Zijn verlangen naar ons…

De gemeente van Christus, Zijn gemeente, Zijn bruidsgemeente! De gemeente waar onze Heer en Heiland zo naar verlangt om die thuis te halen. Hij zou niets liever doen dan Zijn kinderen tot zich roepen en mee te nemen naar het Vaderhuis! Daar weet Hij zijn bruidsgemeente veilig.

Toen onze Heer en Heiland hier op deze wereld was was dat verlangen al heel duidelijk zichtbaar! Als Hij die gelijkenis vertelt over de vijf wijze en vijf dwaze maagden kun je daar dat intense verlangen ook al in weer horen klinken. Maar tegelijkertijd hoor je daar ook Zijn grote verdriet in, het verdriet om die vijf dwaze meisjes die Hij de toegang zal moeten ontzeggen tot de Bruiloftszaal. Hij zou niets liever gezien hebben dan dat die tien meisjes allemaal klaar hadden gestaan zodat ze allemaal met Hem mee mochten aan de maaltijd van het feest.

Als we in het boek Hooglied kijken dan zien we daar ook dat verlangen van de Bruidegom naar de Bruid. Allerlei prachtige zinnen worden uitgesproken naar elkaar toe, de liefde is zo voelbaar aanwezig in dit boek. Maar als we dan in het vijfde hoofdstuk aankomen dan zien we daar iets gebeuren wat eigenlijk ook zo gebeurde in de gelijkenis waar ik net over schreef. Lees maar even mee!

Hooglied 5:

Liefdesverlangen der bruid
2 Ik sliep, maar mijn hart was wakker.
Hoor, mijn geliefde klopt aan.
„Doe mij open, mijn zuster, mijn liefste,
mijn duive, mijn volmaakte,
want mijn hoofd is vol dauw,
mijn lokken zijn vol druppels van de nacht.”
3 „Ik heb mijn kleed reeds afgelegd,
hoe zou ik het weer aandoen?
Ik heb mijn voeten gewassen,
hoe zou ik ze weer verontreinigen?”
4 Mijn geliefde stak zijn hand door de opening
en mijn hart werd onstuimig over hem.
5 Ik stond op om mijn geliefde open te doen,
mijn handen dropen van mirre,
mijn vingers van vloeiende mirre
op de greep van de grendel.
6 Ik deed mijn geliefde open,
maar mijn geliefde was weg, verdwenen!
Mijn ziel bezwijmde, toen hij sprak,
ik zocht hem, maar vond hem niet,
ik riep hem, maar hij antwoordde mij niet.
7 De wachters, die in de stad hun ronde deden, troffen mij aan,
zij sloegen mij, verwondden mij,
zij rukten mij het overkleed af,
de wachters der muren.

Koning Jezus klopt aan de deur, aan de deur van Zijn bruid! Hij klopt bij jou en mij, Hij wil dat we met Hem meegaan! Bij dat beeld wat beschreven wordt in het tweede vers, over dat Zijn hoofd bedekt was met dauw, dat doet me denken aan die nacht dat Koning Jezus daar in de hof van Getsemané lag te bidden. Die dauw dat waren toen bloeddruppels! Zijn zweet was veranderd in bloed! Moet je je eens voorstellen dat je zoveel angst voelt dat je bloed gaat zweten! Neem maar gerust aan dat dat dieper gaat dan een doodsangst, dieper dan dat wij ons ooit kunnen voorstellen.

En toch ging Hij! Zijn liefde voor Zijn bruid was groter dan die angst! Voel dat eens diep van binnen! Die enorme angst die Hem bloed liet zweten, die angst was niet in staat om de liefde die Hij in Zijn hart voor Zijn bruid voelde te niet te doen. Wat een geweldige intense liefde, wat een onuitsprekelijk groot hart heeft Hij! Nee Zijn liefde voor jou en mij ging verder dan de liefde voor zijn eigen leven!

En als we dan weer verder lezen en we lezen daar in het vierde vers dat de bruid zegt dat de Bruidegom Zijn hand naar haar uitstrekte en dat haar hart onstuimig werd van hem, wouww, zij voelde dus Zijn liefde! Anders wordt haar hart niet onstuimig door Hem. Hij strekte zich naar haar uit en wilde Zijn bruid hebben!

Maar als je dan verder leest dan lees je ineens dat ze daarna pas opstond om de deur voor Hem open te doen. Wat vreemd! Als je zo verliefd bent, als je zo iemands liefde voelt overal dwars doorheen, waarom duurt het dan zo lang voordat de bruid opspringt om naar haar Geliefde te gaan? Ze twijfelde! Iets wat ook ons niet vreemd is helaas! Ze twijfelde, ze had immers haar bovenkleed al uitgetrokken, haar voeten al gewassen. Dan kun je toch niet meer naar de deur gaan als er geklopt wordt! Dan moet je toch eerst weer je aankleden? De twijfel zorgde ervoor dat ze te lang wachtte! Te lang! De gevolgen van haar late reactie blijven dan ook niet uit. Door haar langzame manier van reageren is zij te laat! Als zij de deur geopend heeft is haar Geliefde weg, spoorloos….. Angst slaat om haar hart, ze gaat zoeken maar ze vindt Hem niet! Dwalend door het duister van de nacht, dolend door de donkere straten, ze vindt Hem niet! Te laat zal het door haar heen gaan, te laat! De wachters die mishandelen haar, haar veiligheid, haar geborgenheid die zij zo intens aanvoelde bij haar Bruidegom die miste ze!

Wat een verdriet zal dat voor die bruid zijn geweest op dat moment! Haar roepen naar de Bruidegom werd niet meer gehoord, nadat zij er te lang over deed om Zijn verlangen naar haar te begrijpen! Maar wat een verdriet zal dat ook zijn voor de Bruidegom, Hij die in zoveel liefde naar haar had omgezien ging weg zonder haar! Voel je die pijn? Voel je dat verdriet?

Maar hoe is het aan jouw deur? Is die nog gesloten? Heb jij die nog zover dicht dat er misschien een klein kiertje is waardoor Zijn licht en liefde naar binnen stromen maar niet ver genoeg open om daar doorheen te gaan, om Zijn hand te vatten en met de Bruidegom mee te gaan? Te vaak denken mensen dat hun hart brandende is, ze horen Zijn roepen maar doen de deur niet open! Te vaak denken mensen dat ze rustig de tijd kunnen nemen om van Zijn roepen, Zijn liefelijke stem te horen en de tijd te nemen om daar zittend naar te gaan luisteren! Maar Hij roept niet voor niets aan die deur! Hij roept daar omdat Hij wil dat je Hem gaat volgen! Met heel je hart, met alle vreugde en liefde die in je is wil Hij dat je Zijn roep beantwoordt! Niet met een lauwheid maar met een vurig verlangen, een niet meer zonder Hem willen en kunnen! Open die deur, laat je niet weerhouden door alles wat je nog wilt doen of horen maar ga op Hem af, neem Zijn hand aan! Ga als Zijn bruid met Hem mee! Dan ben je veilig! Dan kunnen de wachters van de stad jouw geen kwaad meer doen want de Bruidegom is daar om jou veilig naar Zijn huis te brengen!

Wij mogen weten dat wij Zijn bruid mogen zijn! We mogen weten dat Hij in al Zijn geweldige liefde naar ons toe komt om ons hart te zien branden van liefde voor Hem. Hij wil zo graag Zijn intense liefde van ons beantwoord zien in een vurig verlangen naar Hem. Hij zou zo graag in ons die vurige bruid zien die al wacht op de Bruidegom, gereed om met Hem naar het feest te gaan! Wat geweldig dat we mogen weten dat Hij zo naar ons verlangt!

Nu is daar de tijd nog als Hij aan jouw deur klopt, nu kun jij je deur nog openzetten voor de Bruidegom! Hij ziet naar jou uit, jij ook naar Hem?