De druk van de ketel…

Veel zullen het denk ik wel herkennen als mensen spreken over het feit dat ze zich voelen als een pakezel waar alles opgelegd word. Zware lasten hebben we vaak mee te dragen en het juk dat een ander vaak niet ziet wordt te zwaar om te dragen. We gaan door, we struikelen, staan weer op of misschien nemen we daar zelfs wel een keer hulp voor aan om op te gaan staan, maar we gaan gewoon ook weer verder.

Dat juk op de schouders kan door heel veel dingen ontstaan. Het kan een last zijn al vanaf je jeugd, een minderwaardigheidcomplex om verschillende redenen, het kunnen zorgen zijn om een ziek kind of ander familielid, het kunnen problemen in je huwelijk zijn, problemen op je werk, en zo kun je nog een hele reeks aan problemen op gaan noemen. Problemen die steeds zwaarder op je nek gaan drukken.

Die druk die kan zo zwaar worden dat er momenten in je leven komen dat je het allemaal eventjes niet meer weet. De druk op de ketel wordt dan zo groot dat helder nadenken bijna niet meer tot de mogelijkheden behoort. Duistere gedachten vinden doorgang maar helder denken is bijna een uitzondering aan het worden. De put waarin je zit wordt als maar dieper en dieper door de last die op je schouders drukt.

Nee ik ga hier niet neerzetten dat jouw problemen niet erg zijn, ik ga niet zeggen dat ik het niet kan begrijpen dat de last je zwaar op je schouders rust! Want dan zou ik niet eerlijk zijn vooral omdat ik zelf ook weet wat het is om met die druk op de ketel rond te lopen. Wat ik er wel over wil zeggen is dat we eigenlijk dit niet zo hoeven te dragen! Als we in Gods Woorden voor ons lezen dan lezen we al in het begin van de Bijbel hoe God zelf om gaat met dat juk van ons!

Leviticus 26:
13 Ik ben de HERE, uw God, die u uit het land Egypte heb geleid, opdat gij hun niet meer tot slaven zoudt zijn; Ik heb de stangen van uw juk verbroken en u rechtop doen gaan.

God geeft hier heel duidelijk aan dat Hij weet dat het juk op de schouders van de Israëlieten drukte en dat Hij het is geweest die hen daar ook van bevrijd heeft. Hij had gezien dat ze het niet langer konden trekken daar in Egypte, de druk van de farao werd ze veel te zwaar, en God was het die verlossing bracht!

God is dus een God die niet wil dat Zijn kinderen onder een juk leven. Het zal dus ook niet zo zijn dat God het is die een juk oplegt aan ons die wij niet kunnen dragen. Mensen zijn daarintegen heel anders. Ook dat kunnen we in Gods Woorden lezen:

1 Koningen 12:
1 Rechabeam ging naar Sichem, want naar Sichem was geheel Israël gekomen om hem koning te maken. 2 Zodra Jerobeam, de zoon van Nebat, het hoorde – hij was nog in Egypte, waarheen hij voor koning Salomo gevlucht was – keerde hij uit Egypte terug. 3 Toen lieten zij hem roepen, waarna Jerobeam en de gehele gemeente van Israël tot Rechabeam kwamen en spraken: 4 Uw vader heeft ons juk hard gemaakt; maak gij nu de harde dienst van uw vader en het zware juk dat hij ons opgelegd heeft lichter; dan zullen wij u dienen. 5 Daarop zeide hij tot hen: Gaat heen tot overmorgen, en komt dan bij mij terug. En het volk ging heen.
6 Koning Rechabeam raadpleegde hierop de ouden die in dienst van zijn vader Salomo gestaan hadden, toen deze nog leefde, en zeide: Wat raadt gij dit volk te antwoorden? 7 Zij zeiden tot hem: Indien gij heden een knecht van dit volk wilt zijn en hen dienen, en in uw antwoord goede woorden tot hen spreekt, dan zullen zij voor altijd uw knechten zijn. 8 Maar hij verwierp de raad die de ouden hem gegeven hadden, en raadpleegde de jonge mannen die met hem opgegroeid waren en in zijn dienst stonden; 9 hij zeide tot hen: Wat raadt gij, dat wij zullen antwoorden aan dit volk, dat tot mij gesproken heeft: maak het juk dat uw vader ons opgelegd heeft, lichter? 10 De jonge mannen die met hem opgegroeid waren, zeiden tot hem: Dit moet gij zeggen tot dit volk dat tot u gesproken heeft: uw vader heeft ons juk zwaar gemaakt, maar geef gij ons verlichting, – dit moet gij tot hen spreken: mijn pink is dikker dan mijns vaders lendenen. 11 Welnu, mijn vader heeft u een zwaar juk opgelegd, maar ik zal uw juk nog verzwaren; mijn vader heeft u met zwepen getuchtigd, maar ik zal u tuchtigen met gesels.
12 Op de derde dag kwam Jerobeam met het gehele volk tot Rechabeam, zoals de koning gesproken had: Komt overmorgen bij mij terug. 13 Toen gaf de koning aan het volk een hard antwoord; hij verwierp de raad die de ouden hem gegeven hadden, 14 en sprak tot hen naar de raad der jonge mannen: Mijn vader heeft uw juk zwaar gemaakt, maar ik zal uw juk nog verzwaren; mijn vader heeft u met zwepen getuchtigd, maar ik zal u tuchtigen met gesels.

Een juk door mensen opgelegd, een juk te zwaar vaak om te dragen! Maar toen Koning Jezus bij ons was heeft Hij daar heel duidelijk over gesproken. Hij was het die zelf een onmenselijk zwaar juk te dragen had omdat Hij het was die al onze jukken over heeft genomen! We hoeven zelf die zware last niet meer te dragen want Hij heeft dat al voor ons gedaan!

Mattheüs 11:
25 Te dien tijde hief Jezus aan en zeide: Ik dank U, Vader, Heer des hemels en der aarde, dat Gij deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt, doch aan kinderkens geopenbaard. 26 Ja, Vader, want zo is het een welbehagen geweest voor U.
27 Alle dingen zijn Mij overgegeven door mijn Vader en niemand kent de Zoon dan de Vader, en niemand kent de Vader dan de Zoon en wie de Zoon het wil openbaren.
28 Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; 29 neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; 30 want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Iedereen mag dus die last aan Hem overgeven! Zijn dan ineens al je zorgen voorbij? Is er dan ineens niet meer al die last die zo zwaar op je nek drukt? Bestaan dan die problemen in je relatie, je gezin, je werk en ga zo maar door niet meer? Want dat is toch vaak de reactie van mensen? Vol ongeloof lezen ze deze teksten, want je problemen kunnen toch niet ineens als sneeuw voor de zon verdwijnen? Ik denk ook niet dat we er van uit moeten gaan dat ineens alles opgelost zal zijn, maar we mogen er wel volledig op vertrouwen dat die last niet meer op onze nek ligt maar dat Hij die voor ons draagt! Dat houdt in dat we niet langer gebukt door het leven hoeven te gaan maar weer rechtop mogen lopen! Dat we er weer zijn mogen! Niet ieder juk zal zichtbaar verdwijnen, maar voelbaar kan hij zeer zeker verdwijnen. Dat mag ons rust en troost geven. Dat mag ons kracht en moed geven. Weg die druk op de ketel, weg dat juk op onze schouders, want Hij is het die dit alles overwonnen heeft voor ons!

Voel jij nu nog die last op je schouders drukken, het gevoel dat je niet meer vooruit kunt komen omdat je door de zwaarte geen stap meer kunt doen? Wacht dan niet langer en geef het over aan Hem! Geef je last over en luister naar wat Hij er mee wil doen voor jou. Hij draagt het en vraagt van jou er op de juiste manier dan ook weer mee om te gaan. En dat is niet die last weer opnieuw op je nek leggen maar soms wel die last eens echt te gaan bekijken en te gaan zien wat we zelf eraan kunnen doen om die last niet weer terug te leggen op onze schouders. Natuurlijk zal dat niet altijd makkelijk zijn, lijkt het soms zelfs een onmogelijke opgave maar vergeet niet dat niets onmogelijk is in Gods ogen! En als het voor God niet onmogelijk is dan mogen we weten dat Hij het zo maakt dat het voor ons ook niet onmogelijk is, als we maar geloven!

Marcus 9:
23 Jezus zeide tot hem: Als Gij kunt! Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft.