Login:
Wachtwoord:

Want er is een God en ook een middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus


Schuilen

Algemeen | 08/12/2011 | 08:18

Schuilen.

U BENT MIJN SCHUILPLAATS HEER

U bent mijn schuilplaats Heer,
U vult mijn hart steeds weer
met een verlossingslied.
Telkens als ik angstig ben,
steun ik op U.
Ik vertrouw op U.
Als ik zwak ben, ben ik sterk
in de kracht van mijn Heer.

Steeds weer die druk die je voelt, steeds weer die angst die zich aan je opdringt, steeds weer die onrust die je leven lijkt te beheersen. Als een net lijkt het leven zich soms om je heen te sluiten en je hebt geen idee waar je het nog zoeken moet. De dingen raken je diep in je leven, je wilt schuilen! Die bescherming die je zo hard nodig hebt zoek je overal maar dat net wat zich om jou heen sluit voelt niet als een veiligheidsnet. De put lijkt dieper en dieper te worden!

Maar toch mogen we weten dat we schuilen kunnen en mogen! God zelf is er waar wij bij schuilen mogen. Voor veel mensen helaas nog steeds een onbegrijpelijk iets maar wel een hele echte pure waarheid. In Gods Woorden kunnen we lezen hoe we bij Hem mogen schuilen.

Psalm 36:
6 HERE, hemelhoog is uw goedertierenheid,
uw trouw reikt tot de wolken;
7 uw gerechtigheid is als de bergen Gods,
uw gericht is een geweldige watervloed.
Mens en dier verlost Gij, HERE.
8 Hoe kostelijk is uw goedertierenheid, o God;
daarom schuilen de mensenkinderen
in de schaduw uwer vleugelen;
9 zij laven zich aan het vette van uw huis,
Gij drenkt hen met de stroom van uw liefelijkheden.
10 Want bij U is de bron des levens,
in uw licht zien wij het licht.

Onder Zijn vleugelen daar mogen we schuilen! In de Bijbel lezen we een flink aantal keren over die vleugelen van God waar we onder schuilen mogen. Zijn Engelen stuurt Hij om over ons te waken.

Psalm 91:
11 want Hij zal aangaande u zijn engelen gebieden,
dat zij u behoeden op al uw wegen;
12 op de handen zullen zij u dragen,
opdat gij uw voet niet aan een steen stoot.

Als we aan Engelen denken dan zien we gelijk het beeld van die vleugels voor ons. Niet zo heel vreemd dat we daar aan denken eigenlijk want als we naar de Ark van het verbond kijken dan zien we daarop ook twee Cherubs staan die met hun vleugelen het deksel van de Ark bedekken. Ze beschermen, waarmee God een heel duidelijk beeld heeft gegeven van hoe Hij ons wil beschermen. Zijn verbond met ons houdt dus ook heel duidelijk in dat Hij het is die ons beschermt.

Vaak is het juist wel moeilijk om op momenten dat het heel zwaar is in je leven te vertrouwen op die hulp van Hem. De last drukt op onze schouders en we voelen ons uitzichtloos. Juist op die momenten is het heel belangrijk dat we over een soort overlevingspakket beschikken. Dat klinkt misschien best wel raar maar als we eerst eens kijken wat zo’n overlevingspakket inhoudt dan komt het misschien al minder vreemd over.

In een land als Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld is het een wet dat ieder huis een overlevingspakket heeft. In dat pakket zitten allerlei dingen waarmee de mensen als er een ramp komt kunnen overleven tot dat er hulp van andere mensen komt. Water, dekens, voedsel, licht, alles wat er in eerste instantie nodig is bevat dat pakket.

Als we dan over het geloof praten dan bedoelen we met dat overlevingspakket natuurlijk niet een hoeveelheid water of dekens of zo, maar wel geestelijke voeding die we op mogen slaan in ons hart. Op het moment dat we het zwaar krijgen in ons leven zijn we vaak eerst heel sterk geneigd om zelf die problemen de baas te willen worden. Anderen worden in eerste instantie niet bij ons verdriet of problemen betrokken. We redden ons immers zelf wel?

Juist dan is het belangrijk dat we een geestelijk overlevingspakket hebben. Dat we weten dat we er niet alleen voor staan maar dat we weten dat we bij Hem schuilen kunnen. We mogen bij Hem schuilen om tot rust te komen, om op adem te komen, om uit te huilen en weer kracht te vinden om verder te gaan. Juist ook door die rust te vinden gaan we ook zien dat God de mensen om ons heen op ons pad zend om ons te helpen. Dat geestelijke overlevingspakket heeft er voor gezorgd dat we dat in mogen gaan zien.

Heb jij al zo’n overlevingspakket? Weet jij al hoe jij daar aan komt? Weet jij het belang daar al van of dobber je nog steeds rond, hongerig, dorstend? Zo’n pakket krijg je door steeds weer in Zijn Woorden voor ons te lezen. Door Zijn Woorden voor ons steeds te lezen ga je steeds meer van Gods bedoelingen begrijpen waardoor je een rugzak vol met kennis op gaat bouwen. Dat is die kennis die je nodig hebt wanneer lijkt dat alle grond je onder de voeten weg dreigt te zakken. Die kennis is zo belangrijk omdat je dan weet dat je leven niet op dat drijfzand is gebouwd waar het misschien op dat moment op lijkt maar dat je leven gebouwd is op een vast fundament: je vertrouwen op Hem!

Daarin mag je je rust vinden. Dan mag jij weten dat die woorden die onze Heer en Heiland uitsprak, dat die waarheid zijn:
Mattheüs 11:
28 Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; 29 neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; 30 want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Veilig schuilen bij Hem, wetend dat Hij het is die het altijd het allerbeste met ons voor heeft maar ons ook beschermt als het kwaad ons dreigt te raken. Veilig in Vaders armen, veilig omdat Hij van ons houdt! Dat mag ons rust geven en kracht op momenten dat ons leven in een stroomversnelling lijkt te zijn geraakt!

Heb jij je overlevingspakket al in orde? Als je dat niet hebt begin er vandaag dan nog mee! Vind je het moeilijk? Vraag dan de mensen om jou heen om je daarbij te helpen, vraag in je gemeente of er mensen zijn die je daarin de weg willen wijzen! Ook hier kun je rustig je vragen kwijt! Mocht je dat niet openlijk willen doen omdat je het moeilijk vindt om dat openlijk neer te zetten mail ons dan gewoon ( info@etf4u.nl ) , schaam je daar niet voor want dat is iets wat absoluut niet nodig is. We mogen elkaar helpen om dat pakket in orde te maken!

<< Terug

Andy Muller zegt:

9 december 2011 | 14:42

Citeer

Wat schuilen bij God onze Vader en schepper is heb ik de afgelopen weken (wederom) bijzonder ervaren.

Ten gevolge van ongevallen in 1978 en 2005 heb ik een cervicale kanaalstenose (vernauwing van het ruggenmergkanaal ter hoogte van de nek) opgelopen die een sterk progressief karakter bezat.

Helaas bemerkte ik vooral het laatste jaar dat de veroorzaakte pijn en beperkingen zo toenamen, dat mijn functioneren onder de maat was en het steeds meer klunen van dag tot dag geworden was .
Helaas bereikten we met Jacobus 5 niet instantaan waar we op hoopten.
Evangelisten als Matty Haayer, Jan Zijlstra en vele andere lieve broeders en zusters hebben de hemel bestormd met de vraag of de Hemelse vader in een permanente oplossing wilde voorzien.

Ik besefte echter dat de Hemelse GeneesHEER ook gebruik maakt van mensen.

Na werkelijk alle medische behandelingen tegen de pijn te hebben ondergaan (waaronder 8 voudige facetdenervaties en blokkade ganglion cervicalis superior alsmede het in de wervels toepassen van corticosteroiden (een zgn. doorsmeerbeurt)werd het me duidelijk dat een ingrijpen op de oorzaak zelf niet langer uitgesteld kon worden.
Een bezoek aan het UMCG lag dan ook voor de hand.
Zo kon ik de neurochirurg aan de hand van een recente EN een zeven jaar oude MRI-dvd aantonen dat het progressieve karakter van de stenose binnen enkele jaren tot zeer grote problemen zou leiden (ernstige hartritme-storingen , ademstilstand, ondraaglijke en therapie-resistente pijn alsmede verlamming en ander functieverlies.)
Gezien mijn functie als pleegouder, voorlichter over de gevaren van het occulte en verdere bezigheden die steeds minder goede invulling kregen, een zeer ongewenste situatie.

Wat mij nog steeds opviel was dat ik na insturen via de neuroloog van de Sionsberg (Dr Krooman)er een totale rust en stressloze houding ontstond ten aanzien van dit spannend avontuur.

Het gesprek met Dr. Wagenmakers(UMCG) verliep dan ook in goede orde.
Hij was in het bezit gesteld van de dvd met de MRI en CT scan van de nek en hij vroeg zich af of een (gecompliceerde en niet ongevaarlijke) ingreep in de nek mij zou helpen, het operatierisico afwegend tegenover de klachten.
Ik heb hem toen de DVD met de MRI beelden van 7 jaar geleden getoond (een ingeving die ik kreeg vlak voor vertrek naar Groningen)en toen zag hij, wat mijn doel was, het afstoppen van de snelle verslechtering.

Samen met mijn vrouw hebben we de opties doorgenomen en ik vroeg de kundige arts waarom hij niet (ook) de discopathie(allemaal hernia's)op alle cervicale en enkele thoracale niveaus aan wilde pakken.
Gezien de puinhoop zag hij dat niet zitten en hij schatte in dat ruimte maken voor het ruggenmerg het meest zinvol was.
Hij melde mij dat hij begreep dat ik daarover na moest denken, maar ik was er al klaar mee, dat denken had ik vooraf al genoeg gedaan.
Binnen een week had ik een uitnodiging voor de POPA ( onderzoek anesthesie) en nadat dat geweest was binnen een week uitnodiging voor de operatie die 24/11 zou plaatsvinden.
Ook op dat moment was er nog steeds geen spoor van angst of stress bij mij, wat bij deze doorgaans omstreden ingreep bijzonder genoemd mag worden.
Kortom de rust en zegen des HEREN ervoer ik feitelijk
Pal na de operatie ontstond een hachelijke situatie,
de post-operatieve pijn joeg de bloeddruk zo op dat die een flink risico vormde, gaf men echter voldoende fentanyl(krachtige morfine-achtige pijnstiller), dan stopte de ademhaling.
Dit alles onderging ik bij vol bewustzijn (ook de ademstilstand), wat gezien de medicatie op zich ook een wonder was.(de dosis zou voldoende geweest zijn om een paard in slaap te krijgen)
De Prof.-anesthesioloog zelf had een protocol geschreven die in mijn situatie niet voorzag.

Hij stelde voor mij ketamine te geven, ik zou de pijn dan niet bewust hoeven meemaken.
Zelf besefte ik dat voor buiten-protocolair handelen toestemming van de patient nodig is , wat je lastig kunt geven als je slaapt.

Ik stelde voor om het minimum (dat zat boven het maximum) van de bloeddruk toe te laten waarbij de ademhaling in stand bleef (ik wist dat ik een sterk hart heb)en zo kon na 6 uur strijd een stabiele situatie bereikt worden. De allerhartelijkste anesthesioloog sprak zijn verbazing uit over mijn cooperatie en benadering, iets wat puur genade van God was.
Zo schuilde ik bij de Hemelse Vader, er is dan immers geen enkele reden tot angst of zorg.
Wederom heb ik ervaren dat geloof een genade van God is EN dat dit geloof een KRACHTBRON is in situaties waar het menselijke vermogen faalt.

Het gaat nu al stukken beter dan voor de operatie.
Ofschoon ik het advies kreeg om de medicatie als voor de operatie in stand te houden heb ik de morfine drastisch geminderd en hoop spoedig afscheid te nemen van deze nuttige maar belastende medicatie.

Zo merk ik dat mijn helderheid van denken op een niveau komt van 20 jaar terug, iets wat ook mijn omgeving ervaart( en waar ze soms erg aan moeten wennen).
Ik kan mijn hoofd nu weer vrijwel normaal bewegen , de wond heelt voorspoedig.
U mag dit verhaal verder gerust vergeten, als u maar onthoudt dat de Hemelse vader ALTIJD over u waakt.
We hoeven als Zijn kinderen dan ook niet bang te zijn, wel moeten we nuchter en verstandig handelen, wat beter gaat als we ons niet door angst laten verlammen.
Ik besef hoe minutieus de Hemelse Vader alles geleidt heeft, zo kon ik net ZONDER bloedtransfusie toe, iets waar ik moeite mee heb op Bijbelse gronden. (Ik heb niets tegen bloed geven maar wel tegen het ontvangen van ander bloed dan dat van JEZUS).

Ken HEM in al uw wegen en HIJ zal uw paden RECHT MAKEN.

Zo wens ik ook Wouter beterschap, ik heb begrepen dat ook hij een operatie aan de nek achter de rug heeft.

firegirl zegt:

http://www.fireplace.web-log.nl

9 december 2011 | 22:15

Citeer

"Schuilen bij God".... hmmm GOED IDEE!
Let's go...

Andy Muller zegt:

10 december 2011 | 16:50

Citeer

Fire up Girl!
But stop when you're In the Shelter!
It's no pass through!!

firegirl zegt:

http://www.fireplace.web-log.nl

11 december 2011 | 11:33

Citeer

Better stay there...

Bedankt voor het delen van jouw verhaal.
God wordt Vader genoemd.... Hij zou een goede vader zijn..... Ik geloof dat.
Maar een goede vader kan ik mij niet zo voorstellen, zoals velen. Dus vaak besluit ik maar gewoon te vertrouwen dat God goed is.

Andy Muller zegt:

12 december 2011 | 00:42

Citeer

Ook ik moest het stellen zonde goede vader.
God de Vader heeft mij geholpen door mij te helpen een goede vader voor mijn kinderen te zijn.
Daardoor ben ik ook gaan begrijpen welke eigenschappen een goede vader moet hebben en zo heb ik toch kunnen leren dat de Hemelse Vader DE Schuilplaats bij uitstek is.

Toen mijn kinderen geboren werden, de oudste is vandaag 29 geworden, was ik al enige jaren Zijn kind.
Toen ik zelf vader werd kreeg ik een Hemelse Aanraking die zijn weerga niet kende, ik kreeg als het ware een "download"
van de Heilige Geest die mij de ontbrekende inzichten en talenten aanleverde, welke ik van huis uit ontbeerde.

Nu ik zelf vader ben (nu van pleegdochters) begrijp ik een heel klein beetje meer van het Vaderschap van God.


Een goede vader houdt van je en hij accepteert je onvoorwaardelijk, h9j begrijpt je maar hij accepteert niet alles van je, hij helpt je een goede volwassenen te worden.

Onze hemelse Vader gaat daarin onnoemelijk veel verder.

Hij heeft Zijn Zoon gestuurd om ALLES te doen zodat wij Zijn kinderen konden worden.
Het enige wat we zelf moeten willen is om een kind van Hem te worden.

Dat gaat -zoals je wellicht weet- niet zonder slag of stoot,
je ondergaat een metamorfose welke wellicht de grootste is die je ooit zult ondergaan.
Je oude ik sterft en de nieuwe persoon staat in je op.
Daarna heb je wel eens (of vaak) ruzie tussen je vlees en je nieuwe persoon.

Dat gevecht duurt helaas je leven maar de aan(deel)houder wint.
Als je moe bent vvan het vechten tegen je vlees of het vlees in je omgeving (alsmede geestelijke aanvechting) mag je komen SCHUILEN.
Plaats je bericht





Beveiliginscode