Vriendschap

Afgelopen week zat ik in mijn Bijbel te lezen en las ik Lucas 5. Daar staat dat gedeelte over die mannen die die man bij Koning Jezus wilden brengen. Die mannen die alles er voor deden om die vriend van hun bij Hem te brengen omdat ze wisten dat hij daar moest zijn. Vol vertrouwen deden ze dat, maar dat niet alleen! Ze deden dat ook omdat ze om hun vriend gaven! Ze stonden voor hem klaar.

Als ik dan het verhaal erbij pak van de verlamde man te Bethesda, in Johannes 5:

1 Daarna was er een feest der Joden en Jezus ging op naar Jeruzalem. 2 Nu is er te Jeruzalem bij de Schaapspoort een bad, dat in het Hebreeuws de bijnaam Betesda draagt, met vijf zuilengangen. 3 Daarin lag een menigte zieken, blinden, verlamden en verschrompelden, [die wachtten op de beweging van het water. 4 Want van tijd tot tijd daalde een engel des Heren neder in het bad; dan bewoog het water; wie er dan het eerst in kwam na de beweging van het water, werd gezond, wat voor ziekte hij ook had.] 5 En daar was een man, die reeds achtendertig jaar lang ziek geweest was. 6 Hem zag Jezus liggen en daar Hij wist, dat hij daar reeds lange tijd was, zeide Hij tot hem: Wilt gij gezond worden? 7 De zieke antwoordde Hem: Here, ik heb geen mens om mij, zodra er beweging komt in het water, in het bad te werpen; en terwijl ik onderweg ben, daalt een ander vóór mij af. 8 Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw matras op en wandel. 9 En terstond werd de man gezond en nam zijn matras op en ging zijns weegs.

Als ik dat verhaal dan lees dan zie ik daar een enorme eenzaamheid bij die man. Die man die daar maar lag en geen kans zag om in dat water te komen. Een eenzaamheid die je bijna pijn doet! Een eenzaamheid waarvan je hoopt er zelf nooit in te komen. Als je dan voor je ziet hoe die man keer op keer weer een beetje hoop heeft op genezing, dat hij keer op keer teleurgesteld wordt omdat er niemand is die hem wil helpen, dan voel je een onmacht. Een onmacht, een onbegrip van waarom laat iedereen deze man los!

Misschien was het wel geen makkelijke man, misschien kwam hij in de ogen van de mensen wel over als een rare man, maar wat er ook was er is nooit een reden om mensen dan maar aan hun lot over te laten! En dan komt Hij daar! Hij, onze grote Koning Jezus! Hij gaat niet aan deze man voorbij, Hij laat hem niet aan zijn lot over maar Hij staat daar en schonk die man die genezing! Al die jaren had die man liggen wachten op iemand die hem helpen zou, al die jaren had hij daar in eenzaamheid gelegen en nu kwam die Grote Koning! Wat een blijdschap zal die man in zijn hart hebben gevoeld toen Koning Jezus wel naar hem om keek!

Misschien zal die man niet direct na die geweldige dag een kring van vrienden om zich heen hebben gehad, misschien voelde hij zich nog best wel eens alleen. Maar van eenzaamheid zal geen sprake meer zijn geweest, hij had zijn Redder mogen ontmoeten, zijn Redder die met al Zijn liefde, al Zijn vriendelijkheid naar hem om had gekeken!

Vriendelijkheid, vriendschap, twee betekenissen die je leven kunnen kleuren! Twee begrippen die we allemaal nodig hebben in ons leven. Als we in de Bijbel lezen dan kunnen we ook lezen over hele bijzondere vriendschappen. Hechte vriendschappen, een voorbeeld daarvan is denk ik voor heel veel wel de vriendschap tussen David en Jonatan. Hun vriendschap werd heel duidelijk zichtbaar in het boek Samuel:

1 Samuel 18:
1 Terstond, nadat David opgehouden had tot Saul te spreken, werd de ziel van Jonatan verknocht aan die van David; en Jonatan had hem lief als zichzelf. 2 Saul nam hem die dag met zich mee en stond hem niet toe naar zijns vaders huis terug te keren. 3 Jonatan sloot een verbond met David, omdat hij hem liefhad als zichzelf. 4 Jonatan trok de mantel uit, die hij droeg, en gaf die aan David, ook zijn wapenrok, zelfs zijn zwaard, zijn boog en zijn gordel. 5 David dan trok ten strijde en was voorspoedig waar Saul hem ook heen zond, zodat Saul hem over de krijgslieden stelde. Dit was goed in het oog van al het volk en ook in het oog van de dienaren van Saul.

Hij had hem lief als zichzelf….. Een geweldige uitdrukking van liefde in een vriendschap! Het laat zo heel duidelijk zien wat ze voor elkaar betekenden. Een vriendschap waar we ook in deze tijd nog heel veel van mogen leren. Want steeds meer kom je tegen dat vriendschap een heel stuk egoïsme in zich heeft, steeds meer zie je dat mensen verwachten dat hun vrienden voor hun klaar staan in tijd van nood (iets wat ook hoort vind ik) maar je ziet dan ook steeds meer wanneer aan die andere kant van die vriendschap nood is dat diegene dan alsnog alleen komt te staan. Een vriendschap die geen echte vriendschap is, maar een vriendschap op basis van zelfzucht.

Hoe gaan we zelf met onze vriendschappen om? Zien we ze als schepen die voorbij varen, een tijdje naast elkaar en dan weer verder? Of zien we ze als mensen die door God in ons leven zijn gebracht, als waardevolle mensen en koesteren we die vriendschap? Als we weer terug gaan naar de Woorden van God en gaan kijken wat voor Koning Jezus vriendschap betekende, zie je dat voor Hem vriendschap een hele belangrijke betekenis had, dan zie je dat bij Hem die vriendschap gelijk stond aan een broeder/zusterband. Lees maar mee in Johannes 15:

9 Gelijk de Vader Mij heeft liefgehad, heb ook Ik u liefgehad; blijft in mijn liefde. 10 Indien gij mijn geboden bewaart, zult gij in mijn liefde blijven, gelijk Ik de geboden mijns Vaders bewaard heb en blijf in zijn liefde.
11 Dit heb Ik tot u gesproken, opdat mijn blijdschap in u zij en uw blijdschap vervuld worde. 12 Dit is mijn gebod, dat gij elkander liefhebt, gelijk Ik u heb liefgehad. 13 Niemand heeft grotere liefde, dan dat hij zijn leven inzet voor zijn vrienden. 14 Gij zijt mijn vrienden, indien gij doet, wat Ik u gebied. 15 Ik noem u niet meer slaven, want de slaaf weet niet, wat zijn heer doet; maar u heb Ik vrienden genoemd, omdat Ik alles, wat Ik van mijn Vader gehoord heb, u heb bekend gemaakt. 16 Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen en u aangewezen, opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen en uw vrucht zou blijven, opdat de Vader u alles geve, wat gij Hem bidt in mijn naam. 17 Dit gebied Ik u, dat gij elkander liefhebt.

In vers 13 lezen we dat niemand een grotere liefde heeft dat hij die zijn leven inzet voor zijn vrienden. Koning Jezus wist al wat Hem te wachten stond, Hij wist al dat Hij Zijn leven zou geven voor ons! Ja voor ons! Daardoor mogen we zien hoe Koning Jezus denkt over vrienden zijn! Vriendschap is door deze tekst een begrip geworden die heel diep gaat! Als Hij ons Zijn vrienden noemt en als je daarbij ziet wat Hij voor ons heeft gedaan, hoe kunnen wij dan nog licht over vriendschap gaan denken!

Vriendschap, de één heeft er een paar, de ander heeft er misschien maar één, weer een ander voelt zich zelfs eenzaam omdat hij/zij geen vriendschappen heeft. De één hecht veel waarde aan vriendschappen een ander gaat er klakkeloos mee om. Maar we mogen toch allemaal een voorbeeld nemen aan hoe Hij met het begrip vriendschap om ging/gaat! Want Hij ging er niet klakkeloos mee om, hij liet de mensen niet aan hun lot over of zocht ze alleen maar op als Hij ze nodig had! Nee Hij ging naar ze toe, en nog komt Hij bij ons! En tegelijk mogen we dan weten dat al gaan vriendschappen hier dan misschien nog wel eens verloren, God laat ons nooit los! Zijn liefde, Zijn totaal van egoïsme vrije vriendschap is voor altijd!

Daar mogen we met elkaar een voorbeeld aan nemen! Geef elkaar ruimte maar wees er ook voor elkaar! Steun elkaar, wees er voor elkaar, geef om elkaar, ja laat in alles wat je doet Zijn liefde klinken!