Mozes, zijn knecht.

Herken je er wat van van je eigen leven? Herken je de onmacht die soms zo in je hart kan gaan woekeren dat je geen uitweg meer ziet? Herken je die boosheid die mensen soms hebben richting God omdat hun leven anders loopt dan dat ze zelf voor ogen hadden. Herken je de angst om in het nauw gedreven te worden? Herken je dat mopperen van het volk?

Maar zie je ook Gods grootheid? Zie je ook hoe God op dat moment waarop Zijn volk geen uitkomst meer zag vol liefde voor Zijn volk zorgde? Ondanks al hun mopperen en hun boosheid liet God zien hoe genadig Hij was voor Zijn geliefde kinderen. Die liefde die Hij daar liet zien voor Zijn kinderen, die liefde heeft Hij nog steeds voor Zijn kinderen!

We hoeven dus niet langer angstig te zijn! We hoeven ons niet langer te laten leiden door angst maar we mogen in geloof op weg gaan in ons leven! Zal het dan niet meer mis gaan in ons leven? Komen we dan geen struikelblokken meer tegen? Ja zeker wel! Maar die struikelblokken worden anders, want je weet dat God jou daarin bij zal staan, Hij zal je om die struikelblokken heen leiden, Hij zal als je komt te struikelen er voor je zijn zodat je je niet bang hoeft te voelen. Steeds weer opnieuw zal Hij de leiding over jouw leven hebben!

Lees maar veel in Zijn Woord over de geweldige tekenen van trouw Hij daar laat zien, voed zo je geloof, laat het vanuit je hart, vanuit je denken heel duidelijk zijn voor jou dat je weet dat Hij er altijd voor je zal zijn wat er ook gebeurt! Dan voed je je geloof en je zult zien dat dan je angst gaat verdwijnen! En dan zal jouw leven opbloeien, ondanks alle moeite die je tegen zult komen, zul je gaan schitteren, je licht zal op de wereld rond gaan schijnen als een voorbeeld voor zovelen!

Toe maar, ga maar op weg door de woestijn! Toe maar ga maar op reis met Hem naar het land dat Hij ons allemaal beloofd heeft! Je bent niet alleen, zeker niet, want Hij is daar!