Geloof alleen!

Een aantal weken schreef ik al over de opwekkingen van de doden door Koning Jezus. Daar wil ik vandaag nog op door gaan.
Eerst wil ik jullie meenemen naar het Oude Testament, want ook daar mogen we al lezen van een opwekking uit de dood. Lees maar mee in 1 Koningen 17:

17 Na deze gebeurtenissen werd de zoon van de vrouw des huizes ziek: ja, zijn ziekte werd zeer hevig, totdat er geen adem in hem overbleef. 18 Toen zeide zij tot Elia: Hoe heb ik het met u, man Gods? Gij hebt bij mij intrek genomen om mijn ongerechtigheid in herinnering te brengen, en te maken, dat mijn zoon sterft. 19 Daarop zeide hij tot haar: Geef mij uw zoon. Toen nam hij hem uit haar schoot, droeg hem naar het bovenvertrek, waar hij verblijf hield, en legde hem op zijn bed. 20 Daarop riep hij tot de HERE en zeide: HERE, mijn God! Doet Gij zelfs de weduwe, bij wie ik als vreemdeling vertoef, het onheil aan, haar zoon te laten sterven? 21 Toen strekte hij zich driemaal uit bovenop het kind en riep tot de HERE en zeide: HERE, mijn God! Laat toch de ziel van dit kind in hem terugkeren. 22 En de HERE hoorde naar de stem van Elia, en de ziel van het kind keerde in hem terug, zodat het levend werd. 23 Toen nam Elia het kind, droeg het uit het bovenvertrek naar beneden in huis en gaf het aan zijn moeder. En Elia zeide: Zie, uw zoon leeft. 24 Daarop zeide de vrouw tot Elia: Thans weet ik, dat gij een man Gods zijt, en dat het woord des HEREN in uw mond waarheid is.

Een prachtige gebeurtenis die zo droevig begon. Wat een droefheid zal er bij zijn moeder zijn geweest, een totale onmacht. Want wat moest ze nu? Want in die tijd was het voor weduwen heel zwaar, ze waren op de goedsgeefsheid van mensen aangewezen. En toen haar zoon nog leefde was daar nog een toekomst voor haar want haar zoon kon opgroeien en haar in leven houden. En nu, nu was hij er niet meer.

Maar Elia’s geloof was groot! Zijn vertrouwen in God was geweldig! Een vertrouwen waar we een voorbeeld aan mogen nemen want zouden wij zo gehandeld hebben als Elia? Zouden wij zoveel vertrouwen hebben gehad als Elia? Dat denk ik niet, maar Elia had het wel! Hij bad, hij smeekte God om dit kind weer terug te laten keren tot zijn moeder. Elia was totaal afhankelijk van God en stelde zich daarom ook totaal afhankelijk op van God. En zijn vertrouwen op God was niet voor niets! God zelf wekte het kind weer op! God zelf gaf het kind weer terug aan zijn moeder! God nam het kind en gaf het kind! Niet door menselijke kracht maar volledig door het vertrouwen van één mens op God!

Als we dan in het nieuwe testament lezen dan zien we dat die kracht van God ook de kracht van Zijn Zoon is! Dan zien we dat Zijn Zoon die mens was geworden toch de kracht van God had! Lees maar even mee in Lukas 7:

De opwekking van de jongeling te Naïn
11 En het geschiedde kort daarna, dat Hij reisde naar een stad, genaamd Naïn. En zijn discipelen reisden met Hem, en een grote schare. 12 Toen Hij dicht bij de stadspoort gekomen was, zie, een dode werd uitgedragen, de enige zoon zijner moeder, die weduwe was, en veel volk uit de stad was bij haar. 13 En toen de Here haar zag, werd Hij met ontferming over haar bewogen en Hij zeide tot haar: Ween niet. 14 En naderbij gekomen raakte Hij de baar aan – de dragers stonden stil – en zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op! 15 En de dode ging overeind zitten en begon te spreken, en Hij gaf hem aan zijn moeder. 16 En vrees beving hen allen en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot profeet is onder ons opgestaan, en: God heeft naar zijn volk omgezien. 17 En dit gerucht over Hem verbreidde zich in het ganse Joodse land en in de gehele omtrek.

Hier zien we Jezus de stoet tegemoet gaan, een stoet die vol verdriet op weg was om de jongeling naar zijn laatste rustplaats te brengen. Dat verdriet in die stoet zal nog zo onwerkelijk voor allen zijn geweest, het besef van het sterven moest in feite nog doordringen. Want door de warmte in een land als Israël is het de gewoonte dat de gestorvene nog diezelfde dag begraven werd. Het verdriet van die moeder is nog zo rauw, net als die moeder daar in Sarefat. Een totale ontreddering, een niet meer weten hoe nu verder.

En in dat intense verdriet was daar ineens Jezus! Hij brak als het ware met Zijn liefde door het verdriet van de rouwstoet heen. Zijn liefde werd openbaar door dat hij met ontferming bewogen was! Zijn liefde werd openbaar door niet voorbij te gaan aan dit verdriet maar door de kracht die in Hem is aan deze mensen te willen laten zien! Een kracht die Hij nog steeds aan de mensen wil laten zien!

Door de stoet loopt Hij naar de baar, die baar waar die jongen werkelijk doodstil op ligt, die baar waarom heen de mensen gestaan zullen hebben die zo ontzettend veel van deze jongen hielden. Want dwars door het verdriet in de ogen van die moeder zag Koning Jezus het gebroken hart van deze moeder! En dat verdriet dat vindt onze Heer en Heiland verschrikkelijk. De machteloosheid van die moeder staat tegenover Zijn almacht! En door Zijn almacht was en is Hij in staat om de doden doen opstaan! Door Zijn almacht stond die jongen op en door het weer laten kloppen van dit hart klopte Jezus aan aan het hart van al die mensen die er om heen staan.

En zo gaat dat ook nu nog! God laat nog steeds Zijn almacht zien! God laat nog steeds iedere keer weer aan ons hoe groot Zijn liefde is en hij klopt daardoor nog steeds aan ons hart ook aan!

Zie jij die almacht al? Of zie je door al je tranen niet wat God voor je doet? Want de tranen kunnen ons verblinden, de tranen kunnen ons het zicht op Gods almacht ontnemen. Maar Hij staat daar ook bij jou! Hij staat daar ook bij jou om jouw tranen weg te nemen en je te laten zien dat de dood niet het laatste woord heeft! Want Hij heeft de dood overwonnen!

Ja Hij heeft door Zijn eigen dood de dood overwonnen omdat Hij opstond uit die dood! Nu is het niet uitzichtloos meer, nu hoeven we ons niet meer machteloos te voelen, want dwars door ons eigen verdriet heen mogen we zien dat God met ontferming bewogen is over ons en dat Hij ons de toekomst wil laten zien! Hij wil ons die toekomst geven, een toekomst die mogelijk werd door het opstaan van Zijn Zoon!

Zie jij die toekomst al dwars door je tranen heen? Kijk maar omhoog, God is daar om jou in die toekomst te laten delen! Een toekomst zonder einde, en niet een einde van ons leven zonder toekomst!